Απόψεις Γιάννος Χαραλαμπίδης Κουλτούρα λύσης και όχι διάλυσης

Κουλτούρα λύσης και όχι διάλυσης

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης είναι διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και Πολιτικός Αναλυτής



Είναι αληθές ότι για να επιλυθεί ένα πρόβλημα όπως το Κυπριακό χρειάζονται και τα ΜΟΕ. Και επί της ουσίας, αλλά και επικοινωνιακού και κοινωνικού χαρακτήρα, όπως ο περίπατος Αναστασιάδη - Ακιντζί στην ελεύθερη και κατεχόμενη Λευκωσία. Το ερώτημα είναι άλλο: Πού οδηγούν τα πάσης φύσεως ΜΟΕ; Στην άρση ή στη νομιμοποίηση των διχοτομικών τετελεσμένων της εισβολής;

Ποια είναι τα τετελεσμένα της εισβολής; Η απάντηση στηρίζεται επί του ρεαλισμού. Δηλαδή επί των γεγονότων. Η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο για να προκαλέσει τον βίαιο εδαφικό, πληθυσμιακό και διοικητικό διαχωρισμό, ώστε να εφαρμόσει στην πράξη τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Εν ολίγοις:

1. Κατέκτησε το 37% του εδάφους του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας. 2. Προχώρησε στη βίαιη μετακίνηση πληθυσμών. Εκδίωξε με τη χρήση βίας, δηλαδή με τα όπλα, τους Ελληνοκύπριους από τον Βορρά και εξανάγκασε τους Τουρκοκύπριους να μεταφερθούν από τον Νότο στον Βορρά. Και ταυτοχρόνως προχώρησε σε εποικισμό των κατεχομένων. 3. Ανακήρυξε στις 15 Νοεμβρίου του 1983 το ψευδοκράτος και, έκτοτε, άλλαξε ριζικά τη βάση των συνομιλιών στη λογική των δύο χριστών οντοτήτων και κρατών.

Πού, λοιπόν, οδηγούν τα ΜΟΕ και τι μπορούν να φέρουν οι «περίπατοι της ελπίδας»; Η συμφωνία της 11ης Φεβρουαρίου, η οποία συνιστά τη βάση των συνομιλιών, προνοεί ότι η λύση θα στηρίζεται στη διχοτόμηση του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη με μία ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα και κυριαρχία, η οποία όμως θα πηγάζει εξίσου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Χωρίς αναφορά σε ένα και ενιαίο λαό. Θα έχουμε δηλαδή στα χαρτιά μια κυριαρχία και διεθνή προσωπικότητα με διπλή πηγή εξουσίας, που διχοτομεί τα πάντα, όπως οι Τούρκοι υποστηρίζουν.

Όσο δε για τη μία ιθαγένεια, αυτή θα τριχοτομηθεί μεταξύ της μίας κοινής και των δύο εσωτερικών, που θα σχετίζονται με τον ακρωτηριασμό της αρχής ένας άνθρωπος μία ψήφος -βλέπε σταθμισμένη ψήφο- καθώς και με κάτι άλλο: Για να εφαρμοστεί η διζωνικότητα, δικαίωμα ψήφου στον Βορρά θα έχουν μόνο όσοι Ελληνοκύπριοι θα επιστρέψουν επί τη βάσει ποσοστώσεων.

Οι λοιποί θα διαμένουν -εάν τους επιτρέπεται - χωρίς, όμως, δικαίωμα ψήφου στο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος. Θα ζουν δηλαδή ως αλλοδαποί, όπως μπορούμε να ζούμε σε μια ξένη ευρωπαϊκή χώρα. Αυτό θα σημαίνει ή όχι την πρακτική εφαρμογή των δύο χωριστών οντοτήτων και κρατών, εκ των οποίων το ένα θα είναι το σημερινό παράνομο ψευδοκράτος, του οποίου οι «Αρχές» και η λειτουργία θα νομιμοποιηθούν; Εκ των πραγμάτων, θα συμβεί αυτό που έχει πει ο κ. Ακιντζί περί της «ένταξης του Βορρά στο διεθνές δίκαιο».

Εμείς παραθέτουμε τα γεγονότα και το εξής συναφές ερώτημα: Τα ΜΟΕ και η βάση των συνομιλιών, καθώς και οι περίπατοι μεταξύ των ηγετών, οδηγούν σε λύση ή διχοτόμηση και διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη; Εάν ο στόχος είναι η συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, γιατί η βάση των συνομιλιών είναι τα ανωτέρω και δεν είναι οι κοινές θέσεις της ΕΕ και το κεκτημένο, για την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία;

Γιατί δεν είναι η εφαρμογή του πρόσθετου πρωτοκόλλου ως ΜΟΕ ομαλοποίησης των σχέσεών μας με την Άγκυρα, με ταυτόχρονο άνοιγμα της Αμμοχώστου, του λιμανιού της πόλης για διεξαγωγή κοινού εμπορίου μεταξύ Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων και Τουρκίας στη βάση του ευρωπαϊκού δικαίου, χωρίς κατάλυση του υφιστάμενου κράτους; Τα συμπεράσματα ανήκουν στον καθένα. Τροφή προς προβληματισμό, στο πλαίσιο μιας διαλεκτικής κατάθεσης θέσεων, στη λογική της δημιουργίας κουλτούρας λύσης και όχι διάλυσης.


Top