Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου ΔΗΚΟ: Φουστανέλα και μνημονιακό φράκο...

ΔΗΚΟ: Φουστανέλα και μνημονιακό φράκο...

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Εκφράζουμε θαυμασμό για την αδιαμφισβήτητη πλέον δεινότητα του Νίκου Αναστασιάδη και του Αβέρωφ Νεοφύτου να δημιουργούν υποζύγια μέσα στον χώρο της λεγόμενης αντιπολίτευσης. Και οικτίρουμε την προθυμία των ηγεσιών ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ να προστρέχουν σε βοήθεια της Κυβέρνησης, και να της προσφέρουν δεκανίκια στήριξης, την ώρα που απογυμνώνονται και καταρρέουν οι πολιτικές της στο εθνικό θέμα και στο δεύτερο εθνικό πρόβλημα, της οικονομίας.

Είναι πράγματι αξιοθρήνητη και τριτοκοσμική η εικόνα που εκπέμπουν τα δύο μεγάλα κόμματα της δήθεν αντιπολίτευσης. Το μεν ΑΚΕΛ προσφέρεται ως δεκανίκι στην πολιτική διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και του οριστικού διαχωρισμού της χώρας, το δε ΔΗΚΟ προσφέρεται ως δεκανίκι στην πολιτική πλήρους υποταγής στην Τρόικα και στην εξυπηρέτηση του κεφαλαίου και των τραπεζών. Εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Για το ΑΚΕΛ τα είπαμε επανειλημμένως. Και θα τα πούμε και προσεχώς. Σήμερα είναι ώρα να τα ακούσει και το ΔΗΚΟ. Και πιο συγκεκριμένα ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Δεν μπορεί να μεταμορφώνεται από σταυροφόρο της διεκδικητικότητας στο εθνικό θέμα, σε υποτακτικό όργανο της Τρόικας, κάθε φορά που καλείται να πάρει αποφασιστική θέση σε μνημονιακά νομοσχέδια. Έχει καταστεί το δεξί χέρι του ΔΗΣΥ στην καταπίεση της κοινωνίας και έχει καταστρατηγήσει πλήρως τη φιλοσοφία του ΔΗΚΟ σε θέματα οικονομίας. Γιατί, τι προτάσσει το ΔΗΚΟ, ως αρχές; Τη μικτή οικονομία, το κοινωνικό κράτος, τη μη ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών οργανισμών - θα σταθεί εμπόδιο, έλεγε ο Νικόλας, στην προσπάθεια της Κυβέρνησης να μετατρέψει την Κύπρο σε χώρα αστέγων.

Τι πράττει στο τέλος; Ψηφίζει το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις. Σιωπά ένοχα και συναινεί στην εγκατάλειψη της μικτής οικονομίας και της μετατροπής της σε νεοφιλελεύθερη. Ανέχεται την κατάργηση του κοινωνικού κράτους. Υπερψηφίζει το νομοσχέδιο για πώληση των δανείων σε επενδυτικά ταμεία του εξωτερικού. Αύριο, να δείτε πως θα σταθεί αλληλέγγυο στον ΔΗΣΥ και στην ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών οργανισμών.

Παρακάθηται στο ίδιο τραπέζι με τους Τροϊκανούς, όχι για να διεκδικήσει, αλλά για να ικετεύσει έλεος. Γιατί κατηγορεί τον Νίκο Αναστασιάδη για υποχωρητικότητα έναντι των Τούρκων, αφού την ίδια υποχωρητικότητα επιδεικνύει και ο ίδιος έναντι των δανειστών; Τον ακούσαμε να λέγει πως θέλει να βγούμε από το Μνημόνιο, όσο το δυνατό γρηγορότερα. Τώρα σωθήκαμε. Με το να βγει από το Μνημόνιο, αλλάζει οτιδήποτε για τη μεσαία τάξη, για τις φτωχές τάξεις, για την εξαθλιωμένη πλειοψηφία της κοινωνίας; Βγήκε και η Πορτογαλία από το Μνημόνιο. Δεν άκουσε πως η δυστυχία για τους Πορτογάλους συνεχίζεται και εντείνεται; Γιατί όλη αυτή η στήριξη που παρέχει στις τράπεζες, όταν κρίνονται υπεύθυνες για την κωλυσιεργία στην αναδιάρθρωση δανείων; Γιατί όλα τα προβλήματα των τραπεζών τα μεταφέρει χέρι- χέρι με τον ΔΗΣΥ στις πλάτες της κοινωνίας;

Θα πληρώσουν τα θύματα των τραπεζών για τα εγκλήματα των τραπεζών;

Και στο τέλος της ημέρας, όπως λέει και η ατάκα του συρμού, τι είναι το ΔΗΚΟ; Δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο το οποίο να δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό του ως κεντρώο κόμμα. Ιδού: Η μεν ομάδα Καρογιάν πρόσκειται περισσότερο προς τη φιλοσοφία ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ στο εθνικό θέμα και οι βουλευτές της ομάδας του ψηφίζουν τα μνημονιακά νομοσχέδια της Κυβέρνησης, επειδή αυτή είναι και η δική τους φιλοσοφία. Η δε ηγεσία του ΔΗΚΟ ενδύεται τη φουστανέλα στο Κυπριακό και φορά μνημονιακό φράκο στο οικονομικό.

Και η όλη ιλαροτραγωδία, που αποτελεί και αντανάκλαση του ανάρμοστου πολιτικού συστήματος το οποίο καταπιέζει σήμερα την κοινωνία, είναι αυτή που εκπέμπουν το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ. Το μεν ΑΚΕΛ κατηγορεί το ΔΗΚΟ ότι συμπλέει με τη μνημονιακή πολιτική της Κυβέρνησης, όταν η ηγεσία της Αριστεράς συμπλέει με την πολιτική της Κυβέρνησης στο Κυπριακό, το δε ΔΗΚΟ κατηγορεί το ΑΚΕΛ ότι στηρίζει την πολιτική του ΔΗΣΥ στο Κυπριακό, όταν η ηγεσία του στηρίζει τη μνημονιακή πολιτική της Κυβέρνησης!

Επιτέλους, υπάρχουν και όρια στον λαϊκισμό, στην υποκρισία και στην παραπλάνηση των πολιτών... 


Top