Απόψεις Κώστας Ν. Χατζηκωστής Προεκλογική δέσμευση ενότητας

Προεκλογική δέσμευση ενότητας

Ο Κώστας Ν. Χατζηκωστής είναι αρθρογράφος, συγγραφέας και εκδότης της εφημερίδας "Σημερινή". Είναι επίσης πρόεδρος του Συγκροτήματος “ΔΙΑΣ”



Από την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας (και πριν από αυτή) μέχρι την Εθνική Συμφορά του 1974 η πολιτική ηγεσία της Κύπρου διέπραξε μοιραία λάθη είτε εκ πράξεων είτε εκ παραλείψεων. Λάθη με δραματικές συνέπειες για τη μοίρα του Κυπριακού Ελληνισμού. Η απειρία των ηγετών, η ανωριμότης, κατά κανόνα και η μικροπολιτική ανευθυνότης τους, έφεραν την Κύπρο σε οδυνηρά αδιέξοδα και τον Κυπριακό Ελληνισμό σε ενδημική εθνική περιπέτεια.

Οι κύκλοι των ατέλειωτων, των ανερμάτιστων και συγκεχυμένων Συνομιλιών μετατράπηκαν σε Κύκλους Κολάσεως. Οι ηγέτες κάθε φορά που συνομιλούσαν με ενθουσιασμό, «επετύγχαναν», «προόδευαν», «υπόσχονταν» λύση στο Κυπριακό. Άλλοτε «εφικτή», άλλοτε  «δίκαιη», άλλοτε «ρεαλιστική», άλλοτε «συμβιβαστική».

Αυτές οι λέξεις διαβουκολούσαν τον λαό. Τον παραπλανούσαν. Τον εξαπατούσαν. Και έφθασαν σήμερα τα δεδομένα να είναι συνώνυμα με ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ της «ρεαλιστικής», «διζωνικής», «δικοινοτικής» ευστροφίας. Σε ερείπια αδιεξόδων σωριάστηκε η ανεδαφική πολιτική των 43 ετών. Και μέσα από τα ερείπια και από τις τρύπες να προβάλλουν ήδη τα ερπετά της πλήρους τουρκοποίησης της Κύπρου. Και έντευθεν του εξανδραποδισμού του Κυπριακού Ελληνισμού.

Η Τουρκία επίσημα και ανεπίσημα έλεγε πάντοτε τι θέλει στην Κύπρο: Την Κύπρο ολόκληρη! Δεν έκρυψε ποτέ τον τελικό της στρατηγικό στόχο. Ήταν, είναι και θα είναι ανυποχώρητα η κατάκτηση ολόκληρης της Κύπρου. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στην ώρα και με μέθοδο που η Άγκυρα θα αποφασίσει.

Η ηγεσία της Ελληνικής πλευράς στα 43 αυτά χρόνια των Συνομιλιών έκρινε ότι με την αυτοενοχοποίησή της, θα κατεύναζε τον τουρκικό επεκτατισμό… Ότι με τις υποχωρήσεις και τους κωμικοτραγικούς ευσεβοποθισμούς θα συγκινούσε τη Σουλτανική, τεχνοτροπία. Έκρινε ότι κάποιοι κάποτε (Ηνωμένα Έθνη, Ευρώπη κλπ) θα έσπευδαν μόνοι τους να υποστηρίξουν τα δίκαια της αδύναμης Κυπριακής Πολιτείας. Έκρινε ότι δεν μπορεί να έχει  «άλλη επιλογή» από το να δίνει χωρίς να παίρνει και χωρίς να υποψιάζεται ή να αρνείται ή να αδυνατεί ν’ αντιληφθεί την επερχόμενη τελική υποταγή.

Το πρώτο ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών μετά την Τουρκική Εισβολή καλούσε την Τουρκία να αποσύρει τα κατακτητικά της στρατεύματα, καλούσε τους πρόσφυγες να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Προέβλεπε Συνομιλίες για να λειτουργήσει η Κυπριακή Δημοκρατία (όχι για να ΔΙΑΛΥΘΕΙ) με λυσιτελέστερους τρόπους τους οποίους θα αναζητούσαν οι δύο Κοινότητες.  Το ψήφισμα αυτό η αδέξια και ανάξια συμπεριφορά της ηγεσίας μας το αχρήστεψε. Το κατάστρεψε. Για 43 χρόνια παράπαιαν οι ηγεσίες μας. Και συνεχώς υποχωρούσαν.

Η Τουρκία όχι μόνο αγνόησε τα Ηνωμένα Έθνη και εξευτέλισε τα ψηφίσματά τους, όχι μόνο οργάνωσε και ανακήρυξε Κράτος στον «κατακτημένο Βορρά» αλλά προχώρησε εδώ και χρόνια να δηλώνει (και να το εννοεί) ότι «εξέλιπε», δεν υφίσταται Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν την αναγνωρίζει. Αναγνωρίζει μόνο το παράνομο Κρατίδιο που δημιούργησε. Πρόεδρο Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αναγνωρίζει αφού δεν αναγνωρίζει ύπαρξη Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναγνωρίζει μόνο τον «Πρόεδρο» του Τουρκοκυπριακού Κρατιδίου. Εμείς δεν αναγνωρίζουμε Τουρκοκύπριο «Πρόεδρο» και η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τον Πρόεδρό μας, συνεπώς και οι «δύο Προέδροι» είναι (..ρεαλιστικά) σε εισαγωγικά!

Τι ζητά η Τουρκία; Να υπογράψει ο κατ’ αυτήν «ανύπαρκτος» Πρόεδρός μας την αποδοχή της ανυπαρξίας του. Να υπογράψει ότι «εξέλιπε» η Κυπριακή Δημοκρατία της οποίας είναι ο νόμιμος, διεθνώς, αναγνωρισμένος Πρόεδρος. Και αυτό θα είναι η «ρεαλιστική» λύση. Εδώ είμαστε μετά από 43 χρόνια.. πρόσφορων Συνομιλιών. Ούτε από την ηγεσία του, ούτε από τον Κυπριακό Ελληνισμό έχει συνειδητοποιηθεί η Εθνικοπολιτική και Πολιτειακή ασφυξία στην οποία έχουν οδηγηθεί. Από αυτά τα θανατηφόρα αδιέξοδα δεν πρόκειται να ξεφύγει ο Κυπριακός Ελληνισμός και η Κυπριακή Πολιτεία αν δεν αφυπνισθούν έστω και ΤΩΡΑ.

Μετά από 43 χρόνια ψευδαισθήσεων, ανιστόρητης και αποτυχημένης πολιτικής δεν υπάρχει πλέον άνεση χρόνου!.. Αν και τώρα δεν υπάρξει αφύπνιση, αν δεν υπάρξει αποτελεσματική έξοδος από την αιχμαλωσία των άγονων Συνομιλιών της «Διζωνικής», «Δικοινοτικής» αυταπάτης, το φρικτό τέλος της Αλεξανδροτοποίησης δεν θα αργήσει. Ούτε θα μπορεί να ανατραπεί.

Η πρώτη ελπιδοφόρα ΕΜΠΡΑΚΤΗ απόδειξη του ΞΥΠΝΗΜΑΤΟΣ θα είναι η Ενότης. Ενότης σε στόχους και χειρισμούς. Όλοι οι πολιτικοί Αρχηγοί μαζί στην ίδια Κυβέρνηση Ενότητος. Όχι Εθνικό Συμβούλιο και παραμύθια… Αυτή πρέπει να είναι προεκλογική δέσμευση όλων και  μετεκλογική ΠΡΑΞΗ σωτηρίας. Ουσιαστική Ενότητα. Όχι φραστική, όχι ρητορική, όχι λαϊκίστικη. Ενότητα με ισχυρή και καθαρή βάση. Όχι διφορούμενη, όχι υποκριτική, όχι ανειλικρινή. Όχι Προκρούστεια πολιτική στους στόχους, μετά την οδυνηρή κατάρρευση των 43 ετών Συνομιλιών, που διεξήχθησαν ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ πλέον, προς τη «ρεαλισιτκή» κατεύθυνση της Τουρκοποίησης!


Top