Απόψεις Γιάννος Χαραλαμπίδης Οι «αρχές» του καθεστώτος Κουίσλινγκ

Οι «αρχές» του καθεστώτος Κουίσλινγκ

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης είναι διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και Πολιτικός Αναλυτής


Δεν φταίει μόνο η Επικεφαλής της Κοινής Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής της Ε.Ε., Φεντερίγκα Μογκερίνι, που επισκέφθηκε κατεχόμενο έδαφος της Ευρώπης για να συναντήσει τον Μουσταφά Ακιντζί, αλλά και η Κυβέρνηση, που της το επέτρεψε. Όταν εμείς δεν δίδουμε τη σημασία που πρέπει στην κατοχή και μετατρέπουμε το πρόβλημα σε δικοινοτικό, τι να αναμένουμε από τους ξένους;
 
Να είναι βασιλικότεροι του βασιλέως; Άλλωστε, ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα παρευρεθεί αύριο Τρίτη, το βράδυ, στον Πύργο του Οθέλλου, για να παρακολουθήσει συναυλία μαζί με τον κ. Ακιντζί. Εφόσον εμείς κτίζουμε την εικόνα των δυο χωριστών οντοτήτων και των «δυο Προέδρων», γιατί οι εταίροι μας να μην ακολουθούν;
 
Τα ανωτέρω εμπίπτουν στη λογική των ΜΟΕ και τής εν δυνάμει λύσης. Και σημαίνουν ότι θα πρέπει να αρχίσουν πριν από την τελική διευθέτηση βήματα αμοιβαίας αποδοχής (acknowledgement). Δηλαδή μορφή αναγνώρισης από τις δυο πλευρές, ώστε να εμπεδωθεί η συνείδηση των δυο ισότιμων συνιστώντων κρατών, που θα διαλύσουν, θα διχοτομήσουν και θα αντικαταστήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτή η διαδικασία δεν είναι νέα. Εμπνευστής της είναι ο αλήστου μνήμης Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, από το 1997. Και με την εν λόγω διαδικασία θα συμβεί εκείνο, το οποίο έχει πει δημόσια ο Μουσταφά Ακιντζί. Ότι με την ομοσπονδία θα έχουν οι Τουρκοκύπριοι μόνιμη διοίκηση, έδαφος και πλειοψηφία στον βορρά στη βάση του πρωτογενούς δικαίου, δηλαδή της παρθενογένεσης. Για να μπορεί να ενταχθεί το ψευδοκράτος, όπως υποστήριξε, στο διεθνές δίκαιο! Εν ολίγοις, θα έχουμε αποαναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναγνώριση των τετελεσμένων της εισβολής και των υφιστάμενων κατοχικών αρχών.
 
Ερώτημα προς τον Νορβηγό κ. Έιντε, την Κυβέρνηση και το Εθνικό Συμβούλιο: Εφόσον, όπως λέγεται, η λύση θα είναι συμβατή με τις αποφάσεις της Ε.Ε. και τις αρχές και αξίες της, γιατί η βάση των συνομιλιών δεν είναι αφενός το Πρωτόκολλο 10, με το οποίο εντάχθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία στην Ένωση ως ενιαίο κράτος και, αφετέρου, η αντιδήλωση τής 21ης Σεπτεμβρίου του 2005, με την οποία η Τουρκία υποχρεούται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, εάν θέλει να προχωρήσει η πορεία της στην Ε.Ε.; Από τη στιγμή που έχουν παροπλιστεί οι αποφάσεις της Ε.Ε. για την υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκείνο που απομένει να συμβεί στις συνομιλίες είναι είτε το νέο αδιέξοδο είτε η προσπάθεια εφαρμογής της διχοτομικής ομοσπονδίας και η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
 
Μια τέτοια ομοσπονδιακή λύση δεν θα στηρίζεται επί των αρχών και των αξιών της Ε.Ε., αλλά επί των ακρωτηριασμών τους, όπως επιβάλλουν οι κανόνες των τουρκικών τανκς. Δεν θα είναι μια συμφωνία όπως εκείνη μεταξύ της Γερμανίας και της Γαλλίας, καθώς και της λοιπής πολιτισμένης ανθρωπότητας, όταν ο φασισμός και ο επεκτατισμός είχαν ηττηθεί από τις αρχές της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Στην Κύπρο θα συμβεί το αντίθετο, αφού θα έχουμε την επιβολή των όρων της αντιδημοκρατικής Τουρκίας, όπως καθορίζονται με τη βία και τη δύναμη των όπλων. Δεν θα είναι νίκη της δημοκρατίας, αλλά θα έχουμε την επιβολή ενός αντιδημοκρατικού ομοσπονδιακού καθεστώτος υποτελείας σε ξένη δύναμη, δηλαδή την Τουρκία, που θα παραπέμπει σε εκείνο της Νορβηγίας, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και το οποίο είχε ως ηγέτης τον Βίντκουν Κουίσλινγκ. Ως Νορβηγός που είναι ο κ. Έιντε, αλλά και η κομματική μας ηγεσία γνωρίζουν καλά τι εστί Κουίσλινγκ, σε ποιες «αρχές και αξίες» στηρίχθηκε το καθεστώς του και πώς έχει μείνει στην Ιστορία… 

Top