Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Το ΑΚΕΛ, η πολυπεριφερειακή και η διζωνική

Το ΑΚΕΛ, η πολυπεριφερειακή και η διζωνική

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Kαι πότε η Αριστερά είχε μετοικήσει από την επιλογή του Μακαρίου, στην επιλογή Κληρίδη
 
Ξεσπάθωσαν κατά της ΕΔΕΚ και κατά του Μαρίνου Σιζόπουλου, πρώτα ο Τουμάζος Τσιελεπής και μετά ο Άντρος Κυπριανού, επειδή η ΕΔΕΚ αποκήρυξε τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και επειδή ο Μαρίνος Σιζόπουλος κάλεσε τους πολιτικούς, που υποστηρίζουν τη διζωνική ομοσπονδία, να επισκεφθούν τη Βοσνία και να ζήσουν από κοντά τον τρόπο λειτουργίας του κράτους. Και, ακόμη, επειδή ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ χαρακτήρισε τη διζωνική, «ΝΑΤΟϊκό κατασκεύασμα με προφανή στόχο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας».
 
Ο σοβαρός διάλογος πρέπει να διεξάγεται στη βάση επιχειρημάτων και αντι-επιχειρημάτων και όχι χαρακτηρισμών και επιθέτων. Ο κ. Σιζόπουλος έθεσε δύο θέματα, ζήτησε απαντήσεις και έλαβε ως απάντηση χαρακτηρισμούς. Πρώτο, ζήτησε από τους υποστηρικτές της διζωνικής να μεταβούν στη Βοσνία για ν' αντιληφθούν πώς λειτουργεί το κράτος, και ούτε ο κ. Τσιελεπής, ούτε ο κ. Κυπριανού απάντησαν. Δεύτερο, υποστήριξε ότι η διζωνική αποτελεί «ΝΑΤΟϊκό κατασκεύασμα» και ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος κατήγορός του κατέρριψαν το επιχείρημά του.
 
Τα ιστορικά γεγονότα, όμως, βοούν και αποκαλύπτουν μέσα από πληθώρα εγγράφων και ντοκουμέντων ότι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία αποτελεί βρετανικής εμπνεύσεως λύση, διά της οποίας επιδιώκεται η συνέχιση της διχοτόμησης της Κύπρου, μέσα από μια ωραιοποιημένη συμφωνία, που θα έχει ως περίβλημα την ομοσπονδία και ως περιεχόμενο τη διχοτόμηση.
Ο υπογράφων, μόλις πρόσφατα, σε άρθρο του καταλόγισε στο ΑΚΕΛ ότι υποστηρίζει λύσεις, οι οποίες είναι εφευρήματα αυτών, που χαρακτηρίζει ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
 
Θα πάμε, όμως πίσω, στην περίοδο λίγο μετά την εισβολή, όταν Μακάριος και Κληρίδης δημιούργησαν την πρώτη αντιπαράθεση και τον πρώτο διαχωρισμό, μεταξύ υποστηρικτών της πολυπεριφερειακής ομοσπονδίας και αυτών της διζωνικής ομοσπονδίας. Ο Μακάριος σαφώς τασσόταν κατά της διζωνικής ομοσπονδίας και επέλεγε ως πλέον συμφέρουσα την πολυπεριφερειακή ομοσπονδία. Και επέμενε σ' αυτή, μέχρις ότου ο Γλαύκος Κληρίδης, με την ιστορική ομιλία του στην «Αργώ», έρριψε το βάρος του σε αποδοχή της διζωνικής ομοσπονδίας.
 
Καλούμε το ΑΚΕΛ, μέσα από το πλούσιο ιστορικό αρχείο που διαθέτει, να μας διαφωτίσει: Πού ήταν τεταγμένο, τότε, το κόμμα; Υπέρ της πολυπεριφερειακής ομοσπονδίας του Μακαρίου, ή υπέρ της διζωνικής του Γλαύκου Κληρίδη; Έχουμε την άποψη ότι υπέρ του Μακαρίου τασσόταν και υπέρ της πολυπεριφερειακής. Πότε μετέβαλε γνώμη; Μετά την ομιλία του Γλαύκου Κληρίδη στην «Αργώ» και αφού ο Μακάριος, πιεζόμενος από τον Κληρίδη και τον Καραμανλή καθώς και από τους Αγγλοαμερικανούς, υποχρεώθηκε να αποδεχθεί τη διζωνική ομοσπονδία.
Τι μεσολάβησε, ώστε το ΑΚΕΛ να μεταπηδήσει από την πολυπεριφερειακή, στη διζωνική; Το παρέσυρε η αλλαγή στάσης του Μακαρίου; Πώς, ξαφνικά, το ΑΚΕΛ μεταλλάχθηκε και υποστήριξε τη λύση που αποδεχόταν ο «προδότης», «πραξικοπηματίας», «φιλο-ιμπεριαλιστής», όπως καθυβρίζετο τότε, Κληρίδης;
 
Η ηγεσία του ΑΚΕΛ, εάν συμβουλευθεί το αρχείο του κόμματος, θα μάθει ότι σ' εκείνη τη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, κατά την οποία ο Μακάριος έθεσε θέμα αποδοχής της διζωνικής ομοσπονδίας, ο Βάσος Λυσσαρίδης ήταν ο μόνος που διαφώνησε κάθετα με την αποδοχή της. Συνεπώς, γιατί θεωρούνται σήμερα από τον κ. Κυπριανού «νεοφανείς» οι θέσεις της ΕΔΕΚ, όταν ήταν το πρώτο και μοναδικό κόμμα που ετάχθη κατά της διζωνικής; Αντίθετα, θα αντέτεινε κάποιος ότι η ΕΔΕΚ παραμένει το μόνο συνεπές κόμμα από το 1975 μέχρι σήμερα. Αντίθετα, ασυνεπέστατο προς την ιστορία του και προς τη διαχρονική δογματική θέση του, «ό,τι προέρχεται από τους Αγγλοαμερικανούς, απορρίπτεται ασυζητητί», είναι το ΑΚΕΛ. Η διζωνική ομοσπονδία αποτελεί ακριβώς αγγλοαμερικανικό εφεύρημα, το οποίο το ΑΚΕΛ μετά πάθους υποστηρίζει.
 
Το ΑΚΕΛ καλείται να δηλώσει πώς αυτή η διζωνική, η οποία κατά την παραδοχή του είναι ανεφάρμοστη στην περίπτωση της Κύπρου και αποτελεί προϊόν αδήριτης ανάγκης, δεν μπόρεσε να αποφέρει λύση, εδώ και 37 χρόνια. Κυβέρνησαν όλοι οι εραστές της διζωνικής. Από τον Γιώργο Βασιλείου, μέχρι τον Κληρίδη, μέχρι τον Χριστόφια, μέχρι τον Αναστασιάδη. Γιατί απέτυχαν να συμφωνήσουν σε διζωνική ομοσπονδία; Γιατί η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε αυτό το άγνωστο φρούτο και κατάφερε μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, και επί διαχείρισης του Κυπριακού από υποστηρικτές της διζωνικής, να υπερφαλαγγίσει ακόμη και τη διζωνική και να φθάσει σε λύση δύο κρατών;
Γιατί οι Βασιλείου, Κληρίδης, Χριστόφιας, Αναστασιάδης, αποδείχθηκαν σκυταλοδρόμοι μίας αλυσίδας παραχωρήσεων, που οδηγούν τελικά κοντά σε λύση δύο κρατών, με περίβλημα δήθεν ομοσπονδίας;
Ας απαντήσει πρώτα σε αυτά τα αυταπόδεικτα γεγονότα το ΑΚΕΛ και ας εξηγήσει τη διαχρονική του πορεία. Πώς γίνεται να απορρίπτει το «ιμπεριαλιστικό» αγγλο-αμερικανο-καναδικό σχέδιο λύσης και να αποδέχεται το χειρότερο ιμπεριαλιστικό εφεύρημα της διζωνικής ομοσπονδίας;

Top