Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Πώς Κληρίδης-Αναστασιάδης ναρκοθετούσαν τη λύση

Πώς Κληρίδης-Αναστασιάδης ναρκοθετούσαν τη λύση

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Στην εκδήλωση της ομάδας πολιτών, που έγινε την περασμένη εβδομάδα στη Δημοσιογραφική Εστία -και τα όσα λέχθηκαν μετέφερε αποκλειστικά στη "Σημερινή" ο συντάκτης μας, Μάριος Δημητρίου- υπεβλήθη, μεταξύ άλλων, από ακροατή, το ερώτημα προς τους δύο ομιλητές, Στέφανο Στεφάνου του ΑΚΕΛ και Νίκο Τορναρίτη του Δημοκρατικού Συναγερμού, κατά πόσον αισθάνονται ένοχα τα δύο κόμματα, γιατί ενώ συμφωνούν από το 1975 στη λύση ομοσπονδίας, δεν κατάφεραν να φέρουν τη λύση που υποστηρίζουν.

Και αυτό, είναι το συνεχές ερώτημα που υποβάλλει ο υπογράφων στους Προέδρους της Διζωνικής, οι οποίοι, ενώ κυβέρνησαν 22, ως τώρα, χρόνια, και είχαν όλον τον χρόνο και τις ευκαιρίες να δώσουν λύση, απέτυχαν παταγωδώς.

Πέντε χρόνια ο Γιώργος Βασιλείου, δέκα χρόνια ο Γλαύκος Κληρίδης, πέντε χρόνια ο Δημήτρης Χριστόφιας και τρία σχεδόν χρόνια ο Νίκος Αναστασιάδης και, αντί λύσης, οπισθοδρόμησαν τον Κυπριακό, πέραν ακόμη και της διζωνικής. Σήμερα βρισκόμαστε προ των πυλών της συνομοσπονδίας.

Ο Νίκος Τορναρίτης έκαμε μία γενναία παραδοχή. Απάντησε στο ερώτημα του ακροατή ως εξής: "Προσωπικά, και ως ΔΗΣΥ, ναι, νιώθουμε πολύ ένοχοι. Το ερώτημα που κάνατε, θα το έκανα κι εγώ, αν είχα απέναντί μου εκείνους που πήραν συγκεκριμένες αποφάσεις, σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές".

Σίγουρα ο Γλαύκος Κληρίδης δεν βρίσκεται εν ζωή για ν' απαντήσει. Αλλά ακόμη και αν βρισκόταν, ο φίλος Τορναρίτης δεν θα τολμούσε να τον ερωτήσει. Βρίσκεται, όμως, στη ζωή, ευτυχώς, ζει και βασιλεύει ως απόλυτος άρχων, ο Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος γνωρίζει και ως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ και ως ανώτατο στέλεχος ότι σε διάφορες περιπτώσεις ο ΔΗΣΥ ναρκοθέτησε τη λύση, χάριν των κομματικών του συμφερόντων.

Σήμερα, ο υπογράφων, αν είχα την ίδια φιλοσοφία όπως ένας ψηφοφόρος του ΔΗΣΥ, εραστής της λύσης, και η ηγεσία του ΔΗΣΥ πρόδιδε τις αντιλήψεις μου και κλοτσοκοπούσε τη λύση, θα ερωτούσα τον Γλαύκο Κληρίδη, αν ζούσε, και τον Νίκο Αναστασιάδη:

1. Γιατί, Γλαύκο Κληρίδη, ανέλαβες την αρχηγία της Οργάνωσης Ακρίτας, το 1963;

2. Γιατί, Γλαύκο Κληρίδη, πριν από την εισβολή και ενώ ο Μακάριος και ο Ντενκτάς είχαν φθάσει στα πρόθυρα συμφωνίας, την οποία δεν αποδεχόταν ο Μακάριος, αρνήθηκες, κατά τη δική σου ομολογία στην "Κατάθεση", να αναλάβεις δυναμικό ρόλο και να πιέσεις να γίνει αποδεκτή η λύση, επειδή φοβήθηκες τις αντιδράσεις του Μακαρίου και των Γριβικών που απαιτούσαν Ένωση;

3. Γιατί, Γλαύκο Κληρίδη και Νίκο Αναστασιάδη, ενώ υποστηρίζατε την πολιτική Βασιλείου στο Κυπριακό, επί 4,5 χρόνια, καθώς και τις Ιδέες Γκάλι, έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 1993 και προκειμένου να ικανοποιήσετε προσωπικές φιλοδοξίες σας, κομματικά συμφέροντα και να ανέλθετε στην εξουσία, αποκηρύξατε τον Βασιλείου και τις Ιδέες Γκάλι, απολακτίζοντας ευκαιρία λύσης, συνομολογώντας συμμαχία με τον απορριπτικό Κυπριανού;

4. Γιατί, Γλαύκο Κληρίδη και Νίκο Αναστασιάδη, στα πέντε πρώτα χρόνια της θητείας σας ως διαχειριστές του Κυπριακού, αποκηρύξατε τις διακοινοτικές συνομιλίες και στραφήκατε στη στρατιωτικοποίηση του Κυπριακού, στην πυραυλολογία, στην πολιτική των ηφαιστείων, για να οδηγήσετε την εθνική υπόθεση στα πρόθυρα θερμής κρίσης, με τα γεγονότα της Δερύνειας;

5. Γιατί, Νίκο Αναστασιάδη, προκειμένου να γίνετε Πρόεδρος, φορέσατε φουστανέλα, μεταμορφωθήκατε σε σούπερ απορριπτικό και συνομολογήσατε απορριπτικό προεκλογικό πρόγραμμα με το ΔΗΚΟ, αφαιρώντας ακόμη και την αναφορά σε λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, προκειμένου να προσελκύσετε στην ετερόκλιτη συμμαχία, και το ΕΥΡΩΚΟ;

6. Γιατί, Αβέρωφ Νεοφύτου, ως μέλος της ανώτατης ηγεσίας του ΔΗΣΥ, ανεχθήκατε υπονομεύσεις της λύσης, επειδή η ηγεσία σας και η βουλιμία της να αναρριχηθεί στην εξουσία, έθετε το κόμμα πάνω από το εθνικό συμφέρον;

Συμπέρασμα: Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν νομιμοποιείται να κατηγορεί "απορριπτικούς", ότι δεν θέλουν λύση. Η Ιστορία και τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι ο ΔΗΣΥ ήταν το κόμμα, το οποίο ναρκοθέτησε όχι μία φορά, αλλά πολλές, τις ευκαιρίες για λύση. Ας αναζητήσουν και ας παραδεχθούν τις ευθύνες τους οι ηγέτες του...


Top