Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Πρώτο σπέρμα δημιουργίας θνησιγενούς κράτους

Πρώτο σπέρμα δημιουργίας θνησιγενούς κράτους

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Από περιγράμματα λύσεων και συμφωνίες γενικών αρχών είναι γεμάτο το Κυπριακό, εδώ και 41 χρόνια. Το να συμφωνούνται στο χαρτί ορισμένες αρχές και γενικές κατευθύνσεις, δεν είναι δύσκολο.

Το δύσκολο είναι πώς θα εφαρμοσθούν στην πράξη. Να θυμίσουμε ότι στη Συμφωνία της Γ΄ Βιέννης, Γλαύκος Κληρίδης και Ραούφ Ντενκτάς, συμφώνησαν στην επιστροφή των Καρπασιτών, αλλά η τουρκική πλευρά παρεσπόνδησε. Στη συμφωνία Μακαρίου-Ντενκτάς, γίνονται αποδεκτές οι τρεις βασικές ελευθερίες, αλλά με «ουρά» ότι θα ληφθούν υπόψη «οι πρακτικές δυσκολίες που θα προκύψουν για την τουρκοκυπριακή κοινότητα». Στη συμφωνία Κυπριανού-Ντενκτάς, τονίζεται ότι το θέμα της Αμμοχώστου θα συζητηθεί κατά προτεραιότητα, αλλά σήμερα, η τουρκική πλευρά, το ανάγει στο πλαίσιο λύσης του εδαφικού.

Η γενική συμφωνία αρχών που συμφωνήθηκε μεταξύ Αναστασιάδη-Ακιντζί, πρέπει να τοποθετηθεί στο σύνολο όλων όσων προαναφέραμε. Πρώτιστα πρέπει να αναμένουμε εάν θα εφαρμοστεί, πώς θα εφαρμοστεί και κατά πόσο δεν θα προσκρούσει σε ανυπέρβλητες δυσκολίες και αδιέξοδα όταν εφαρμοστεί.

Προσφέρεται πάντως η συμφωνία για προβληματισμό και για την ανάγκη να υπάρξει διευκρίνιση ορισμένων αδιαφανών ή αναπάντητων ερωτημάτων, τα οποία, εκ πρώτης όψεως, δημιουργούνται.
Κατ' αρχήν -και αυτό αποτελεί καίριο λάθος, όχι του Νίκου Αναστασιάδη, αλλά του Δημήτρη Χριστόφια- το γεγονός ότι οι σφετεριστές των περιουσιών μας μετονομάστηκαν σε «χρήστες». Ουδείς Ελληνοκύπριος πρόσφυγας έδωσε εξουσιοδότηση στους σημερινούς κατόχους των περιουσιών μας, να κάνουν χρήση της περιουσίας του. Τις σφετερίστηκαν με τη βία και στη βάση «νόμων» μίας ανύπαρκτης οντότητας.

Δεύτερο: Ο σεβασμός προς το ατομικό δικαίωμα περιουσίας, τον οποίο εκφράζουν οι δύο ηγέτες, δεν λέει και πολλά πράγματα. Πώς γίνεται σεβαστό ένα δικαίωμα, όταν καταπατείται εδώ και 41 χρόνια; Ο φραστικός σεβασμός προς ένα στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα, δεν συνιστά αιτία πανηγυρισμών. Το θέμα δεν είναι να γίνεται σεβαστό το δικαίωμα. Αλλά να καθίσταται εφαρμόσιμο.

Τρίτο: Η «ανεξάρτητη επιτροπή» στην οποία θα προσφεύγουν νόμιμοι κάτοχοι και σφετεριστές, θα αποτελείται από δύο Ελληνοκυπρίους και δύο Τουρκοκυπρίους. Καθιερώνεται, ως κακό προηγούμενο, η αριθμητική ισότητα των δύο «συνιστώντων κρατιδίων». Τι γίνεται και πώς προχωρούμε, εφόσον εξασφαλίζεται ισοψηφία; Θα βρεθούμε πολλές φορές μπροστά στην εικόνα οι δύο Ελληνοκύπριοι, μέλη της Επιτροπής, να υποστηρίζουν τις απαιτήσεις του νόμιμου ιδιοκτήτη και τα δύο Τουρκοκυπριακά μέλη να υποστηρίζουν τις απαιτήσεις των σφετεριστών. Ποιος θα αποφασίζει τελικά πώς θα λύεται η διαφορά;

Τέταρτο: Ποιος θα πληρώνει τις αποζημιώσεις; Το ομόσπονδο κράτος, τα συνιστώντα κράτη, ή ξένα ταμεία;

Πέμπτο: Με τρεις εναλλακτικές επιλογές -αποζημίωση, αποκατάσταση, ανταλλαγή- είναι φανερό ότι εξυπηρετείται η διζωνικότητα του κράτους. Δύσκολα θα βρεθούν Ελληνοκύπριοι που θα επιθυμούν να παραμείνουν υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, και αντίστροφα.

Όμως πέραν αυτών και πολλών άλλων ερωτημάτων που θα τεθούν, αλλά και γραφειοκρατικών διαδικασιών και ασυμφωνιών που θα υπάρξουν, όλη αυτή η διαδικασία που συμφωνήθηκε αποδεικνύει σε ποιους σκοπέλους θα προσκρούσει η λειτουργία του διζωνικού κράτους που θα δημιουργηθεί. Αυτά που συμφωνήθηκαν ως γενικές αρχές, δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά μικρογραφία του χάους που θα προκύψει από άλλες συμφωνημένες διαδικασίες που θα προκύψουν.

Αυτό το κράτος θα βρίσκεται καθημερινά μπροστά σε ένα πέλαγος νομικών, διοικητικών και άλλων διαφορών, οι οποίες δεν θα μπορούν να επιλύονται και θα αποτελούν τροχοπέδη στην ομαλή λειτουργία του. Η Ζυρίχη θα είναι «παράδεισος» μπροστά στο χάος και στη βαβυλωνία που θα δημιουργείται στην ομόσπονδη διζωνική δημοκρατία. Και αν το καθεστώς Ζυρίχης άντεξε, έστω και για τρία χρόνια, η Ενωμένη Δημοκρατία της Κύπρου, ή οι Ηνωμένες Πολιτείες της Κύπρου, θα καταρρεύσουν μέσα σε ελάχιστους μήνες.

Η συμφωνία που επετεύχθη, οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει στην εφαρμογή της, οι διαφωνίες που θα προκύψουν, θα επεκταθούν σε άλλα, σοβαρότερα ζητήματα, και όλα μαζί θα καταστήσουν το διζωνικό κράτος θνησιγενές και ετοιμόρροπο.

Αυτή η γενική συμφωνία για το περιουσιακό, αξίζει να καταστεί πηγή προβληματισμού για το τι θα επακολουθήσει και ποιο χάος θα δημιουργηθεί στο διζωνικό κράτος που πάει να ιδρυθεί...

 


Top