News Greece SL Τούρκοι Κομάντος: «Είμασταν έτοιμοι και να πεθάνουμε για τα Ίμια»

Τούρκοι Κομάντος: «Είμασταν έτοιμοι και να πεθάνουμε για τα Ίμια»

Τούρκοι Κομάντος μιλούν στη 'Μιλλιέτ' για το βράδυ των Ιμίων.

Έτοιμοι και να πεθάνουν, δηλώνουν ότι ήταν οι Τούρκοι κομάντος που ανέβηκαν στα Ίμια πριν 23 χρόνια, το βράδυ της  31ης Ιανουαρίου 1996, σε δηλώσεις τους στην εφημερίδα «Μιλλιέτ», η οποία δημοσιεύει πρωτοσέλιδα το επετειακό αυτό αφιέρωμά της με τίτλο “Τα Ίμια είναι ψυχή”.

Η εφημερίδα γράφει ότι η κρίση τελείωσε υπέρ της Τουρκίας έπειτα από τις μακρές συνομιλίες που είχε ο τότε Αμερικανός Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον με την Τουρκάλα Πρωθυπουργό, Τανσού Τσιλέρ, εκείνο το βράδυ

Ο Πλοίαρχος Κεμάλ Κεσέν, μέλος της ομάδας κομάντος SAT, λέει στη «Μιλιέτ» ότι «στις 26 Ιανουαρίου μαζί με τον πλωτάρχη Ιζ Μετίν εξηγήσαμε στο Γενικό Επιτελείο και το Αρχηγείο του Πολεμικού Ναυτικού πώς θα μπορούσε να γίνει μία επιχείρηση με κομάντος» και στην συνέχεια ακολούθησε διαταγή μέσω τηλεφώνου να πάνε κατευθείαν στις μονάδες τους.

«Τα πρώτα σχέδια για την έξοδο των κομάντος τα κάναμε επί χάρτου. Το προσωπικό, τα όπλα και τα πυρομαχικά ετοιμάστηκαν πολύ γρήγορα και πήγαμε στο αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης», δηλώνει και αναφέρει ότι υπήρχαν δύο σχέδια, «το ένα να ανέβουμε στο νησί που βρίσκονταν οι ΟΥΚ και το άλλο να ανέβουμε χωρίς στρατό».

Όπως σημειώνει, «αν ανεβαίναμε στρατιωτικά στο νησί, τότε η ένοπλη σύρραξη δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί. Γνωρίζαμε ότι οι Έλληνες κομάντος ήταν σε νησί κοντά στην Τουρκία, ξέραμε ότι εκείνοι δεν ήταν εκεί αλλά αποφασίσαμε να ανέβουμε στα δυτικά του νησιού όπου είχε αναρτηθεί η ελληνική σημαία. Όταν ξεκίνησε η επιχείρηση δύο ελικόπτερα απογειώθηκαν για αντιπερισπασμό. Όλη η επιχείρηση στέφθηκε με επιτυχία», αναφέρει.

Ο εν αποστρατεία, σήμερα, πλοίαρχος της φρεγάτας Γιαβούζ εκείνο το βράδυ Σενέρ Κιρ, λέει ότι «στις 29 Ιανουαρίου ενθουσιάστηκα από το τηλεφώνημα που ήρθε από την Άγκυρα και μέσα σε λίγη ώρα, μπήκαν στη φρεγάτα Γιαβούζ. Λίγες ώρες μετά έφτασαν και κομάντος SAT σε δύο φουσκωτά».

Προσθέτει ότι «ο ‘Πυρπολητής’ προσπάθησε να τους εμποδίσει κατευθυνόμενος προς το μέρος τους με ταχύτητα. Εκείνη την στιγμή δόθηκε άλλη μία ιστορική εντολή. Δόθηκε εντολή η φρεγάτα ‘Φουρτούνα’ να χτυπήσει με την πλώρη της τον ‘Πυρπολητή’. Υπό τη φρούρηση της Φουρτούνας η ελληνική τορπιλάκατος επέστρεψε πίσω», ανέφερε.

Τελικά, ο υπολοχαγός Αλί Τουρσκέν κατέβασε την ελληνική σημαία και ανήρτησε την τουρκική, κάτι που μας έδωσε μεγάλη χαρά, όπως είπε.

«Τα Ίμια ήταν μία επιτυχία των κομάντος που εξέπληξε όλον τον κόσμο και κατέληξε χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα. Είμαι περήφανος που έλαβα μέρος στην επιχείρηση και που είδα αυτή την επιχείρηση», ανέφερε.

Ο Πλοίαρχος Χακάν Γκιουρκάν, επίσης κομάντος SAT, αναφέρει ότι  η επιχείρηση που έγινε στα Ίμια, σε μία από τις 150 βραχονησίδες του Αιγαίου, «αποτελεί ένα σύμβολο μεγάλης επιτυχίας» και ότι η επιχείρηση στα Ίμια, «κατά την οποία δεν έπεσε ούτε μία σφαίρα, αποκάλυψε την αναγκαιότητα μίας ετοιμοπόλεμης και αποτρεπτικής δύναμης κομάντος».

Ο Υποπλοίαρχος Αλί Τουρκέν, διοικητής ομάδας κομάντος SAT, ανέφερε στις 29 Ιανουαρίου η διαταγή να πάνε στα Ίμια ήρθε στις 23:00 με ένα τηλεφώνημα. «Σαράντα συνάδελφοι που ξεκουράζονταν στα σπίτια τους, αμέσως ήρθαν στη μονάδα. Ήμασταν έτοιμοι για μάχη και μάλιστα να πεθάνουμε», ανέφερε. Ο ίδιος κατέβασε την ελληνική σημαία με μεγάλη προσοχή και έστησε την τουρκική σημαία. «Η ανακοίνωση Αστραπή 3 που έλεγε ότι κυματίζει πλέον η σημαία μας έδωσε χαρμόσυνο νέο. Τα Ίμια είναι ένα εθνικό πνεύμα, ένα μέρος που βρήκε νόημα η έννοια της προστασία των εδαφών της πατρίδας. Δεν είναι μόνο μία βραχονησίδα στο Αιγαίο,  δεν έχουμε ούτε μια σταγόνα νερό να χάσουμε», ανέφερε.

Ο Πλοίαρχος Χακάν Τσαλισκάν, ο οποίος βρισκόταν στην ομάδα 1 που ανέβηκε στα Ίμια, αναφέρει ότι «στην πραγματικότητα τα Ίμια ήταν μία πολύ απλή επιχείρηση σε σχέση με αυτά που είχαμε διδαχθεί. Κάθε κομάντος ήθελε να ανέβει σε κάποιο νησί και εμείς ήμασταν 12 τυχεροί άνθρωποι που ανεβήκαμε. Κανένας δεν φοβόταν το θάνατο».

Ο ίδιος εξηγεί πως όταν ανέβηκε στα Ίμια είχε σκεφτεί ότι μπορεί να είχαν παγιδεύσει το κοντάρι της σημαίας. «Δηλαδή, μπορεί να τον είχαν παγιδεύσει με ένα εκρηκτικό μηχανισμό. Με ένα μακρύ σχοινί έλεγξα και τις δύο πλευρές του. Ο υποπλοίαρχος Αλί Τουρκσέν έστησε την ένδοξη σημαία μας», ανέφερε προσθέτοντας ότι «τα Ίμια είναι η ενσάρκωση του θάρρους και της αγάπης του Τούρκου στρατιώτη για την πατρίδα».

Έτοιμος να ανοίξω πυρ, δηλώνει ο κελευστής

Ο κελευστής Σαλίχ Τσορεκτσίογλου, ο οποίος ήταν στην ομάδα 1 που ανέβηκε στα Ίμια, είπε ότι ως χειριστής όπλων «ανέβηκα στο νησί με 40 κιλά βάρος». Ανέφερε ότι στο σκάφος του διοικητή Αλί Τουρκσέν ήταν μπροστά μπροστά και «σε περίπτωση που ερχόμασταν αντιμέτωποι με τους Έλληνες ΟΥΚάδες, θα άνοιγα πυρ». Όταν, πρόσθεσε, «είδαμε τα αγριοκάτσικα, έμοιαζαν με στρατιώτες που άλλαζαν θέσεις, αλλά διατηρήσαμε την ψυχραιμία μας. Γιατί αν από ατύχημα ανοίγαμε πυρ, θα ξεκινούσε τουρκο-ελληνικός πόλεμος. Μόλις ο υποπλοίαρχος Τουρκσέν μας είπε ότι έστησε την τουρκική σημαία, ηρεμήσαμε».

 Όπως είπε, περίμεναν μέχρι το πρωί που ήρθε ένα ελληνικό ελικόπτερο να ελέγξει την σημαία. «Έριξαν φως στη σημαία μας. Εγώ έστρεψα το όπλο μου προς αυτούς. Αν έκαναν απόβαση στο νησί, ήμουν έτοιμος να ανοίξω πυρ. Είδε την σημαία και έφυγε κι εμποδίστηκε ο πόλεμος. Πήγαμε και βάλαμε την σημαία μας», ανέφερε.

Η αφήγηση Έλληνα κομάντο για τα Ίμια

Το 2016, η ιστοσελίδα News247, συνομίλησε με έναν εκ των βατραχανθρώπων του Λ.Σ. ο οποίος αφηγείται όσα έζησε και μας μεταφέρει στην παγωμένη εκείνη κρίσιμη νύχτα που ο χρόνος σταμάτησε για το στάτους κβο στο Αιγαίο.

Ακολουθούν όσα δήλωσε με το καθεστώς ανωνυμίας ο ε.α. αξιωματικός του Λ.Σ. που εκείνη την περίοδο περιπολούσε στα Ίμια.
 
Σε επιφυλακή για 12 μέρες
 
«Στην κρίση των Ιμίων όπως καλά γνωρίζουμε υπήρξε μια κλιμάκωση από γεγονότα. Εμείς ήμασταν σε συνεχή επιφυλακή στην μονάδα μας και παρακολουθούσαμε τις εξελίξεις σχετικά με τα όσα συνέβαιναν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η επιφυλακή κράτησε περίπου 12μέρες, περιμένοντας να μπούμε σε ένα c-130 και να μας μεταφέρει σε κάποιο κοντινό νησί, ώστε στη συνέχεια να μεταβούμε στα Ίμια. Σκοπός μας ήταν να βοηθήσουμε το έργο των βατραχανθρώπων του Πολεμικού Ναυτικού που βρίσκονταν στα Ίμια και να περιπολούμε την περιοχή. Από την πρώτη στιγμή ήμασταν έτοιμοι. Άλλωστε το γεγονός ότι ήμασταν τόσο καλά εκπαιδευμένοι μας έκανε ακόμη πιο δυνατούς. Δεν μας φόβιζε το παραμικρό και ήμασταν έτοιμοι για πόλεμο. Αυτό σκεφτόντουσαν όλα τα παιδιά. Ότι θα πάμε με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, ακόμη και μιας σύρραξης με τους γείτονες. Μέρα με τη μέρα, λοιπόν, περιμέναμε την μεταφορά μας, ώστε να ξεκινήσουμε να περιπολούμε»
 
"Ξέραμε ότι θα πάμε σε πόλεμο"
 
«Τελικά η διαταγή βγήκε. Το ΓΕΕΘΑ μας ενημέρωσε ότι θα μεταβούμε στην Κω και η μισή μονάδα περίπου 30 άτομα πήρε τον εξοπλισμό της και αποχώρησε. Θυμάμαι εκείνα τα λεπτά πριν μπούμε στο αεροπλάνο πόσο πειθαρχημένοι και γαλήνιοι ήμασταν. Υπήρχε μια εκπληκτική δύναμη σε όλη την ομάδα, στις ψυχές όλων των παιδιών. Ξέραμε ότι θα πάμε σε πόλεμο. Γνωρίζαμε ότι πάμε στα Ίμια και ήμασταν έτοιμοι και δεν σας κρύβω πως όσοι έμειναν στην Μονάδα στεναχωρήθηκαν που δεν ήρθαν μαζί μας και μας εμψύχωναν όπως μπορούσαν.
 
Φτάνοντας στην Κω το πρώτο πράγμα που μας έκανε εντύπωση ήταν τα τσάρτερ γεμάτα με κόσμο να αναχωρούν και αμέσως μετά βρεθήκαμε σε μια φιλική ταβέρνα, περιμένοντας ένα ψαράδικο να μας πάει στην Κάλυμνο. Θυμάμαι τον ιδιοκτήτη της ταβέρνας να μας ρωτά και να απορεί για την κλιμάκωση της κατάστασης. «Ρε παιδιά γιατί σας έστειλαν εδώ; Εμείς είμαστε καλά με τους Τούρκους, έχω κουμπάρο Τούρκο, δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα» μας έλεγε.
 
Φτάσαμε στη Λέρο και αμέσως κατευθυνθήκαμε στο τοπικό λιμεναρχείο όπου αναμέναμε οδηγίες από τη Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου. Οι οδηγίες όμως που είχαμε ήταν συγκεχυμένες και ξεκινήσαμε να περιπολούμε με ένα 11μετρο φουσκωτό στα Ίμια. Μια από εκείνες τις μέρες - λίγο πριν την κορύφωση της κρίσης-, μας πλησίασε ένα σκάφος με βατραχανθρώπους του Λ.Σ οι οποίοι φόραγαν ναυτικές φόρμες. Κόκκινες και μπλε. Μας είπαν ότι ύστερα από διαταγή πρέπει να τις βάλουμε και εμείς ώστε να μην μας αναγνωρίσουν οι Τούρκοι, όμως με ένα 11μετρο φουσκωτό του Λιμενικού τι νόημα είχε τελικά; Δεν τις φορέσαμε και μείναμε με τις φόρμες παραλλαγής μας». 
 
"Όλοι μας πιστέψαμε ότι η εξέλιξη είναι τελικά προσχεδιασμένη"
 
«Φθάνοντας προς την κορύφωση των Ιμίων, το ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου, έβλεπες την ένταση να κορυφώνεται. Από τα πολεμικά πλοία που έφταναν στην περιοχή μέχρι και τις δεκάδες πτήσεις Ελληνικών και Τουρκικών μαχητικών στην ευρύτερη περιοχή.
 
Η διαταγή μας ήταν να περιπολούμε τα Ίμια και το βράδυ της κρίσης, ζήσαμε όλοι μας μια από τις χειρότερες καιρικές συνθήκες που βιώσαμε όσα χρόνια βρεθήκαμε στη θάλασσα. Θυμάμαι έκανα συνέχεια μανούβρες για να μην χτυπήσουμε στα βράχια των Ιμίων και όταν άστραφτε βλέπαμε τις φιγούρες των πολεμικών πλοίων, με μοναδικό βοήθημα μια πυξίδα και τους ασυρμάτους μας. Χωρίς ραντάρ ή άλλα μέσα. Οι ώρες περνούσαν και φτάσαμε σε ένα σημείο να μην αντέχουμε από το κρύο.
 
Το οξύμωρο όμως είναι πως μιλώντας μέσω ασυρμάτου με άλλο σκάφος μας μετάφεραν ότι το κλίμα από την Αθήνα έβαινε προς εκτόνωση και αναρωτιόμασταν τελικά τι κάνουμε εδώ; Τι θα γίνει; Έφευγε η ιδέα του πολέμου και όλοι μας πιστέψαμε ότι η εξέλιξη είναι τελικά προσχεδιασμένη».
 
"Ήμασταν στο μισό μίλι και δεν μπορούσαμε να μετρήσουμε πόσοι ήταν"
 
«Όσο περνούσε η ώρα δεν υπήρχαν διαταγές για εμπλοκή. Ήταν ένα σκηνικό “φτιαγμένο – άφτιαχτο” και φθάνοντας πλέον τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου, νιώθαμε μια “θολούρα” διαταγών να κυριεύει την ελληνική πλευρά. Συνεχίσαμε όμως τις περιπολίες μας. Άλλωστε, με τα φουσκωτά μας δεν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τα εχθρικά πολεμικά πλοία. Δεν είχαμε όργανα. Και δεν υπήρχε εντολή τι να κάνουμε αν οι Τούρκοι έκαναν κατάληψη στο νησί. Οι Τούρκοι όμως λειτούργησαν έξυπνα, κατέλαβαν τα Δυτικά Ίμια. Πέτυχαν γιατί εμείς αργήσαμε.
 
Την αποβατική ενέργεια των Τούρκων κομάντος την είδαμε. Μέσα σε αυτόν τον χαμό να λυσσομανάει ο αέρας και τα κύματα είδαμε μια τουρκική φρεγάτα να είναι πολύ κοντά στο νησί και να έχει ανοιχτό προβολέα για μικρό χρονικό διάστημα. Ακολούθησε κινητικότητα από μικρότερο σκάφος. Υπήρχε περίεργη κίνηση και καταλάβαμε πως με ένα μικρό σκάφος «έπιασαν» τα Δυτικά Ίμια και κάποια άτομα πάτησαν στο νησί. Ήμασταν στο μισό μίλι και δεν μπορούσαμε να μετρήσουμε πόσοι ήταν. Ήταν μια εχθρική κίνηση για την οποία ενημερώσαμε.
 
Ήταν κοντά μας, δίπλα μας σε μικρή απόσταση ελληνικά πολεμικά πλοία και είμαι σίγουρος ότι και άλλα πληρώματα είδαν και εντόπισαν την απόβαση των Τούρκων. Κυρίως τους είδαν οι βατραχάνθρωποι του Πολεμικού Ναυτικού.
 
Το τραγικό σε αυτές τις τόσο κρίσιμες στιγμές είναι ότι εμείς δεν είχαμε καμία ενημέρωση. Καμία διαταγή.
 
Μέσα στο κρύο και την τρικυμία άστραφτε και έβλεπες στον ορίζοντα πολεμικά πλοία να βρίσκονται παντού. Τι άλλο όμως θα μπορούσαμε να κάνουμε; Πέντε βατραχάνθρωποι πάνω σε ένα φουσκωτό. Να εξαντλήσουμε τα 400 φυσίγγια που είχαμε και να πεθάνουμε».
 
"Δεν ξέρω γιατί τελικά πήραν την απόφαση να σηκώσουν το ελικόπτερο"
 
«Το ελικόπτερο δεν το ακούσαμε. Δυστυχώς, δεν μπορούσες να ακούσεις. Κανείς δεν νομίζω να το άκουσε παρά μόνο οι τούρκοι κομάντος οι οποίοι και το είδαν και το άκουσαν καθώς όλοι μας γνωρίζουμε λίγο πριν πέσει φώτισε με τον προβολέα του, τους δώδεκα τούρκους κομάντος.
 
Εκείνες τις ώρες ο «Θεός με τον Θεό έβρεχε» και την πτώση του ελικοπτέρου την μάθαμε μετά από λίγη ώρα με την εμπλοκή μας γύρω από το ελικόπτερο να ξεκινά όταν μας δόθηκε εντολή να βοηθήσουμε στην ανέλκυσή του επικουρικά στο βαθυσκάφος.
 
Κάποια τμήματα του ελικοπτέρου τα βγάλαμε και εμείς όμως το κυρίως έργο για την ανέλκυση πραγματοποίησε ο Κώστας Θωκταρίδης που είχε και τις εξειδικευμένες γνώσεις.
 
Σημασία έχει ότι τελικά θα μπορούσαμε να μην είχαμε χάσει τα τρία παλικάρια. Δεν θα έπρεπε να σηκωθεί το ελικόπτερο. Άλλωστε τι έκανε; Αναγνώριση με τον προβολέα αν είναι 10 ή 12 Τούρκοι πάνω στο νησάκι. Θα μπορούσε να το κάνει ένα φουσκωτό με ειδικό πλήρωμα. Δεν ξέρω γιατί τελικά πήραν την απόφαση να σηκώσουν το ελικόπτερο, όπως και δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένα τόσο ικανό πλήρωμα έπαθε όπως είπαν απώλεια προσανατολισμού και σκοτώθηκαν».
 
"Ήμασταν έτοιμοι να πεθάνουμε, αλλά οι διαταγές ήταν χαμένες"
 
«Από την επόμενη μέρα ξεκίνησε μια άλλη δύσκολη περίοδος. Δεχθήκαμε την απογοήτευση του κόσμου και κάποιες φορές την οργή των κατοίκων της Καλύμνου οι οποίοι μας έλεγαν γιατί υποστείλαμε την σημαία. Το ηθικό μας ήταν πεσμένο. Το ίδιο και το ηθικό των βατραχανθρώπων που ήταν επάνω στα Ίμια. Κάποιοι έκλαιγαν γιατί η ελληνική σημαία αποτελεί το διαρκές μνημόσυνο για όσους έχουν θυσιαστεί για την πατρίδα. Δεν είναι ένα πανί. Είναι η ψυχή των Ελλήνων. Όλων των Ελλήνων.
 
Όμως τι να έκαναν; Οι εντολές ήταν άλλες. Ήμασταν έτοιμοι να πεθάνουμε, αλλά οι διαταγές ήταν «χαμένες».
 
"Το ότι δεν φοβόμαστε να πεθάνουμε για την πατρίδα δεν σημαίνει ότι θέλουμε και τον πόλεμο"
 
«Πήγαμε αποφασισμένοι ότι θα γίνει σύρραξη. Έτσι είχαμε εκλάβει την αποστολή μας. Ήμασταν έτοιμοι να πολεμήσουμε. Όπως και όλοι όσοι βρεθήκαμε στην περιοχή. Όμως 20 χρόνια μετά αυτά που νιώθω είναι οργή και απογοήτευση. Ήμασταν όλες οι ειδικές δυνάμεις στην περιοχή και νομίζω τελικά πως έπρεπε εξ αρχής να επανδρωθούν και τα δυο νησιά με καταδρομείς. Η εκτίμησή μου είναι αυτή, αλλά οι τότε ανώτατοι αξιωματικοί άργησαν να σκεφτούν τα Δυτικά Ίμια.
 
Και θέλω να το ακούσει καλά ο κόσμος αυτό. Οι μόνοι που δεν είμαστε πολεμοχαρείς είμαστε εμείς. Ξέρουμε τις οδυνηρές συνέπειες ενός πολέμου. Εμείς ξέρουμε τις ζημιές που κάνουν τα όπλα και τα πυροβόλα. Είμαστε οι πρώτοι που δεν θέλουμε τον πόλεμο, ασχέτως αν η εκπαίδευσή μας είναι τέτοια ώστε να αντιμετωπίσουμε την οποιαδήποτε απειλή. Από όπου και αν προέρχεται. Γιατί όπως έχει πει και ο Βιργίλιος «αν θέλεις ειρήνη, να ετοιμάζεσαι για πόλεμο» και το ότι δεν φοβόμαστε να πεθάνουμε για την πατρίδα δεν σημαίνει ότι θέλουμε και τον πόλεμο».
 
Η κρίση των Ιμίων ξεκίνησε στις 29 Δεκεμβρίου 1995 όταν το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας με απόρρητη νόταμ επικαλέστηκε ότι τα Ίμια είναι Τουρκικό έδαφος. Η αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας ήταν γεγονός και η πρώτη εντολή από την τότε κυβέρνηση στο ΓΕΕΘΑ δόθηκε στις 17 Ιανουαρίου, ζητώντας να ενισχυθεί η επιτήρηση στην περιοχή, με αποκορύφωμα την 28η Ιανουαρίου όπου μετά από αίτημα του ΓΕΕΘΑ για έκτακτη συνάντηση στο ΥΠΕΞ με θέμα τα Ίμια η απάντηση ήταν αρνητική λόγω «φόρτου εργασίας!».
 
Τα λάθη ακολούθησαν το ένα το άλλο και τελικά έγινε αυτό που επιδίωκε η Τουρκία. Στα Ίμια δεν κυματίζει ελληνική σημαία και ουδείς μπορεί να ανέβει σε αυτή. Ηττηθήκαμε, λοιπόν, χωρίς καμία αμφιβολία, όμως ακόμη και σήμερα εν μέσω κρίσης, παραδείγματα όπως του πληρώματος του ελικοπτέρου και των ανθρώπων που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή, λειτουργούν ως φάροι που δεν θα πάψουν να φέγγουν υπερασπιζόμενοι την εθνική μας κυριαρχία. Άλλωστε, όπως υπογράμμισε στο τέλος της συνομιλίας μας ο βατραχάνθρωπος του Λιμενικού και βρέθηκε όπως και οι συνάδερφοί του ένα βήμα πριν τον θάνατο «ότι και αν συμβεί στο μέλλον, οι σημερινοί κομάντος και βατραχάνθρωποι, ναύτες και αξιωματικοί θα είναι παρόντες για να διαφυλάξουν την ακεραιότητα της Ελλάδος» καταλήγοντας με νόημα: «Μπορεί να έχουμε και στον στρατό τεράστιες περικοπές, όμως περικοπές στην ψυχή και στην ανδρεία των ελλήνων δεν μπορεί να καταφέρει κανένα μνημόνιο».

ΚΥΠΕ/news247

Top