Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Αναβαθμίζεται μεν, διαλύεται δε...

Αναβαθμίζεται μεν, διαλύεται δε...

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει. Κάπως έτσι μπορεί να χαρακτηρισθούν οι πανηγυρισμοί της Κυβέρνησης για τον εντοπισμό μεγάλου κοιτάσματος υδρογονανθράκων, στην ΑΟΖ της Αιγύπτου, σε τεμάχιο που γειτνιάζει με τα τεμάχια στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι σαν να λέμε, αφού εντοπίστηκε φλέβα χρυσού στο οικόπεδο του γείτονα, σίγουρα θα υπάρχει χρυσάφι και στο δικό της οικόπεδο.

Δεν είναι παράλογος ο συνειρμός. Όπως είπε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, "αν υπολογίσετε ότι τα δικά μας τεμάχια, 10, 11, 12, γειτνιάζουν και απέχουν μόλις έξι χιλιόμετρα, αντιλαμβάνεστε ότι κανείς δεν μπορεί να πει ότι οι περιοχές, μέσα στις οποίες μπορεί να υπάρχει τόσο μεγάλη ποσότητα, δεν εκτείνονται και στα γειτνιάζοντα".

Επαναλαμβάνουμε, ορθός ο απλοϊκός αυτός υπολογισμός, αν και θα έπρεπε να αναμένουμε να φθάσουμε στην απόδειξη και μετά να πανηγυρίζουμε. Εν πάση περιπτώσει, η εξέλιξη είναι σημαντική και αναμένουμε να αξιοποιηθεί κατάλληλα, εφόσον επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις από την Κυβέρνηση.

Το θέμα, όμως, δεν είναι αυτό. Ή, τουλάχιστον, δεν είναι μόνο αυτό. Το θέμα είναι οι προεκτάσεις, τις οποίες έδωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε αυτήν την εξέλιξη. Και, μεταξύ άλλων, έσπευσε να τονίσει ότι αναβαθμίζει τον γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Εάν, λοιπόν, το ποντίκι αποκτά διαστάσεις λέοντα, και η Κυπριακή Δημοκρατία αναβαθμίζεται γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά και καθίσταται το κράτος που θα κρατά στα χέρια του τις ανάγκες της Ευρώπης και της Τουρκίας σε φυσικό αέριο, γιατί αυτήν την τεράστια εξέλιξη για το μέλλον του κυπριακού λαού ο Πρόεδρος τη χαραμίζει, διαπραγματευόμενος τη διάλυσή του;

Αντίθετα, αυτό που όφειλε να πράξει, είναι να ενισχύσει στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά την Κυπριακή Δημοκρατία, να της προσφέρει τα μέσα για να είναι σε θέση να ελέγξει και να προστατεύσει τον θησαυρό που βρίσκεται στον υποθαλάσσιο χώρο της και όχι να την εγκαταστήσει στη θέση της, ένα κράτος-τέρας το οποίο στη "νέα δομή" του θα καταστεί και αυτό και ο πλούτος του, κτήμα της αδηφάγου Τουρκίας.

Σπεύδουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υπονοούμε, για όσους καλοθελητές ή κακοπροαίρετους σπεύσουν να εκτιμήσουν, ότι όσα γράφουμε, παραπέμπουν σε απόρριψη λύσης. Αντίθετα, λέμε ότι αυτά σημαίνουν πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αντί να διαπραγματεύεται τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας κάτω από τους όρους και τις "πραγματικότητες του εδάφους" που τη διαπραγματεύεται, εθνικώς συμφερότερο θα είναι, αν διαπραγματευθεί λύση στη βάση αρχών και διασφάλισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, λύση βιώσιμη, λύση διατήρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, λύση η οποία θα προσφέρει στον κυπριακό λαό την ευκαιρία αξιοποίησης του μεγάλου πλούτου που του έστειλε ο Θεός.

Από τη στιγμή, όμως, που η διαπραγμάτευση οδηγεί στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε ένα κράτος με νομιμοποιημένο το ψευδοκράτος, τον κυπριακό Ελληνισμό υποβαθμισμένο σε κοινότητα, κάτω από εγγυήσεις της Τουρκίας, με αριθμητική ισότητα, με σφετεριστές αναβαθμισθέντες σε χρήστες, με εποίκους να μεταλλάσσονται σε νόμιμους υπηκόους, ένα κράτος σύμφυτο με τη σύγκρουση και τις διαφορές, με τα νομικά και ανθρώπινα προβλήματα που θα προκύπτουν καθημερινά να το καθιστούν δυσλειτουργικό και πυριτιδαποθήκη έτοιμη να το ανατινάξει στον αέρα την επομένη της συμφωνίας, όλα όσα πλεονεκτήματα ανέφερε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εξανεμίζονται και διαλύονται.

Με αυτήν τη λύση, το φυσικό αέριο περνά στα χέρια της Τουρκίας και ο αναβαθμισμένος γεωπολιτικός και γεωστρατηγικός ρόλος της εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτομάτως, μεταβιβάζεται στη μόνη ισχυρή χώρα: Την Τουρκία.

Το φυσικό αέριο έπρεπε να είχε καταστεί ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί της ελληνοκυπριακής πλευράς. Και, τελικά, κατέστη αντικείμενο διαπραγμάτευσης και παραχώρησης. Η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου, αντί να εχρησιμοποιείτο ως ισχυρό πλεονέκτημα για την Κύπρο, κατέστη πηγή τραγωδιών για τον κυπριακό Ελληνισμό. Φοβούμεθα ότι το ίδιο θα επαναληφθεί και στην περίπτωση του φυσικού αερίου. Αν η ηγεσία δεν φέρει τον νουν της και αν δεν διαπραγματευθεί με αποφασιστικότητα και διατηρήσει εν ζωή την Κυπριακή Δημοκρατία, ο πλούτος της Κύπρου θα περάσει στα χέρια του πιο ισχυρού: Της Τουρκίας.


Top