News Opinions Sigmalive Η γάγγραινα της πολιτικής απαξίωσης

Η γάγγραινα της πολιτικής απαξίωσης

Κατά τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει μία γενικευμένη αντίληψη ότι τα πολιτικά κόμματα δεν είναι πλέον «χρήσιμα». Μια αντίληψη εσφαλμένη αλλά και επικίνδυνη η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι ένα  σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας θεωρεί πως τα κόμματα δεν αποτελούν σύγχρονα μέσα και μορφές διεκδίκησης.
 
Επειδή δυστυχώς, οι κομματικές πρακτικές, οι κομματικές συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις δεν είναι ελκυστικές για τον μέσο πολίτη και γι’ αυτό χρειάζεται μια μεγάλη ανασυγκρότηση εκ των έσω. 
 
Βεβαίως, υπάρχει και μια άλλη μερίδα η οποία θεωρεί ότι τα κόμματα δεν είναι πλέον χρήσιμα επειδή δε μπορούν πλέον να «εξυπηρετήσουν» τους ψηφοφόρους τους όπως έκαναν παλαιότερα. Υπάρχει δηλαδή μια μερίδα η οποία είναι απογοητευμένη από τη μη συνέχιση της παλιάς «καλής» κομματοκρατίας (άσχετο αν φωνάζει εναντίον της). Αυτό όμως είναι ζήτημα κουλτούρας και προπαντών είναι ζήτημα αλλαγής των πολιτικών προτύπων και της σχέσης πολίτη-πολιτικού. 
 
Η απαξίωση της πολιτικής δεν είναι κυπριακό φαινόμενο. Είναι κάτι που παρατηρούμε σε όλο το δυτικό κόσμο με ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στο επίπεδο της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής. Οι λόγοι είναι πασιφανείς. Επειδή δυστυχώς στελέχη όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών χώρων έχουν διασυνδεθεί (δίκαια ή άδικα) με υποθέσεις διαπλοκής, διαφθοράς ή προνομιακής μεταχείρισης και αυτό αμαυρώνει την ευρύτερη εικόνα της πολιτικής ζωής καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη έως και αδύνατη την όποια διάκριση ανάμεσα σε ενάρετους και μη ενάρετους. Όλοι ανεξαιρέτως τσουβαλιάζονται και αποδομούνται συλλογικά. Οι πολίτες εκφράζουν την απαξίωσή τους είτε με τη μη συμμετοχή τους στις εκλογές, είτε, με τις λεγόμενες «αντισυστημικές» επιλογές.
 
Ποιο καταλήγει όμως να είναι το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα είναι η ανακύκλωση του συστήματος στην καλύτερη, η δραματική χειροτέρευσή του στη χειρότερη. Επειδή η μη ενασχόληση των πολιτών καταλήγει με μαθηματική ακρίβεια στην άνοδο λαϊκίστικών και ακραίων πολιτικών κινημάτων είτε μέσα από τα παραδοσιακά κόμματα είτε μέσα από νέους σχηματισμούς. Έτσι στο τέλος της ημέρας τις κακές πολιτικές ηγεσίες καταλήγουν να πληρώνουν οι ίδιοι οι πολίτες.
 
Τι πρέπει να γίνει από μέρους των κομμάτων για να αλλάξει αυτή η απογοητευτική εικόνα;
 
Πρωτίστως απαιτείται ιδεολογική συγκρότηση / ανασυγκρότηση! Ο σημερινός μορφωμένος, ανεξάρτητος και απαιτητικός πολίτης χρειάζεται ένα συγκροτημένο ιδεολογικό αφήγημα που να συμβαδίζει με τη σύγχρονη ζωή και τα σύγχρονα διλήμματα στηριγμένο σε αρχές και αξίες. Για να νιώσει κάποιος ότι ασπάζεται συνειδητά και αυτόβουλα μία ιδεολογία πρέπει να νιώσει περήφανος γι’ αυτό που εκπροσωπεί ο πολιτικός χώρος στον οποίο θα επιλέξει να ανήκει.
 
Τα πολιτικά κόμματα και οι πολιτικές ηγεσίες οφείλουν να κατανοήσουν ότι η σχέση του πολίτη και του πολιτικού πρέπει να είναι ισότιμη και ο σεβασμός αμοιβαίος. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε ανοικτά κόμματα και όσο το δυνατόν περισσότερο ανοικτές εκλογικές διαδικασίες. Οι κατάλογοι μελών, οι κομματικές συνδρομές κλπ είναι πρακτικές άλλων εποχών. Η κοινωνία σήμερα επιζητά διαφάνεια, προτάσεις σύγχρονες και εφικτές, αποδοτικότητα, ρήξη με κατεστημένα συμφέροντα, προτάσεις για βελτίωση και απλοποίηση της ποιότητας της ζωής των πολιτών και προπαντών νομίζω ότι η κοινωνία επιζητεί ενσυναίσθηση από τις πολιτικές ηγεσίες. 
 
Τέλος, οι πολιτικές ηγεσίες για να ανακτήσουν το χαμένο τους κύρος οφείλουν να αυτό-ελεχθούν υιοθετώντας αυστηρές πρακτικές διαφάνειας και λογοδοσίας, όπως το πόθεν έσχες, το ασυμβίβαστο μεταξύ ορισμένων επαγγελμάτων και παράλληλης ενασχόλησης με την πολιτική, την εισαγωγή ορίων θητειών και την επιβολή αυστηρού ελέγχου των προεκλογικών δαπανών και των κομματικών εσόδων. 
 
Γιατί μια κοινωνία δε πρόκειται ποτέ να εξυγιανθεί όσο οι θεσμοί της συντηρούν τον πήχη της δικής τους εξυγίανσης χαμηλά. 
 
*Της Ξένιας Κωνσταντίνου 
 
Tα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και όχι αυτή του Sigmalive.com
Top