Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Ασεβής και ανίερη διαστρέβλωση του Σαράντα

Ασεβής και ανίερη διαστρέβλωση του Σαράντα

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Οι κυνηγοί μίας «ρεαλιστικής» ψευδαίσθησης επιχειρούν να κατεβάσουν τους ήρωες στο δικό τους ασήμαντο ύψος.
 
Το να διαστρεβλώνονται το περιεχόμενο, το νόημα και ο στόχος εθνικών αγώνων, και να προσαρμόζεται στις σημερινές κομματικές επιδιώξεις και την εντελώς διαφορετική προσέγγιση της σημερινής πολιτικής αποτελεί ασέβεια, ιστορική διαστρέβλωση και απαράδεκτη και ανίερη προσπάθεια παραπλάνησης του λαού.
Το να στέκεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μπροστά στα κενοτάφια ηρώων οι οποίοι αγωνίστηκαν, έδωσαν τη ζωή τους στις αγχόνες και στα βρετανικά μπουντρούμια, και να εκθειάζει τη διζωνική ομοσπονδία και να την παρουσιάζει ως δικαίωση του αγώνα εκείνων των ηρώων, αποτελεί έσχατο σημείο κατάπτωσης. Το ίδιο ισχύει και για εκείνους τους ζώντες αγωνιστές, που ακούν αυτήν τη διαστρέβλωση και χειροκροτούν.
 
Το να έρχεται το ΑΚΕΛ να εκδίδει ανακοίνωση για την επέτειο του Όχι του ελληνικού λαού και τις θυσίες του, ακόμη και των αριστερών αγωνιστών, και να αναφέρει πως «το Έπος του ΄40 μας δείχνει ξεκάθαρα τον δρόμο της ενότητας, του αγώνα και της αντίστασης», και την ίδια στιγμή να καλεί τον λαό να «παραμείνει συνεπής στις αρχές λύσης και στον στρατηγικό στόχο για τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία», αποδεικνύει πως το ΑΚΕΛ ούτε γνωρίζει ιστορία, ή. ακόμη χειρότερα, προσπαθεί να «παντρέψει» ηρωικά έπη και εθνικές αντιστάσεις, με τις κομματικές του θέσεις. Τι σχέση έχει η ελληνική αντίσταση με τη διζωνική;
 
Το να έρχεται ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού και να δηλώνει πως «τα διδάγματα των εθνικών επετείων πρέπει να είναι ο δείκτης για να εργαστούμε όλοι για να επανενώσουμε τη μοιρασμένη μας πατρίδα», δείχνει πως ούτε και αυτός συνέλαβε τα μηνύματα του «Όχι» του Σαράντα, ούτε κατανοεί πώς μπορεί να συνδέεται με το «Ναι» στο σχέδιο Ανάν και το μεγάλο «Ναι» στη διζωνική ομοσπονδία.
 
Δεν γνωρίζουμε, εάν σήμερα ο Μανώλης Γλέζος, αψηφώντας τη βία και τη βαρβαρότητα του Αττίλα, ανέβαινε στον Πενταδάκτυλο και ανατίναζε το σύμβολο της κατοχής, τι θα έπραττε το ΑΚΕΛ. Θα τον εξυμνούσε, ή θα τον χαρακτήριζε σοβινιστή, εθνικιστή και ψυχολογικά ανισόρροπο;
 
Δεν γνωρίζουμε τι θα έπραττε σήμερα ο Αβέρωφ Νεοφύτου, εάν ο Ιωάννης Μεταξάς απηύθυνε διάγγελμα προς τον κυπριακό λαό και δήλωνε πως εξαναγκάστηκε να αποδεχθεί την παράδοση της Κύπρου, επειδή του έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο. Θα τον χαρακτήριζε δημαγωγό, λαϊκιστή και ανεύθυνο;
 
Δεν αναμένουμε είτε επανάληψη του μεγαλείου των Ελλήνων του Σαράντα, ούτε να φωνάξει το ΑΚΕΛ «Στ' άρματα, στ' άρματα», όπως το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Ο λαός και οι ηγέτες του 55-59 και του 1940 δεν υπάρχουν πια. Μεταβλήθηκαν σε ραγιάδες και κυνηγούς ανεκπλήρωτων «ρεαλιστικών» ψευδαισθήσεων. Και αναγνωρίζουμε πως για πολλούς οι συνθήκες των τότε ηρωικών εποχών έχουν μεταβληθεί. Αλλά, τουλάχιστον, αναμένουμε ορθή ιστορική ανάλυση και παραδοχές της μικρότητας των σημερινών ηγεσιών και του λαού, έναντι εκείνων των Μεγάλων που είχαν όραμα, που δεν θυσίαζαν αρχές, ιστορία και αξίες του Ελληνισμού, που έγραψαν ιστορία, επειδή αγωνίστηκαν και όχι επειδή υπετάγησαν.
 
Δεν πιστεύουμε σε ηρωικές μωρίες, ούτε σε «γιούργια» για επανακατάληψη της Κερύνειας. Αλλά επιμένουμε τουλάχιστον σε πραγματικό αγώνα απελευθέρωσης, σε διεκδικητικότητα. Σε ρεαλιστικούς πολιτικούς σχεδιασμούς, σε πολιτικές ανατροπής των τετελεσμένων και όχι σε πολιτικές που οδηγούν σε νομιμοποίησή τους. Ζητούμε ξεκάθαρες κουβέντες στον λαό. Όχι παραπλανήσεις και ωραιοποιήσεις λανθασμένων και εξωπραγματικών εκτιμήσεων. Δεν μπορούν οι ηγέτες σήμερα να μιλούν για απελευθέρωση, και να τη συνδέουν με λύση διζωνικής. Δεν είναι απελευθέρωση που θα προκύψει.
Είναι υποδούλωση του κυπριακού Ελληνισμού σε νέα εποχή τουρκοκρατίας. Και πάνω απ' όλα, ζητούμε την ωμή, ξεκάθαρη παραδοχή των ηγετών μας: «Δεν είμαστε άξιοι εμείς, είμαστε αδύνατοι, επιλήσμονες και ανίκανοι να ακολουθήσουμε εκείνους τους Μεγάλους του Σαράντα και του δικού μας Απελευθερωτικού Αγώνα. Δεν μπορούμε να φθάσουμε το ύψος τους, δεν έχουμε το όραμα να καταστήσουμε αυτό το κράτος οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά δυνατό, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τον εχθρό».
 
Τέτοια θαρραλέα ομολογία αναμένουμε από τους ηγέτες μας. Και όχι να επιχειρούν να υψώσουν το ανάστημά τους στο ύψος εκείνων που μεγαλούργησαν, και να διαστρεβλώνουν και να παραποιούν τους στόχους του αγώνα τους, και να τους προσαρμόζουν στις δικές τους ψοφοδεείς κομματικές θέσεις.

Top