Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Έλλειμμα δημοκρατίας

Έλλειμμα δημοκρατίας

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Μας δουλεύουν... συλλογικά

«Οι μεγάλοι κίνδυνοι είναι πίσω μας», θριαμβολόγησε σε τελευταία συνέντευξή του ο Υπουργός Οικονομικών. Πώς είναι πίσω μας, όταν ο Υπουργός Συγκοινωνιών προειδοποιεί πως, αν δεν ισχύσει το κόμιστρο στους μαθητές, θα κινδυνεύσει η διάσωση του κράτους και όταν η Υπουργός Εργασίας απειλεί πως, εάν δεν στοχευθεί η κοινωνική σύνταξη, δεν θα υπάρχουν λεφτά για συντάξεις; Ποιος περιπαίζει ποιον; Ή όλοι περιπαίζουν τον κόσμο;

Τα ΜΜΕ θωπεύουν την Κυβέρνηση και αποκρύβουν τα τεράστια λάθη της

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η εταιρεία Prime Consulting για την εκπομπή του Σίγμα, «Πρωτοσέλιδο», έξι στους δέκα πολίτες είναι απογοητευμένοι από την κυπριακή τηλεόραση. Το 65% των πολιτών πιστεύουν ότι δεν τυγχάνουν αντικειμενικής ενημέρωσης, ενώ ένας στους δύο πολίτες δηλώνει ότι επηρεάζεται αρνητικά από την τηλεόραση. Συμπεραίνουμε ότι η ίδια απογοήτευση θα αντανακλά και στις άλλες μορφές ενημέρωσης, όπως τα έντυπα και άλλα ηλεκτρονικά Μέσα.

Αυτή η απογοήτευση του πολίτη προς τα Μέσα Ενημέρωσης πρέπει να προβληματίσει όλους, αλλά κυρίως εμάς τους δημοσιογράφους. Ο πολίτης επιθυμεί όχι απλώς πλήρη αντικειμενικότητα, αλλά και κριτική διάθεση και διερευνητική προσπάθεια και γνώση του αντικειμένου. Στοιχεία που απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, σε μιαν από τις συνεντεύξεις του, είχε πει ότι στη διάρκεια της τελευταίας θητείας του Ανδρέα Παπανδρέου δεν υπήρχε δημοκρατία. Και εστίασε την απουσία δημοκρατίας, στο γεγονός ότι το 100% των τηλεοπτικών σταθμών και το 80% του Τύπου υποστήριζαν την τότε κυβέρνηση.

Δεν νομίζουμε να απέχουμε κατά πολύ σήμερα, εμείς εδώ στην Κύπρο, από την κατάσταση που επικρατούσε τότε στην Ελλάδα. Υπάρχει μία υπερβολική προβολή των δραστηριότητων της Κυβέρνησης, υπερβολική κάλυψη των δηλώσεων των κυβερνητικών παραγόντων, «κομψή» αντιμετώπιση του Προέδρου και των Υπουργών και των πολιτικών, απόκρυψη των λαθών, της καταπάτησης των προεκλογικών τους υποσχέσεων, μη επισήμανση του τι υπόσχοντο στους πολίτες, και τι αντίθετα πράττουν. Αυτό ισχύει περισσότερο στα τηλεοπτικά Μέσα παρά στα έντυπα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και εμείς πράττουμε πάντοτε αυτό που μας αναλογεί.

Όταν οι Πρόεδροι και Πρωθυπουργοί άλλων χωρών, όπως και πολιτικοί, άλλων Μέσων, παρουσιάζονται σε συνεντεύξεις σε τηλεοπτικούς σταθμούς της Ευρώπης και της Αμερικής, οι δημοσιογράφοι τούς στήνουν στον τοίχο. Δεν τους αντιμετωπίζουν με φόβο και υπερβάλλοντα σεβασμό. Εδώ, αντιμετωπίζονται ως κάτι «ιερό», το οποίο ο δημοσιογράφος δεν πρέπει να αγγίξει, και προ πάντων να θίξει. Δεν στήνονται στον τοίχο, αλλά τις περισσότερες φορές, τους προσφέρονται «πάσες» για να σημειώσουν επικοινωνιακά τέρματα.

Δεν θυμούμαι περίπτωση, κατά την οποία ο Πρόεδρος Αναστασιάδης παρουσιάστηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη και να του υπενθυμίσει κάποιος τις ατέλειωτες δεσμεύσεις που ανέλαβε έναντι των πολιτών, να τον στήσει στον τοίχο και να τον ερωτήσει γιατί τις καταπάτησε και γιατί υφήρπασε τις ψήφους των πολιτών με χίλιες δυο παραπλανήσεις. Αποσιωπούνται τα τεράστια λάθη της Κυβέρνησης, οι εφιαλτικές επιπτώσεις της εφαρμογής των μνημονιακών υποχρεώσεών της, τα αδιέξοδα στα οποία έχει οδηγήσει το εθνικό θέμα, οι παραχωρήσεις στις οποίες προέβη προς την τουρκική πλευρά. Δεν ζητείται λόγος από την Κυβέρνηση και τους άλλους ταγούς για το γεγονός ότι εδώ και χρόνια ένα οικονομικό έγκλημα παραμένει χωρίς ενόχους.

Δεν ζητούνται εξηγήσεις πώς είναι δυνατόν σε μία κατεχόμενη χώρα, η κυβέρνησή της να προχωρεί σε ιδιωτικοποιήσεις πυλώνων εθνικής ασφαλείας. Πώς μπορεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να κομματικοποιεί το κράτος αλώνοντας με δικούς του ανθρώπους θεσμούς και υπηρεσίες; Γιατί ξεχάστηκε το θέμα των συγγενών; Γιατί δεν ερωτώνται τα συγκυβερνώντα κόμματα, πώς είναι δυνατόν να διαφωνούν σε βασικές γραμμές της πολιτικής του Προέδρου στο εθνικό θέμα, αλλά να παραμένουν στην Κυβέρνηση;

Με όλα αυτά, και άλλα πολλά, ναι, δεν λειτουργεί σωστά η δημοκρατία, και δεν ενημερώνονται επαρκώς οι πολίτες. Αντίθετα, επηρεάζεται αρνητικά και ευνουχίζεται η σκέψη τους. Καθοδηγούνται προς συγκεκριμένη κατεύθυνση. Και υποβοηθείται και ενθαρρύνεται η Κυβέρνηση και το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, να συνεχίσει μία ζημιογόνα πολιτική εις βάρος των συμφερόντων του κοινωνικού συνόλου και της χώρας.


Top