Απόψεις Γιάννος Χαραλαμπίδης Ο λογαριασμός της διαφθοράς

Ο λογαριασμός της διαφθοράς

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης είναι διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και Πολιτικός Αναλυτής



Μετά τους τριγμούς, που προκαλούν μια σειρά σκανδάλων που κλονίζουν το κυπριακό πολιτειακό οικοδόμημα, το πολιτικό και κομματικό κατεστημένο προσπαθεί να βρει τους βηματισμούς του.

Το έχουμε τονίσει πολλάκις. Έχει ισχυρές ρίζες το κυπριακό βαθύ κράτος. Και τώρα αναμένει τον χρόνο να επουλώσει τις πληγές του. Αλλά και κάτι άλλο: Τη λήθη και την ανοχή του πολίτη. Όμως, τα προβλήματα είναι μπροστά μας. Και θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να πλήττουν τον πολίτη, εάν δεν εφαρμοστούν συγκεκριμένες και συγκροτημένες πολιτικές δράσης.

Για να βάλει μπροστά η μηχανή, θα πρέπει να έχουμε μοντέλο ανάπτυξης. Το οποίο ποτέ δεν υπήρχε. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αποκτήσουμε. Για να γνωρίζουμε πού και πώς να κινηθούμε, ούτως ώστε να βγούμε το ταχύτερο από το μνημόνιο και να αρχίσει να παράγει η οικονομία. Και ένα ζήτημα συμφυές με το μοντέλο ανάπτυξης είναι και γενική αναδιάρθρωση του κράτους.

Γι' αυτό, λοιπόν, επιβάλλεται:
1. Ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας υπηρεσίας, για να καταστεί πιο παραγωγική και ολιγότερο δαπανηρή.

2. Η επιλογή τομέων βαθύτερης ανάπτυξης, όπως είναι η μετατροπή της Κύπρου σε ιατρικό τουριστικό χώρο, καθώς και ακαδημαϊκό. Ένα μοντέλο συναφές με την έρευνα και τη δημιουργία θέσεων εργασίας ειδικά για τη νέα γενιά, η οποία πρέπει να μείνει στο νησί και να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Ταυτοχρόνως, οφείλουμε να προσέξουμε και το εξής: Τα πανεπιστήμια θα πρέπει να σταματήσουν να βγάζουν άνεργους επιστήμονες, που σημαίνει ότι θα πρέπει να προσαρμόσουν τα προγράμματα και τους κλάδους σπουδών τους με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς. Τα πτυχία δεν είναι μόνο για να καδρώνονται στους τοίχους, αλλά για να εφοδιάζουν τους πολίτες με γνώση, ώστε να αυξάνουν οι παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας.

3. Η αλλαγή του τρόπου λειτουργίας και δράσης των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα χάσουν τον διεκδικητικό τους χαρακτήρα. Εκείνο που οφείλουν να πράξουν επί τη βάσει μιας πιο μελετημένης δράσης είναι η συνεχής επιμόρφωση των μελών τους, ώστε να είναι δυνατή η αλλαγή εργασίας κατά τρόπον ομαλό, γεγονός που θα περιορίζει την ανεργία και θα διατηρεί σε ομαλότητα τις εργασιακές σχέσεις.

4. Η γεωργία και η κτηνοτροφία θα πρέπει να τεθούν πάνω σε σύγχρονες βάσεις, στη λογική της επιχειρηματικότητας και όχι των επιδομάτων. Και αν χρειαστεί θα πρέπει να αλλάξουν και ο τρόπος και τα είδη παραγωγής. Και εδώ είναι, για παράδειγμα, που χρειάζεται η συνεργασία με τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά προγράμματα και την τεχνολογία, ώστε να υπάρχει καλύτερη και μεγαλύτερη παραγωγή με χαμηλό κόστος.

Βεβαίως, για να συμβούν αυτά, καθώς και άλλα, θα πρέπει να υπάρχει πολιτική, οικονομική και νομοθετική σταθερότητα, καθώς αξιόπιστο τραπεζικό σύστημα, έτσι ώστε -πέραν των ανωτέρω- να γίνουν επενδύσεις κυρίως από το εξωτερικό. Πρέπει να υπάρχει ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Και εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα: Το διεφθαρμένο κατεστημένο αποδομεί και αποσυντονίζει το σύστημα. Από το οποίο ο πολίτης θα πρέπει να απαλλαγεί το συντομότερον.

Χωρίς να δείχνει ανοχή. Χωρίς λήθη. Αλλιώς, τόσο ο ίδιος όσο και η ανάπτυξη θα είναι θύματα της διαφθοράς και του σάπιου συστήματος. Και θα συνεχίσει ο καθείς εξ ημών να πληρώνει τα σπασμένα. Τον λογαριασμό της διαφθοράς.

 


Top