Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Μέσα στην τρελή χαρά τους...

Μέσα στην τρελή χαρά τους...

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Μέσα στην τρελή χαρά που βρίσκονται τον τελευταίο καιρό η Κυβέρνηση, ο ΔΗΣΥ, η νέα πλατφόρμα του «ναι» και φυσικά ο κ. Έιντε, ο τελευταίος επέτεινε, σε συνεργασία με τον Αρχιεπίσκοπο, τον τρελό ενθουσιασμό μέσα στον οποίο ζουν, απομονωμένοι από την πραγματικότητα.

Προχθές, λοιπόν, ο κ. Έιντε συνέφαγε μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο και μετά βγήκε έξω και δήλωσε πως «κάθε μέρα που περνά, είμαι και πιο αισιόδοξος. Κάθε μέρα που περνά, καταγράφεται πρόοδος».

Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει. Αλλά, το καίριο ερώτημα είναι: Πήρε κάποιο ενθαρρυντικό μήνυμα από την Άγκυρα ο Νορβηγός διπλωμάτης, ώστε να αισθάνεται κάθε μέρα πιο αισιόδοξος; Αμφιβάλλουμε. Άκουσε μήπως, εάν ο Ακιντζί έδωσε άδεια να ανεβασθεί ο «Ιππόλυτος» στο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας; Άκουσε ότι ο Τουρκοκύπριος ηγέτης υπαναχώρησε από τη θέση του, όπως η λύση καταστεί πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο; Άκουσε να δηλώνει ότι απορρίπτει τις εγγυήσεις της Τουρκίας, ότι επιδιώκει την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και την αποχώρηση των εποίκων;

Αν τα άκουσε αυτά, τότε δικαιούται να αισθάνεται κάθε μέρα και περισσότερο αισιόδοξος. Να μας τα πει και εμάς, για να ενθουσιαστούμε μαζί του. Εμείς πάντως τέτοια χαρμόσυνα νέα δεν ακούσαμε.
Από την πλευρά του τώρα, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ο Β΄ (έτσι για να μην τον συγχέουμε με τον αποδημήσαντα Χρυσόστομο τον Α΄) μπήκε και αυτός στο ενθουσιαστικό κλίμα και δήλωσε: «Μέσα σε ένα όμορφο και χαρούμενο κλίμα που έχουμε δημιουργήσει, ανταλλάξαμε απόψεις και επί του εθνικού θέματος και το ευχάριστο είναι ότι -από όσα μας έχει πει- συμφωνούμε. Φαίνεται ότι προχωρούμε σωστά. Βεβαίως, ακόμη δεν φτάσαμε στις λεπτομέρειες, η γενική άποψη είναι πολύ θετική και ελπίζω να συνεχιστούν οι συνομιλίες».

Ο λόγος του Αρχιεπισκόπου είναι διάτρητος, αντιφατικός, κανένας δεν γνωρίζει τι θέλει, πώς το θέλει. Λίγες μέρες προηγουμένως, έλεγε πως δεν πιστεύει ότι θα προκύψει λύση από τις συνομιλίες, ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να υποχωρήσει. Τώρα σε ένα γεύμα, μεταξύ τυρού και αχλαδίου, αναπροσαρμόζει τις απόψεις του και δηλώνει πως προχωρούμε σωστά. Δεν είναι δυνατόν να παρακολουθήσει κανείς τις παντός καιρού, ανερμάτιστες και αντιφατικές θέσεις του. Πότε διζωνικός, πότε αντιδιζωνικός, πότε φιλέλληνας και πότε αφήνοντας υπονοούμενα περί τεμπέληδων Ελλήνων που πρέπει να δουλέψουν, πότε τσιπρικός και πότε μνημονιακός. Τελικά τι είναι και τι εκφράζει ο Αρχιεπίσκοπος; Αυτό που συνάγεται είναι ότι βρίσκεται εκτός ιστορίας, είναι σε παρέκκλιση με την αγωνιστική και πνευματική παρουσία της Εκκλησίας, πάνω στην οποία στηρίχτηκε επί αιώνες -και επέζησε- ο κυπριακός Ελληνισμός.

Τελεία και παύλα, λοιπόν, για τις ανεμομυλικές θέσεις του Μακαριωτάτου.
Χρησιμότερο, καλύτερα, είναι να ασχολείται κανείς με την πραγματικότητα, παρά με καταστάσεις που θυμίζουν τρελή χαρά.
Και η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από αυτή που καλλιεργείται, εν ονόματι μιας οργανωμένης προσπάθειας, να πιστεύσει ο λαός ότι η λύση είναι κοντά, ότι υπάρχουν διαφορετικές συγκυρίες, να δημιουργηθεί ελπίδα. Όλα αυτά για να προετοιμάσουν, να προκατασκευάσουν, ένα «ναι», σε οποιαδήποτε λύση.

Αν προσέξει κάποιος τις τελευταίες δηλώσεις του Μουσταφά Ακιντζί, θα ανιχνεύσει μία αργή, σταθερή, αλλά σε ήπιους τόνους επιστροφή στις γνωστές τουρκοκυπριακές θέσεις. Δεν τα λέει σε τόνο Έρογλου, που μπορεί να προκαλέσουν αντίδραση και θυμό στην ελληνοκυπριακή πλευρά και θα διέψευδαν αμέσως τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί από την εκλογή του. Όμως η επιστροφή σε κάποιες μη διαπραγματεύσιμες θέσεις είναι γεγονός.

Ακόμη δεν είδαμε και δεν ακούσαμε από την Άγκυρα δείγμα μεταστροφής της αδιάλλακτης στάσης. Όλα είναι ρευστά και μεταβλητά. Και ενώ όλοι όφειλαν να είναι προσγειωμένοι και σοβαροί, μία μερίδα βρίσκεται στον κόσμο της τρελής χαράς...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Όμοιος ομοίω...

Η αήθης επίθεση που εξαπέλυσε ο εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, χθες, κατά του πρωθυπουργού της Ελλάδας, στη διάρκεια της συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αποδεικνύει την ανθελληνική στάση αυτής της ομάδας. Και πρέπει να επισημανθεί ότι: Τμήμα αυτής της ανθελληνικής πολιτικής παράταξης είναι και ο ΔΗΣΥ. Δεν χρειάζεται άλλη απόδειξη της στάσης που τηρεί η Κυβέρνηση και το κόμμα της στο ελληνικό ζήτημα...


Top