Απόψεις Ανδρέας Θεοφάνους Η παράλογη και αυτοκαταστροφική προσήλωση στο μνημόνιο

Η παράλογη και αυτοκαταστροφική προσήλωση στο μνημόνιο

Ο Ανδρέας Θεοφάνους είναι Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας και Πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

 



Με την προώθηση του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις η Κύπρος εισέρχεται σε μια νέα φάση. Το όλο πρόβλημα είναι σύνθετο και πολυδιάστατο και θα απαιτηθούν χρόνια για την αντιμετώπιση του.  Μεταξύ άλλων, υπάρχουν διάφορες κατηγορίες αφερεγγυότητας: για παράδειγμα, είναι οι μεγαλοοφειλέτες, τα νοικοκυριά τα οποία έχουν επηρεασθεί από την κρίση αλλά και τα άτομα που θα αντιμετώπιζαν το πρόβλημα ούτως ή άλλως λόγω του υπερβολικού και αλόγιστου δανεισμού.  Προφανώς είναι σημαντικό να υπάρξουν προσεγγίσεις που να ελαχιστοποιήσουν το κοινωνικό κόστος.

Πρώτα απ’ όλα όμως υπογραμμίζεται ότι είναι αδύνατο να αποπληρωθεί ιδιωτικό και δημόσιο χρέος σε συνθήκες βαθειάς ύφεσης. Αντίθετα τα προβλήματα θα εμβαθύνονται.  Το ζητούμενο λοιπόν είναι μια νέα οικονομική πολιτική που να τερματίζει την ύφεση και να ενθαρρύνει την ανάκαμψη.  Δηλαδή δεν είναι μόνο θέμα βελτίωσης των προνοιών του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις.  Η ουσία έγκειται στη δημιουργία συνθηκών αναθέρμανσης της οικονομικής δραστηριότητας ούτως ώστε να διευκολυνθούν διάφορα σχέδια αποπληρωμής των δανείων.  Στα πλαίσια αυτά επαναλαμβάνω ότι, μεταξύ άλλων, προέχει μια δραστική μείωση της φορολογίας σε όλα τα επίπεδα καθώς και στοχευμένες αναπτυξιακές δαπάνες.  Σε αυτό θα έπρεπε να αποσκοπεί ένα επικαιροποιημένο Μνημόνιο.

Είναι όμως πολύ ανησυχητικό ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες το ΔΝΤ προκρίνει νέες μειώσεις στον δημόσιο τομέα.  Ενώ είναι γεγονός ότι εξακολουθεί να υπάρχει αρκετό λίπος στη δημόσια διοίκηση, στη σημερινή συγκυρία μια τέτοια πολιτική θα αποτελέσει ακόμα ένα μεγάλο πλήγμα στην οικονομία και την κοινωνία.  Στα πλαίσια της επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου είναι σημαντικό να μην υπάρξει οποιαδήποτε επιπρόσθετη μείωση μισθών στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα την ακολουθούσε μια νέα αλυσιδωτή μείωση μισθών σε όλη την οικονομία η οποία θα εμβαθύνει την κρίση. Αντί τούτου προκρίνεται η παγοποίηση μισθών στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα για άλλα δύο χρόνια.  Παράλληλα θα πρέπει να γίνει μια εις βάθος έρευνα για την υιοθέτηση μιας εισοδηματικής πολιτικής στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα η οποία να είναι δίκαιη και αποτελεσματική.

Εν κατακλείδι η αυστηρή προσήλωση και υλοποίηση του Μνημονίου θα οδηγήσει στο ξεπούλημα ιδιωτικού και εθνικού πλούτου έναντι ενός πινακίου φακής.  Ταυτόχρονα η ανεργία θα παραμείνει ψηλή ενώ θα είναι αναπόφευκτη η συνέχιση της δημογραφικής αιμορραγίας.  Τα δεδομένα αυτά θα καταστήσουν την Κύπρο αγνώριστη. Ενώ η προσπάθεια για εξυγίανση συνεχίζεται είναι σημαντικό να πάρει ανάσες η οικονομία.  Η αυστηρή προσήλωση στη φιλοσοφία της Τρόικα και η κατά γράμμα υλοποίηση του Μνημονίου που οδηγεί στη διάλυση και συντριβή της πολιτείας, της οικονομίας και της κοινωνίας αποτελεί τεράστια απρονοησία και θα πρέπει πλέον να παραμερισθεί ως επιλογή.  Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντική η προώθηση μιας ολοκληρωμένης εναλλακτικής πρότασης για μια νέα προσέγγιση η οποία θα επικεντρώνεται στη χαλάρωση των όρων του Μνημονίου.  Στα πλαίσια αυτά ενώ η προσπάθεια εξυγίανσης θα συνεχίζεται το όλο πρόγραμμα πρέπει να εμβολιασθεί και με ουσιαστικά αναπτυξιακά μέτρα.  Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται η μείωση της φορολογίας σε όλα τα επίπεδα καθώς και στοχευμένες δαπάνες ενίσχυσης νέων μοχλών οικονομικής μεγέθυνσης. Έστω και αργά θα ήταν εξαιρετική εξέλιξη αν και η κυβέρνηση ανέπτυσσε ανάλογους προβληματισμούς και ανελάμβανε την πρωτοβουλία για μια τέτοια ιδέα και δεν αρκείτο σε μια πολιτική επικοινωνιακής διαχείρισης.  Σε διαφορετική περίπτωση οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης θα πρέπει να συνεργασθούν ουσιαστικά και όχι πρόσκαιρα για την προώθηση της αναγκαίας αυτής εναλλακτικής πολιτικής.


Top