Απόψεις Γιάννος Χαραλαμπίδης Τα τύμπανα του λαϊκισμού

Τα τύμπανα του λαϊκισμού

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης είναι διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και Πολιτικός Αναλυτής



Γίνεται μια επίμονη προσπάθεια από διάφορους κύκλους να πεισθεί η κοινή γνώμη ότι κάτι αλλάζει στο Κυπριακό και ότι μπορούμε να φθάσουμε σε λύση, η οποία μάλιστα θα είναι χρυσοφόρα.

Εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι μετά την «εκλογή» του Μουσταφά Ακιντζί, όντως έτσι έχουν τα πράγματα. Όμως, εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξετάσουμε δεν είναι τα εύηχα συνθήματα, αλλά την αλήθεια, η οποία αποτυπώνεται μέσα από τα γεγονότα:

1. Ο Ακιντζί θεωρεί τον εαυτό του «Πρόεδρο κράτους», αφελφού με την Τουρκία. Έχει κρατική συνείδηση. Εκ των προτέρων δε, τονίζει ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν πρέπει να συμπεριφέρονται κυριαρχικά εντός της ΑΟΖ και στο θέμα του φυσικού αερίου. Ζητά δηλαδή την αυτοκατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και υιοθετεί τη θέση της Άγκυρας, περί του ότι είναι εκλιπούσα! Η οποία θα συνεταιριστεί ισοτίμως στη βάση των δυο συνιστώντων κρατών.

2. Ο Οζντίλ Ναμί, ο διαπραγματευτής της τουρκοκυπριακής πλευράς, είναι κοινό μυστικό ότι ανήκει στο παραδοσιακό ντενκτασικό στρατόπεδο. Ήταν πολιτικό και πνευματικό παιδί του Ραούφ Ντενκτάς, και εντολοδόχος της Άγκυρας. Είναι τυχαίος ο διορισμός του; Αυτός, ομού μετά της Άγκυρας, θα κάνουν κουμάντο και όχι ο Ακιντζί, του οποίου θα χρησιμοποιούν την έξωθεν καλή μαρτυρία, για να προωθούν τη διχοτόμηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή της διάλυσή της, σε δυο ισότιμα συνιστώντα κράτη. Όσο δε, για την ενιαία και μία κυριαρχία, θα διαιρεθεί στα δυο αφού, με βάση τη συμφωνία της 11ης Φεβρουαρίου, θα πηγάζει εξίσου από Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους.

3. Η Τουρκία δεν έχει αλλάξει στόχους, στρατηγική και πολιτική, που σημαίνει ότι: Είτε θα οδηγήσει τα πράγματα σε αδιέξοδο, είτε θα μας επιβάλει τη διχοτομική μορφή λύσης, την οποία θέλει. Και η οποία «λύση» θα βοηθά, όπως οι υποστηρικτές της ομοσπονδίας τονίζουν δημόσια, τις τουρκικές φιλοδοξίες και στρατηγικούς στόχους. Που είναι η ανάδειξη της Άγκυρας σε περιφερειακή δύναμη, της οποίας η Κύπρος θα είναι επαρχία. Δορυφόρος.

4. Πώς μπορεί να προδικάζει κάποιος ότι η λύση θα είναι χρυσοφόρα; Τα ίδια ισχυρίζονταν και για την ΕΕ. Εκείνο που σίγουρα γνωρίζουμε είναι ότι λόγω του σύνθετου ομοσπονδιακού χαρακτήρα του το νέο πολιτειακό σύστημα, το οποίο θα έχει τέσσερεις βουλές, τρεις κυβερνήσεις κτλ θα είναι πολυδάπανο. Και ποιος θα πληρώνει; Ο απλός λαός, επί τη βάσει φορολογιών. Ας είμαστε όμως ρεαλιστές: Με την εφαρμογή της ομοσπονδίας και την παραμονή εποίκων, γιατί να μην ισχυριστεί κάποιος ότι όχι μόνο πολυδάπανη και οδυνηρή θα είναι η «λύση», αλλά ταυτοχρόνως θα απορροφηθούμε από τον γειτονικό τουρκικό γίγαντα;

Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε πολλά άλλα γεγονότα, που αποκαλύπτουν ότι δεν δικαιολογείται ευφορία για την επανέναρξη των συνομιλιών, αλλά ότι ο Πρόεδρος θα κινδυνέψει να παγιδευτεί και να βρεθεί ενώπιον τραγικών διλημμάτων. Εμείς ποτέ δεν είπαμε όχι σε λύση. Εμείς λέμε «όχι» στη διχοτομική λύση, δηλαδή στη διάλυση του κράτους. Εμείς λέμε «ναι» στη διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ζωή και στην ενσωμάτωση των κατεχομένων σε αυτήν υπό την εγγύηση των νόμων, των αρχών και των αξιών της ΕΕ, και όχι των κανόνων των τανκς.

Έχουμε, μάλιστα, πολλάκις αναλύσει εναλλακτικές πολιτικές και στρατηγικές επί τη βάσει της ρεαλιστικής σχολής σκέψης, καθότι διαφωνούμε με τον απορριπτισμό. Εκείνο, δυστυχώς, που διαπιστώνουμε είναι ότι όσοι επιδιώκουν να δικαιολογούν μιαν αδικαιολόγητη ευφορία για την πορεία του Κυπριακού, μετέρχονται μεθόδους και πρακτικές που οδηγούν σε ψευδείς παραστάσεις. Κτυπούν τα τύμπανα του λαϊκισμού, το οποίον έχουμε πληρώσει, κατά το παρελθόν, ακριβά. Πολύ ακριβά!


Top