Θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει κανείς ως ένα ηφαίστειο που εκρήγνυται. Από τα πρώτα του βήματα θυμάται τον εαυτό του να διαβάζει θρησκευτικά βιβλία. Ο γνωστός θεολόγος Ανδρέας Πιτσιλλίδης για πρώτη φορά αγγίζει λεπτά θέματα που αφορούν στην κοινωνία μας. Χωρίς ταμπού μιλά για όλους και για όλα αποκλειστικά στο OK! Η συνάντησή μας δεν θα έλεγα πως ήταν τυχαία, αντίθετα η γνωριμία μας μετρά χρόνια. Από το τηλέφωνο του δίνω κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για το πώς θα κινηθεί η συνέντευξη. «Δεν έμαθα ποτέ να κάνω πίσω, ειδικά όταν το αντικείμενο φέρει από μόνο του την πρόκληση», μου λέει λίγο πριν κλείσουμε. Η συνέντευξη που ακολουθεί, κάποιους θα προκαλέσει, κάποιους θα ενοχλήσει, ενώ κάποιοι άλλοι θα βρουν τις απαντήσεις που για καιρό έψαχναν.
Ανδρέα, τι ήταν αυτό που σε ώθησε ν’ ασχοληθείς με τη θεολογία;
Ήταν μια βραδυφλεγής βόμβα. Σε πολύ μικρή ηλικία, μου ενστάλαξε η προγιαγιά μου την αγάπη προς το Θεό Πατέρα. Ψηλάφησα τα βιβλικά κείμενα από τότε που μόλις είχα αρχίσει να διαβάζω. Αυτή η σπίθα έγινε εκρηκτική λαίλαπα αγάπης για τη θεολογία όσο περνούσαν τα χρόνια.
Να υποθέσω, λοιπόν, πως τα θρησκευτικά ήταν το αγαπημένο σου μάθημα;
Και εντούτοις το αγαπημένο μου μάθημα ήταν η ιστορία και η γεωγραφία. Είχα, και έχω ακόμη, μια αδάμαστη δίψα για γνώση. Από τα παιδικά μου χρόνια μέχρι σήμερα έχω περιδιαβάσει δυσεξαρίθμητα βιβλία.
Αλήθεια, πόσο κοντά σου αισθάνεσαι το Θεό;
Ο Θεός Πατέρας είναι ένα καθημερινό γλυκό φλοισβομουρμούρισμα, μια μουσική αρμονία, ένας γαλάζιος αλαργινός ουρανός ελπίδας. Δεν ισχυρίζομαι πως είμαι ευσεβής, ούτε καν ευσεβοφανής. Εξάπαντος, όμως, η πίστη στον ιστορικό και αναστάντα Ιησού νοηματοδοτεί τη δικιά μου ύπαρξη.
Είσαι ένας νέος άνθρωπος και αρκετά ανοικτόμυαλος, με προχωρημένες ιδέες. Ποια ήταν, κατά την άποψή σου, τα μεγαλύτερα λάθη που διέπραξε η εκκλησία της Κύπρου;
Σε σημαντικό βαθμό η Εκκλησία της Κύπρου, και σε πολύ χειρότερο ίσως άλλες, άφησε πολύχρονες επιχωματώσεις θρησκοληψίας, ηθικολογίας, τυπολατρίας και ειδωλολατρίας ακόμα, να καλύψουν το απλό και εύληπτο μήνυμα της αγάπης και της ανάστασης που έφερε με τη σάρκωση, τη σταύρωση και την από των νεκρών έγερσή του ο Χριστός. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα είναι πρόδηλο ένα νέο κύμα συντηρητισμού, γεροντομανίας και ευσεβισμού, που καθιστά τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα.
Θεωρείς πως υπάρχουν περιθώρια εκσυγχρονισμού;
Αναμφίβολα ναι, αν ψάξουμε κάτω από το κέλυφος της στρέβλωσης, του αρτηριοσκληρωτισμού και της ανάπηρης θρησκευτικότητας και αναδείξουμε ξανά το ατόφιο μήνυμα του χριστιανικού ευαγγελίου της αγάπης και της αληθινής ζωής.
Τι είναι αυτό που, κατά την άποψή σου, απομακρύνει τη νεολαία μας από την εκκλησία;
Ο εκφοβιστικός λόγος που αρθρώνεται, η υποκρισία, η αμάθεια, ο ρατσισμός, η μετριότητα, η μονολιθικότητα και η εμετική επανάληψη ξύλινων και ανιαρών ηθικοπλαστικών κηρυγμάτων ή και διχαστικών εθνικιστικών συνθημάτων. Ο νέος άνθρωπος έχει αισθητήριο, κριτήριο και επαρκή πια γνώση για να χειραφετηθεί από την όποια θρησκεπώνυμη προπαγάνδα. Πρέπει πια, για να τον ξανακερδίσεις, να τον μαγνητίσεις με ανυστερόβουλη διάθεση ειλικρίνειας, με αμάχητη τεκμηρίωση λογικοεπιστημονικών επιχειρημάτων και, προπάντων, με γάργαρο λόγο ζωής και όχι με ωραιολογίες και ηθικολογίες.
Αφού λοιπόν ο χριστιανισμός δεν ξεχωρίζει τους ανθρώπους φυλετικά ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τότε γιατί η επίσημη θέση της εκκλησίας της Κύπρου απορρίπτει την ομοφυλοφιλία, προσδιορίζοντάς την μάλιστα ως γενετική ανωμαλία ή ασθένεια;
Αυτό είναι επακόλουθο της ημιμάθειας τόσο των Γραφών όσο και των επιστημών. Στα μάτια του Θεού κάθε άνθρωπος είναι ο κόσμος όλος. Δεν υπάρχει σε Αυτόν μπροστά: «άρσεν και θήλυ, δούλος ή ελεύθερος, Ιουδαίος ή Έλλην» όπως διακηρύττει ο Απόστολος Παύλος. Είμαι βέβαιος ότι και οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι, αν είχαν δικαίωμα επιλογής, θα προτιμούσαν μια πιο αποδεκτή από το κοινωνικό σύνολο ερωτική σχέση, αλλά με μια διερευνητική διεπιστημονική ματιά άλλα συμπεραίνει κανείς. Προσωπικά με εκφράζει η δημόσια θέση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών για σεβασμό στη διαφορετικότητα. Άλλο είναι να επικροτώ και να ενστερνίζομαι κάτι και άλλο σημαίνει ν’ αποδέχομαι και να σέβομαι κάθε άνθρωπο.
Με αφορμή το νομοσχέδιο στην Ελλάδα περί γάμου μεταξύ δύο ομοφυλοφίλων, πρέπει να ψηφιστεί;
Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να απαντήσει με ένα σαφές νομικό πλαίσιο σε υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα που επαφίενται στις προσωπικές, οικονομικές και άλλες πτυχές της σχέσης μεταξύ ομοφυλοφίλων σε παγκόσμιο επίπεδο. Με στρουθοκαμηλισμό δεν λύνονται τα προβλήματα αυτά. Χωρίς ευθυνοφοβία και με ελευθεροστομία λοιπόν, δηλώνω πως προσωπικά θα ψήφιζα ένα τέτοιο νομοσχέδιο, που είναι κοινωνικά απαραίτητο, παρά τις όποιες θρησκευτικές ή προσωπικές αντιρρήσεις που πιθανόν αρκετοί να έχουμε.
Επίσης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, το τελευταίο διάστημα παρατηρείται το φαινόμενο κατάργησης του θεσμού του γάμου και στη θέση του ιερού μυστηρίου μπαίνει ένα συμβόλαιο. Ποια η δική σου προσέγγιση;
Με την ίδια πυξίδα προσανατολισμού που απάντησα στην προηγούμενη ερώτηση, θα τασσόμουν ανεπιφύλακτα υπέρ της ψήφισης ενός νομοσχεδίου ελεύθερης συμβίωσης, που θα ρύθμιζε υπαρκτά και χρόνια προβλήματα. Οι θρησκευτικοί γάμοι όμως όλων των χριστιανικών ομολογιών και κάθε άλλης θρησκείας δεν θα καταργηθούν απαραίτητα. Οι ανεξίθρησκες παγκόσμιες νομοθεσίες επιτρέπουν σε όλους την ελεύθερη θρησκευτική λατρεία. Για εμάς τους χριστιανούς, όμως, θέλω να υπενθυμίσω ότι η ιερολογία του γάμου θεσπίστηκε κατά τους μέσους βυζαντινούς χρόνους. Κανένα μυστήριο δεν πρέπει ν’ αντικρίζεται ως μια άψυχη στατική τελετή, αλλά ως δυναμική συνέχεια και διαρκής επαλήθευση.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ
Πέραν από τη θεολογία, με τι άλλο ασχολείσαι;
Με τη φιλοσοφία, την πολιτική, την οικονομία, τις θετικές και άλλες επιστήμες. Ταξιδεύω συχνά, απολαμβάνω την καλή παρέα, την οικογενειακή θαλπωρή και βέβαια οτιδήποτε κάνω συντροφιά με τους καλούς μου φίλους. Τα ενδιαφέροντά μου σίγουρα δεν είναι μονοδιάστατα.
Ποια είναι τα ενδιαφέροντά σου;
Μου αρέσει ο αθλητισμός, γυμνάζομαι ανάλογα με τους βιορυθμούς μου, παρακολουθώ ποδόσφαιρο και ανελλιπώς Formula 1. Ακόμα λατρεύω τη μουσική, το θέατρο, τον κινηματογράφο και τα θαλάσσια sports. Ασχολούμαι επίσης συστηματικά με στρατηγικά θέματα, μοντελισμό και παιχνίδια στρατηγικής. Θα έλεγα πως είμαι πολύ ψαγμένος σε θέματα Άμυνας, εξοπλισμών και διεθνών γεωστρατηγικών σχέσεων.
Ποιο ρόλο κατέχει στη ζωή σου ο έρωτας;
Ό,τι για το χελιδόνι η φωλιά, για την αράχνη ο ιστός, για το αηδόνι το πρωινό τραγούδι.
Τι είναι αυτό που μπορεί να σε κερδίσει σε έναν άνθρωπο;
Με σαγηνεύει το οξυδερκές χαμόγελο, το σπινθηροβόλο βλέμμα, η σφριγηλή σωματική αρμονία, η πνευματικοψυχική συγκρότηση. Σε μένα ασκεί ακαταμάχητη γοητεία μία πολύπλευρη αλλά και ευέλικτη προσωπικότητα, που χαρακτηρίζεται από αυτοπεποίθηση, όρεξη και διάθεση. Δεν μπορώ τη μιζέρια, την παθητικότητα, την έμμονη ακαμψία και τη μονότονη ανία.
Αν είχες τη δυνατότητα ν’ αλλάξεις κάτι από τη ζωή σου, τι θα άλλαζες και γιατί;
Ήμουν ανέκαθεν ένα ηφαίστειο σε επαναστατικό βρασμό και εξαντλητικά έντονους ρυθμούς ζωής. Αν μπορούσα να έστρεφα το ρολόι του χρόνου οπισθοβατικά, θα ήθελα να περιμαζέψω λιγάκι τα γκέμια των επιφυλάξεων, να περισυλλέξω όστρακα στην αμμουδιά του έρωτα, να αφεθώ λίγο περισσότερο, να ξαγναντέψω λίγο πιο πέρα.
Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου μέσα στα επόμενα χρόνια;
Σε μία πανεπιστημιακή έδρα... μολονότι η ζωή είναι κατάσπαρτη με συναρπαστικές αλλαγές και ανατρεπτικές εκπλήξεις. Δεν κρύβω πως με ενδιέφερε πάντα και η δημιουργική συμμετοχή στα κοινά.
