Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Διεθνής διάσκεψη. Εκεί θα κριθεί η Τουρκία

Διεθνής διάσκεψη. Εκεί θα κριθεί η Τουρκία

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Εφόσον το Κυπριακό είναι διεθνές πρόβλημα και στα μείζονα θέματα θα αποφασίσει η Τουρκία, προς τι ο ψευδοδιάλογος;
 
Σαράντα ένα χρόνια, έξι Πρόεδροι Δημοκρατίας και όλα τα πολιτικά κόμματα βάζουν το αμάξι μπροστά από το άλογο και επιλέγουν λανθασμένη πολιτική. Συγκεκριμένα, αντί να επιδιώκουν και να έχουν ως στόχο την πραγματοποίηση πρώτα μίας διεθνούς διάσκεψης για το Κυπριακό, επιλέγουν τη διεξαγωγή διακοινοτικού διαλόγου και σε τελευταίο στάδιο διεθνή διάσκεψη.
 
Πρόκειται περί εντελώς λανθασμένης επιλογής. Διότι:
 
1. Το Κυπριακό, κατά γενικήν παραδοχή, είναι διεθνές θέμα και όχι δικοινοτικό. Συνεπώς, η διευθέτησή του πρέπει να οδηγηθεί σε διεθνή διάσκεψη.
 
2. Τα μείζονα και ακανθώδη προβλήματα είναι οι εγγυήσεις, το εδαφικό, η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων. Για τη λύση των θεμάτων αυτών θα αποφασίσει η Τουρκία. Γιατί να συζητηθούν τελευταία και να μην καλείται η Τουρκία να καταθέσει τις θέσεις της, ώστε ευθύς εξαρχής να διαφανεί, εάν το πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί ή όχι;
 
Η ηγεσία της ελληνοκυπριακής πλευράς δαπανά επί 41 χρόνια τον χρόνο της, διαπραγματευόμενη με τους εγκαθέτους της Τουρκίας, τους αναβαθμίζει σε νόμιμους ηγέτες νόμιμου κράτους, συζητά δευτερεύοντα θέματα, υποβαθμίζει την υφή του Κυπριακού από διεθνές πρόβλημα σε δικοινοτικό, και τελικά κάνει μία τρύπα στο νερό.
Τα πλείστα θέματα που, ορθά ή λανθασμένα, θεωρούνται ως αναγόμενα στην «εσωτερική» πτυχή του προβλήματος είναι, λίγο έως πολύ, συμφωνημένα. Ακόμη και εάν oρισμένα είναι δύσκολα και η επίλυσή τους παρουσιάζει πρόβλημα, είναι ευκολότερο να επιλυθούν, εφόσον υπάρξει διευθέτηση στα θέματα στα οποία πρέπει να τοποθετηθεί η Τουρκία.
 
Όμως 41 χρόνια παίζεται αυτή η φαρσοκωμωδία με τους διακοινοτικούς διαλόγους, και αφήνεται η Τουρκία εκτός παιγνιδιού, αποενοχοποιημένη, να παίζει άριστα το επικοινωνιακό της παιγνίδι, πως το πρόβλημα θα λυθεί από τις δύο κοινότητες. Σήμερα, μάλιστα, η φαρσοκωμωδία έχει φθάσει στο αποκορύφωμά της. Οι πρωταγωνιστές της φαρσοκωμωδίας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ο Άντρος Κυπριανού, καλούν την Τουρκία να τοποθετηθεί επί των πτυχών που την αφορούν. Ζητούν έμπρακτα να αποδείξει τη βούλησή της για σωστή λύση.
 
Αλλά, αντί να αγωνιούν και να ερωτούν για κάτι το οποίο θα διαπιστώσουν εμπράκτως, γιατί δεν αλλάζουν τον αμανέ και τις επιλογές τους; Να σταματήσουν να συζητούν με τον Ακιντζί για την ασφάλιση των τροφίμων και να απαιτήσουν άμεση σύγκληση διεθνούς διάσκεψης. Όχι αυτήν που οραματίζεται και σχεδιάζει ο Έιντε, αλλά με συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, της τουρκοκυπριακής κοινότητας, της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Βρετανίας και των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. Εκεί θα κληθεί η Τουρκία να δώσει απαντήσεις και να καταθέσει θέσεις.
 
Δέχεται εγκατάλειψη του εγγυητικού της ρόλου; Ποία εδάφη είναι διατεθειμένη να επιστρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία; Αποδέχεται άμεση αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων της και των εποίκων τούς οποίους μετέφερε στην Κύπρο; Εκεί θα κριθεί η Τουρκία, και εκεί θα δώσει εξετάσεις και δείγματα είτε της καλής της θέλησης, να λύσει δίκαια το Κυπριακό, είτε της αδιαλλαξίας της. Εκεί πλέον θα κριθεί ενώπιον της διεθνούς κοινότητας για την ειλικρίνεια των προθέσεών της, ή θα στιγματισθεί από τη διεθνή κοινότητα, ότι δεν θέλει λύση.
 
Υποσχόταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ότι θα ενέπλεκε την Τουρκία στο τραπέζι των συνομιλιών. Και επέλεξε εκείνη την κωμική διαδικασία των χιαστί επισκέψεων των δύο διαπραγματευτών, στην Αθήνα και στην Άγκυρα. Και θριαμβολογούσε πως ενέπλεξε την Τουρκία, ενώ οι επιλογές του κατέληξαν σε φιάσκο. Σήμερα αρκείται σε επικοινωνιακές ικεσίες προς την Τουρκία να κάνει καθαρές τις θέσεις της. Αλλά η μόνη εμπλοκή, η μόνη οδός να πληροφορηθεί τι θέλει η Τουρκία, είναι η διεθνής διάσκεψη. Αφού δεν πείθεται ακόμη για το τι θέλει η Τουρκία, ας προχωρήσει με αίτημα τη σύγκληση τέτοιας διάσκεψης.
 
Δεν λέγει(χωρίς να το πιστεύει) ότι το Κυπριακό είναι διεθνές θέμα; Ας το οδηγήσει σε διεθνή διάσκεψη, για να πληροφορηθεί μια και καλά για τις τουρκικές προθέσεις. Και να έχει, τουλάχιστον στο χέρι, τη διεθνή αναγνώριση πως η Τουρκία, επιμένουσα σε εγγυήσεις και σε παραμονή τουρκικών στρατευμάτων σε ένα ανεξάρτητο κράτος, αρνούμενη να επιστρέψει καταληφθέντα εδάφη στη χώρα στην οποία ανήκουν, και απορρίπτουσα την επιστροφή των εποίκων, είναι η χώρα η οποία δεν επιθυμεί λύση.
 
Γιατί χάνει τον καιρό του ο Πρόεδρος διαπραγματευόμενος με τον Ακιντζί; Ιδού η διέξοδος για να αλλάξει τον ρουν των πραγμάτων, ή να καταλάβει επιτέλους τι λύση θέλει η Τουρκία, αφού 41 χρόνια δεν κατάλαβε...
 

Top