Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Το Υπουργείο Παιδείας ζει μέσα σε ψευδαισθήσεις

Το Υπουργείο Παιδείας ζει μέσα σε ψευδαισθήσεις

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Αναζητεί κριτική σκέψη από μία κοινωνία που γεννά, ενηλικιώνεται, γηράσκει και πεθαίνει μέσα σε πέλαγος ψευδαισθήσεων
 
Είναι, όντως, ολίγον τι... σουρεαλιστικό και εν πολλοίς ασαφές το εξεταστικό δοκίμιο των Νέων Ελληνικών, το οποίο καλεί τους μαθητές να καταθέσουν τις απόψεις τους για το ποιες ήταν οι ψευδαισθήσεις που βίωνε τα τελευταία χρόνια η πατρίδα μας, που δεν διδάχτηκε τίποτε πώς το τέλος των ψευδαισθήσεων επέδρασε στην καθημερινότητα των ανθρώπων και πώς βιώνει «τα τελευταία χρόνια» την «ιστορική στιγμή του τέλους των ψευδαισθήσεων».
 
Σε ποιο θέμα αναφέρεται σε ψευδαισθήσεις το δοκίμιο; Στο εθνικό θέμα, στην οικονομική κρίση, στη διάλυση της κοινωνίας, στη μετανάστευση των νέων, στη βία στα γήπεδα; Σε όλα; Δεν διευκρινίζει. Αν διευκρίνιζε σε ποιον τομέα ζούσαμε με ψευδαισθήσεις και καλούσε τον μαθητή να επικεντρωθεί σε αυτό, ίσως να μην υπήρχαν δικαιολογίες περί ασάφειας.
Αυτό το κράτος και οι πολίτες του ζουν μέσα σε ψευδαισθήσεις από της γεννήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας.
 
Το δοκίμιο προσφερόταν, βεβαίως, για κριτική σκέψη και ανάλυση, αλλά για να μπορέσουν οι μαθητές να έχουν κριτική σκέψη, διεισδυτικότητα και ανάλυση, χρειάζεται να καλλιεργήσουν οι ίδιοι την κρίση τους, να μελετήσουν, να είναι άμεσοι δέκτες των γεγονότων και να βοηθηθούν και από το σχολείο και από την οικογένεια.
 
Αλλά αυτοί οι νέοι ασχολήθηκαν ποτέ με τα πολιτικά γεγονότα που συμβαίνουν μέσα στην ίδια την πατρίδα τους; Μελέτησαν ποτέ την ιστορία του κυπριακού προβλήματος, για να αντιληφθούν τις ψευδαισθήσεις μέσα στις οποίες βίωσαν το Κυπριακό οι γονείς και οι παππούδες τους; Διάβασαν ποτέ εφημερίδα, αρθρογραφία, ανάλυση, άκουσαν δελτία ειδήσεων, προσπάθησαν να κατανοήσουν πώς φθάσαμε από την ψευδαίσθηση «θα τους ρίξουμε τους Τούρκους στη θάλασσα», στα πρόθυρα της τουρκοποίησης; Τους μίλησαν ποτέ οι γονείς για τις ψευδαισθήσεις που έζησαν, για τα εγκληματικά λάθη των πολιτικών και των κομμάτων; Τους βοήθησαν οι δάσκαλοί τους να ενημερωθούν, να αποκτήσουν κριτική σκέψη, να αντιληφθούν μέσα σε πόσες ψευδαισθήσεις ζούσε αυτός ο λαός για μισόν αιώνα; Ή απέφυγαν να το πράξουν μήπως τους πάρει το ποτάμι της πειθαρχικής δίωξης; Ή τους ενημέρωσαν, στη βάση των αντιλήψεων της κομματικής κίνησης, στην οποία ο κάθε εκπαιδευτικός ανήκει;
 
Ζήτησαν ποτέ να ενημερωθούν για το ιστορικό και τα αίτια της οικονομικής κρίσης; Πώς από μία επίπλαστη ευμάρεια καταντήσαμε κράτος της μιζέριας; Ζήτησαν ποτέ ευθύνες από τους γονείς τους, για τον τρόπο που τους ανάγιωσαν, μέσα σε μία κουλτούρα υπερπροστασίας, χωρίς να τους αφήσουν ποτέ να στηριχθούν στα δικά τους πόδια;
 
Ζούμε σε μίαν αμαθέστατη κοινωνία, με ελάχιστους σοφούς και ανύπαρκτη κριτική σκέψη. Το κομπιούτερ χρησιμοποιείται περισσότερο για ανταλλαγή μηνυμάτων, το τηλέφωνο ωθεί σε εκμάθηση της αγγλοκυπριακής διαλέκτου, οι νέοι αναζητούν πληροφόρηση και ενημέρωση για τα συμβαίνοντα στις ποδοσφαιρικές τους ομάδες, οι γονείς ασχολούνται με την καθημερινότητα, αμελέτητοι και χωρίς κριτική σκέψη, οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις περικοπές μισθών και τα εφάπαξ που θα εισπράξουν, και οι πολιτικοί και τα κόμματα δεν έχουν κανένα όραμα για τους νέους.
 
Άντε τώρα οι εξεταστές να απαιτούν, μέσα από μιαν αμελέτητη και αμαθέστατη, στη μεγάλη πλειοψηφία της, κοινωνία, να αναπτύξουν οι νέοι κριτική σκέψη για τις ψευδαισθήσεις που επικράτησαν και στο εθνικό θέμα και στην οικονομία και πώς βιώνουν τα τελευταία χρόνια το τέλος των ψευδαισθήσεων... Γιατί δεν τους ρωτούσαν γιατί δεν πήγε καλά ο ΑΠΟΕΛ φέτος, γιατί η Ομόνοια βρέθηκε μπροστά στη χρεοκοπία και γιατί ο Απόλλων έχασε το πρωτάθλημα στο παρά πέντε; Ίσως για όλα αυτά να είχαν κριτική σκέψη. Και πώς είναι τόσο βέβαιοι οι εξεταστές ότι είμαστε στο τέλος των ψευδαισθήσεων; Το τέλος είναι ακόμη πολύ μακριά. Και ίσως να μην υπάρξει ποτέ τέλος με τους ηγέτες που έχουμε. Ψευδαισθήσεις δεν συνεχίζονται και ενισχύονται στο εθνικό θέμα; Ψευδαίσθηση δεν είναι ότι βγαίνουμε από το Μνημόνιο και η κοινωνία ετοιμάζεται για νέο οικονομικό θαύμα;
 
Φαίνεται ότι και οι άνθρωποι του Υπουργείου Παιδείας ζουν μέσα στις ψευδαισθήσεις τους. Δεν αντιλαμβάνονται ότι ψευδαίσθηση είναι ότι φθάσαμε στο τέλος των ψευδαισθήσεων, δεν κατανοούν ότι μια κοινωνία η οποία γεννά, ενηλικιώνεται, συντηρείται, γηράσκει και πεθαίνει μέσα σε πέλαγος ψευδαισθήσεων, δεν μπορεί να έχει καθαρή και γόνιμη κριτική σκέψη...
 
ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Εξηγήσεις
Ίσως ο Κώστας Καδής θα μπορούσε να εξηγήσει στους νέους και στους μαθητές, πώς από Υπουργός της κυβέρνησης Τάσσου Παπαδόπουλου, με άλλη φιλοσοφία και άλλες αρχές, βρέθηκε Υπουργός σε μία εντελώς διαφορετική κυβέρνηση, που ζει μέσα σε ψευδαισθήσεις και υπηρετεί διαφορετικές αρχές... 

Top