Απόψεις Γιάννος Χαραλαμπίδης Η γονιμοποίηση της παρθενογένεσης

Η γονιμοποίηση της παρθενογένεσης

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης είναι διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και Πολιτικός Αναλυτής



Έχει ή όχι ο λεγόμενος "ψυχολογικός δεσμός" ως γενεσιουργό αιτία του την κατοχή;

Πώς ο ψυχολογικός δεσμός του παράνομου χρήστη τροφοδοτεί το πρωτογενές δίκαιο και απομακρύνει μια λύση που θα είναι δημοκρατική, βιώσιμη και συνέχεια της Κ. Δημοκρατίας

· Κάτω από ποιες συνθήκες ο παράνομος χρήστης θα έχει δικαίωμα αποζημίωσης

· Ποια είναι η αιτία που ο νόμιμος ιδιοκτήτης και οι απόγονοί του δεν αναπτύσσουν ψυχολογικό δεσμό με την περιουσία τους

· Πώς η διαδικασία των κριτηρίων δίδει συγχωροχάρτι στην Τουρκία και φορτώνει το κόστος των αποζημιώσεων στους ώμους των Κυπρίων

· Πώς τα κριτήρια για το περιουσιακό ανοίγουν τον δρόμο σε τουρκική πλειοψηφία στον βορρά και επί εδάφους και επί πληθυσμού

Το περιουσιακό είναι ζήτημα-κλειδί για τη λύση και σχετίζεται εκ των πραγμάτων με άλλες πτυχές του Κυπριακού όπως είναι το εδαφικό, η οικονομική διάσταση, καθώς και οι αποζημιώσεις, συν ο αριθμός προσφύγων που θα επιστρέψουν υπό ελληνοκυπριακή Διοίκηση στο πλαίσιο μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Ψυχολογικός δεσμός και η Επιτροπή Αποζημιώσεων

Ήδη, γίνεται λόγος για κριτήρια περί του περιουσιακού, με το ορθό κυβερνητικό επιχείρημα ότι, όσο περισσότερα εδάφη και πρόσφυγες επιστρέψουν τόσο το καλύτερο, και ότι η λύση θα πρέπει να είναι συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την άλλη, όμως, προβάλλεται και ο ισχυρισμός του «συναισθηματικού δεσμού», τον οποίο, όπως κάποιοι λένε, έχει ο παράνομος χρήστης, δηλαδή ο σφετεριστής έποικος ή Τουρκοκύπριος, με την περιουσία του Ελληνοκύπριου πρόσφυγα και μη.

Και αναφερόμαστε όχι μόνο στους πρόσφυγες, αλλά και στους μη πρόσφυγες, διότι υπάρχουν και εκείνες οι περιουσίες, που δεν ανήκουν σε πρόσφυγες, δηλαδή σε πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας που δεν είχαν τη μόνιμη κατοικία τους ή τα εκλογικά τους δικαιώματα στα κατεχόμενα πριν από το 1974. Η περί του συναισθηματικού δεσμού αντίληψη συσχετίζεται, όπως τονίζουν όσοι την υποστηρίζουν, όπως είναι οι ηγεσίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, με την απόφαση Δημόπουλος.

Επί τούτου, θα ήταν δυνατό να προβληθούν τα εξής:

1. Η εν λόγω απόφαση αναφέρεται στο ιστορικό της σκέλος στο σχέδιο Ανάν, εκ του οποίου πηγάζει η αντίληψη περί του συναισθηματικού δεσμού του παράνομου χρήστη με την περιουσία του ιδιοκτήτη. Στην απόφαση, και όχι απλώς στο ιστορικό της, επαναβεβαιώνονται οι ευθύνες της Τουρκίας, ως κατοχικής δύναμης, αφού το ψευδοκράτος είναι «puppet state». Μια ιστορία που ξεκινά από το κράτος του Ματσούκουο, όταν δηλαδή πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Ιάπωνες δημιούργησαν στη Μαντζουρία ένα κρατίδιο «μαριονέτα», και η Κοινωνία των Εθνών ουδόλως το αναγνώρισε διότι, όπως διευκρινίστηκε, προέκυψε από τη βία και τη χρήση των όπλων.

Αργότερα, η υπόθεση αυτή είχε θεμελιωθεί στη Χάρτα του ΟΗΕ, στο άρθρο 1 παράγραφος 4, που προνοεί ότι κανένα κράτος, αρχή ή οντότητα που προέκυψαν από τη βία και τη χρήση των όπλων θα ήταν δυνατό να αναγνωριστούν. Εξ ου και η έκδοση των ψηφισμάτων 541 και 550, που προνοούν ότι το ψευδοκράτος είναι μη ισχύον διεθνώς. Το ίδιο ισχύει και για τους θεσμούς του, μεταξύ των οποίων και ο κ. Ακιντζί, ο οποίος εμφανίζεται ως «Πρόεδρος». Γι' αυτό και η ευθύνη, καθώς και οι οικονομικές αποζημιώσεις για τη στέρηση και μόνο του δικαιώματος χρήσης -αφού η κυριότητα δεν χάνεται- βαραίνουν την Τουρκία.

2. Με τα κριτήρια που τίθενται στις συνομιλίες για τη λύση του περιουσιακού ανατρέπονται οι αποφάσεις των δικαστηρίων περί ευθύνης της Τουρκίας, που σημαίνει και αποπληρωμή αποζημιώσεων με αποτέλεσμα το κόστος να μετατίθεται στους ώμους ημών των Κυπρίων. Υπάρχει δηλαδή πρόθεση και πρακτική εφαρμογή απο-ενοχοποίησης της Άγκυρας ως κατοχικής δύναμης. Απόδειξη, δε, τούτου συνιστά το γεγονός ότι η Τουρκία έχει σταματήσει να εκδικάζει υποθέσεις στη λεγόμενη Επιτροπή Αποζημιώσεων, διότι προσδοκά ότι τα χρήματα που δίδει η ίδια θα τα προσφέρουμε εμείς, για να αποκτήσει το σημερινό ψευδοκράτος, το οποίο θα αναγνωριστεί με τη λύση ως ισότιμο συνιστών κράτος, την πλειοψηφία όχι μόνο επί του πληθυσμού, αλλά και επί του εδάφους. Αυτή είναι η διζωνικότητα. Επιβάλλει όπως ο βορράς είναι εσαεί τουρκικός. Εμπεδώνεται, δηλαδή, η διχοτόμηση του 1974, μέσα από εδαφικές αναπροσαρμογές και μέσα από τη στέρηση του δικαιώματος της ψήφου με ελεύθερο τρόπο εφ' όλης της επικράτειας χωρίς ρατσιστικές διακρίσεις.

Η αιτία και οι αποζημιώσεις

Γίνεται προσπάθεια όπως δικαιολογηθούν τα τετελεσμένα της εισβολής μέσω του ψυχολογικού δεσμού του παράνομου χρήστη και του σχεδίου Ανάν. Αληθές, όμως, είναι ότι: Το ίδιο το σχέδιο Ανάν χαρακτηρίζει από νομικής άποψης τον ίδιο του τον εαυτό, ως αυτομάτως μη ισχύων, από τη στιγμή που απορριφθεί από τη μια εκ των δυο Κοινοτήτων. Συνεπώς, δεν μπορεί να παράγει δίκαιο η όποια αναφορά του και δη η αντίληψη περί ψυχολογικού δεσμού, διότι είναι ήδη νεκρός. Όχι μόνο για τους λόγους που έχουμε ήδη αναφέρει αλλά και για άλλους ουσιαστικούς, που είναι συναφείς με τις γενικές αρχές δικαίου της δημοκρατίας, και καλύπτουν το εθνικό αλλά και το διεθνές δίκαιο.

Ερώτημα: Ποια είναι η αιτία που έχει δημιουργηθεί ο ψυχολογικός δεσμός μεταξύ του εποίκου ή του Τουρκοκυπρίου με την περιουσία του όποιου Ελληνοκυπρίου; Δεν είναι ούτε το επαναστατικό δίκαιο ούτε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια ή δράση, παρά μόνο η παράνομη εισβολή και η κατοχή. Και αυτό δεν το λέμε εμείς. Το λέει το διεθνές δίκαιο και η διεθνής νομολογία, αφού τελούν σε ισχύ τα ψηφίσματα 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας, καθώς και οι αποφάσεις των δικαστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, από την Τέταρτη Διακρατική Προσφυγή ως αυτή της Τιτίνας Λοϊζίδου.

Άρα, όταν μερίδα της πολιτικής μας ηγεσίας χρησιμοποιεί τον ισχυρισμό περί ψυχολογικού δεσμού του παράνομου χρήστη, δηλαδή του σφετεριστή, με την περιουσία του νόμιμου Ελληνοκύπριου ιδιοκτήτη, δίδει στον σφετεριστή δικαιώματα συγκυριότητας και της αποζημίωσης! Και αυτό θα συμβεί διότι, για να εγκαταλείψει την περιουσία την οποία ο σφετεριστής παράνομα κατέχει, θα πρέπει να αποζημιωθεί. Επί τη βάσει των ανωτέρω επισημαίνουμε τα ακόλουθα νομικά και πολιτικά επιχειρήματα:

1. Η παρανομία και η εισβολή είναι η αιτία και ο σύνδεσμος του ψυχολογικού δεσμού που έχει ο παράνομος χρήστης και οι απόγονοί του με την ελληνοκυπριακή ιδιοκτησία. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να παραχθεί δίκαιο. Διότι, εκτός των άλλων, οι μεν Τουρκοκύπριοι είναι και αυτοί βιαίως μετακινηθέντες από την Τουρκία για να αλλάξει ο δημογραφικός χαρακτήρας του βορρά κατά παράνομο τρόπο, οι δε έποικοι συνιστούν με βάση το διεθνές δίκαιο, έγκλημα πολέμου. Πώς είναι δυνατό να τους αναγνωριστούν δικαιώματα μέσω του ψυχολογικού δεσμού όταν η ίδια η Τουρκία, στην παρούσα φάση, και μέσα από τις Επιτροπές Αποζημιώσεων, που αναθεματίζουμε, αποδέχεται χωρίς κριτήρια την κυριότητα των Ελληνοκυπρίων επί των περιουσίων τους και τους οποίους αποζημιώνει; Εκτός δηλαδή των άλλων, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι τα κριτήρια περί του περιουσιακού είναι μια διαδικασία χειρότερη ακόμη και από αυτήν τη μη αποδεκτή νομική και διαδικαστική φόρμουλα των Επιτροπών Αποζημιώσεων.

2. Η παρανομία και η εισβολή-κατοχή είναι η αιτία που στερεί από τον ιδιοκτήτη και τους μελλοντικούς ιδιοκτήτες απογόνους του τον συναισθηματικό δεσμό που θα έπρεπε να είχαν με την περιουσία τους και δεν έχουν.

Ερώτημα: Από πότε η κατοχή παράγει νόμιμα δικαιώματα; Οι αποφάσεις των Διεθνών Δικαστηρίων, ακόμη και η Επιτροπή Αποζημιώσεων, που ελέγχεται από την Τουρκία, λέει το αντίθετο!

Πρωτογενές δίκαιο και συνέχεια Κ. Δημοκρατίας

Υπό τις ανωτέρω συνθήκες, πώς η λύση θα είναι δημοκρατική και με βάση τις αρχές της Ε.Ε., όπως διακηρύσσεται; Και πώς θα είναι βιώσιμη, αφού όλοι συμφωνούμε ότι εάν δεν είναι δημοκρατική και επί τη βάσει των αρχών της Ε.Ε., δεν θα μπορεί να είναι βιώσιμη, εκτός και αν λαβροβιοί; Είναι, δε, αντιληπτό ότι για να εμπεδωθούν οι λογικές του ψυχολογικού δεσμού του παράνομου χρήστη με τις ελληνοκυπριακές περιουσίες δεν θα πρέπει απλώς να ισχύσει εσωτερικό ομοσπονδιακό δίκαιο, αλλά να είναι αυτό, δηλαδή το εθνικό ομοσπονδιακό δίκαιο, πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο. Δηλαδή να μην μπορούν τα νομικά παράγωγα της πρακτικής εφαρμογής του ψυχολογικού δεσμού να αναιρεθούν και να ακυρωθούν από Διεθνή Δικαστήρια.

Εάν δεν ισχύει πρωτογενές δίκαιο, τα Διεθνή Δικαστήρια θα δικάζουν και θα ακυρώνουν τα παράγωγα αποτελέσματα του ψυχολογικού δεσμού που απέκτησε παράνομα ο σφετεριστής με την ελληνοκυπριακή περιουσία, καθότι τα Διεθνή Δικαστήρια θα λαμβάνουν υπόψη το καθεστώς της υφιστάμενης ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την άλλη, εάν η λύση δεν θα είναι συνέχεια τη Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν θα ακυρώνονται όσα εκ των συμφωνηθέντων δεν συνάδουν με της δημοκρατικές αρχές-αξίες - όπως αυτές ισχύουν στη βάση του διεθνούς δικαίου και της Ε.Ε. σε σχέση με το νομικό πλαίσιο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Βιωσιμότητα και δημοκρατικότητα

Όσοι λοιπόν προβάλλουν τον ισχυρισμό περί ψυχολογικού δεσμού, είτε λόγω υπερβάλλοντος ζήλου για «λύση» -χωρίς να θέλουν να κατανοήσουν ότι η ομοσπονδία δεν είναι καν συμβιβασμός, αλλά τουρκικός στρατηγικός στόχος- είτε για να αυτοδικαιωθούν για το «ναι» που είπαν το 2004, δίδουν με τη στάση τους τροφή και επιχειρήματα στην Άγκυρα και στον κ. Ακιντζί για μια διευθέτηση στη βάση του πρωτογενούς δικαίου. Με άλλα λόγια, συμβάλλουν στη γονιμοποίηση της παρθενογένεσης!

Και έτσι απομακρύνεται μια λύση που θα συνιστά συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και εάν η συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας συνιστά στοιχείο της βιωσιμότητας της λύσης, είναι πρόδηλο ότι η περί του ψυχολογικού δεσμού αντίληψη δεν βοηθά στη δημοκρατική και βιώσιμη διευθέτηση, αλλά μας απομακρύνει από αυτήν…


Top