«ΘΑ ΗΤΑΝ ΒΑΡΕΤΗ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ»
Η 26ΧΡΟΝΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΟΚ! ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΓΙΩΡΓΟ ΒΟΥΛΓΑΡΗ

Ενώ έξω ο υδράργυρος ανεβαίνει επικίνδυνα, εμείς, με το φραπέ στο χέρι, λέμε τα δικά μας. Απλή, προσγειωμένη και ειλικρινής, η ανερχόμενη ηθοποιός Ανατολή Γρηγοριάδη είναι σε θέση να μιλήσει μαζί σου για όλους και για όλα. Από Θεσσαλονίκη, Βοστόνη, Κύπρο και από εκεί στη Νέα Υόρκη. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να ξεχωρίσει… Στα 26 της χρόνια βρίσκεται μπροστά σε μια Αλυσιδωτή Εξέλιξη και σ’ ένα ρόλο που θα συζητηθεί. Το δικό της παραμύθι μόλις ξεκίνησε και το OK! καταγράφει όλα όσα την έφεραν στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας.

Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει στο νησί μας;
Βασικά έχω ξανά έρθει στην Κύπρο πριν από περίπου ένα χρόνο, μπορεί και περισσότερο, δεν θυμάμαι. Αυτήν τη φορά ο λόγος είναι ο πολύ καλός μου φίλος Ανδρέας Γεωργίου με τον οποίον πρωταγωνιστήσαμε στους «31 Δρόμους» και ο οποίος με σύστησε σ’ έναν εξαιρετικό σκηνοθέτη τον Γιώργο Βούλγαρη για τη νέα ταινία την οποία ετοιμάζει για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.  Έτσι και ήρθα…

Πώς θα ονομάζεται η νέα ταινία;
Αλυσιδωτή Εξέλιξη, αυτός είναι ο τίτλος της νέας ταινίας του Γιώργου Βούλγαρη, η οποία προορίζεται για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπως έχω ήδη αναφέρει. Πληροφοριακά φέτος συμπληρώνονται αισίως 50 χρόνια παρουσίας του φεστιβάλ και όπως καταλαβαίνεις αποτελεί ένα μεγάλο γεγονός για όλους τους συμμετέχοντες. Από ό,τι έμαθα ήδη ο σκηνοθέτης Γιώργος Βούλγαρης έχει πάρει βραβείο στο περσινό φεστιβάλ στην κατηγορία ταινίας digital wave. Μια και αναφέρθηκα στη Θεσσαλονίκη να σου πω ότι από εκεί κατάγομαι, εκεί μεγάλωσα, εκεί είναι η πόλη μου και εκεί έζησα τα καλύτερα και πιο ξέγνοιαστα χρόνια της ζωής μου.  

Μιλώντας για την ταινία, ποιο ρόλο θα ενσαρκώσεις;
Θα υποδύομαι τη γραμματέα του «μεγάλου» αφεντικού. Και μιλώντας για το μεγάλο αφεντικό να σας αποκαλύψω πως το ρόλο θα τον ενσαρκώσει ένας πολύ αγαπητός και πολύ γνωστός ηθοποιός εδώ στην Κύπρο, ο Κούλης Θεοδώρου. Στην ίδια ταινία παίζουν ο Ανδρέας Γεωργίου και ο Πέτρος Σεργάκης με τους οποίους βρέθηκα στο ίδιο πλατό και στη Νέα Υόρκη για τα γυρίσματα της σειράς στους «31 Δρόμους».

Τι σου έχει αφήσει η συνεργασία σου με τους Κύπριους δημιουργούς της ταινίας Αλυσιδωτή Εξέλιξη;
Φεύγω από την Κύπρο με τις καλύτερες εντυπώσεις. Όλα πήγαν πάρα πολύ καλά, τα γυρίσματα ήταν πολύ ευχάριστα και το πιο σημαντικό από όλα είναι το γεγονός ότι όλοι όσοι δούλεψαν για τη συγκεκριμένη ταινία ήταν πέρα για πέρα επαγγελματίες. Πιστεύω είναι μια ταινία που θα αρέσει στο κοινό και θα κάνει αισθητή την παρουσία της στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Δουλεύοντας μαζί τους αισθάνθηκα ότι δουλεύω σε αμερικανική παραγωγή. Πραγματικά χαίρομαι που είπα το «ναι» και ήρθα.

Πώς σε αντιμετώπισε ο σκηνοθέτης της ταινίας Γιώργος Βούλγαρης;
Είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος που ξέρει πώς να χειρίζεται τη σκηνοθετική πλευρά μιας ταινίας. Είναι επαγγελματίας και μου αρέσει που έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να μεταχειρίζεται τους πάντες, πάντα με την καλή έννοια. Ξέρει τι θέλει και πώς να σε βοηθήσει να το αποδώσεις στη σκηνή της ταινίας του. Είναι ανοιχτόκαρδος, χαμογελαστός και κολλήσαμε με τη μία λες και τον ήξερα χρόνια. Με λίγα λόγια είναι η χαρά κάθε ηθοποιού να δουλεύει μαζί του.     

Πότε άρχισες να ασχολείσαι με τον κινηματογράφο;
Κοίτα να δεις πώς αρχίζει το δικό μου παραμύθι… Όταν ήμουν στη Θεσσαλονίκη σπούδαζα Ψυχολογία. Ο μπαμπάς μου ήταν πάντα μέσα στα καλλιτεχνικά, το ίδιο και η μαμά μου. Για να καταλάβεις, η μητέρα μου ήθελε να γίνει ηθοποιός και ο πατέρας μου τραγουδιστής. Με το να έχουν οι ίδιοί μου οι γονείς αυτήν την καλλιτεχνική φλέβα, φαίνεται ότι το γονίδιο το κόλλησα από αυτούς. Εδώ που τα λέμε, ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι ίσως εγώ κάποτε να γινόμουν ηθοποιός. Ήταν κάτι σαν ένα άπιαστο όνειρο. Έβλεπα όλους αυτούς τους αστέρες να παρελαύνουν μπροστά μου μέσα από την τηλεόραση του σπιτιού μου ή στον κινηματογράφο και τους θαύμαζα. Δεν πίστευα καν ότι οι ίδιοί μου οι γονείς θα με παρότρυναν να ακολουθήσω αυτόν το δρόμο. Όταν τους το ανακοίνωσα, πραγματικά εντυπωσιάστηκα με τη θετική τους αντίδραση. Αμέσως μάζεψα τα πράγματά μου και έφυγα για τη Νέα Υόρκη όπου παρακολούθησα μαθήματα σε δραματική σχολή και λίγο πριν από το τέλος ήρθε και με βρήκε ο Ανδρέας Γεωργίου για το casting για τη σειρά… Κάπως έτσι άρχισαν όλα, σαν ένα παραμύθι.

Πόσες δουλειές μετράς στο ενεργητικό σου;
Είναι λίγες αλλά μικρή είμαι ακόμα, έχω χρόνια μπροστά μου και δεν βιάζομαι. Θέλω να κάνω σταθερά βήματα και προσεκτικά, με επιλεγμένες και καλές δουλειές. Η πρώτη μου επαφή με την τηλεόραση έγινε το 2005 με τη συμμετοχή μου στη σειρά του Αντώνη Κανάκη «Χαϊβάνια 3.0». Η επόμενή μου τηλεοπτική εμφάνιση έγινε στους «31 Δρόμους» και τώρα εδώ στην Κύπρο για την ταινία Αλυσιδωτή Εξέλιξη. Επίσης και στην Αμερική έχω κάνει δύο ταινίες μεγάλου μήκους και μια μικρού, οι οποίες προορίζονται και αυτές για παρόμοια φεστιβάλ.

Πόσο σε γεμίζει αυτός ο χώρος;
Μου αρέσει πάρα πολύ, δεν νομίζω να έκανα οτιδήποτε άλλο στη ζωή μου εκτός από αυτό που κάνω τώρα. Η ζωή μου θα ήταν πολύ βαρετή χωρίς τον κινηματογράφο. Δυστυχώς, είναι πολύ δύσκολο να έχεις δουλειές αλλά όταν τις έχω δεν με νοιάζει να δουλεύω και όλο το 24ωρο. Αυτό που κάνω είναι ένα πάθος που δεν το αλλάζω με τίποτα…

Μίλησες για κινηματογράφο…  η τηλεόραση, το θέατρο δεν σε εκφράζουν;
Όπως σου είπα, αυτό που με εκφράζει απόλυτα αυτήν τη δεδομένη στιγμή και που με κάνει να δίνομαι είναι ο κινηματογράφος, όλα τ’ άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα… προς το παρόν τουλάχιστον. Έμαθα να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και να μην παραμυθιάζω κανένα.

Και αφού έχεις κολλήσει με τον κινηματογράφο, η καριέρα ποιας σταρ του Χόλιγουντ σε εντυπωσιάζει;
Α! αυτό είναι εύκολο… (χαμόγελο). Των Charlize Theron, Halle Berry, Jennifer Aniston και η αγαπημένη μου είναι η Andrey Hepburn.

Ποιο σενάριο σε εκφράζει και σε αντιπροσωπεύει καλύτερα. Κοινωνικό, δραματικό, κωμικό, δράσης, φαντασίας ή θρίλερ;
Το δράμα είναι αυτό που με εκφράζει νομίζω καλύτερα από όλα τα πιο πάνω που ανέφερες. Μη με βλέπεις τώρα έτσι ένα «κινητό τρελοκομείο». Δώσε μου δράμα στη ζωή μου και πάρε μου την ψυχή… Όλα αυτά όμως μόνο στον κινηματογράφο γιατί στην προσωπική μου ζωή το δράμα και τη μιζέρια δεν τις μπορώ με τίποτα. Θετική ενέργεια και σκέψη και η ζωή γίνεται όμορφη κι ας μη φαίνεται έτσι… την κάνουμε εμείς να μοιάζει όπως γουστάρουμε (χαμόγελο). 

Μικρή τι επάγγελμα ήθελες να ακολουθήσεις;
Καλά εδώ θα γελάσει κι ο κάθε πικραμένος… Πέρασα από όλα τα στάδια, όπως όλα τα παιδιά αυτής της ηλικίας. Ήθελα για παράδειγμα να γίνω γιατρός, δασκάλα, μουσικός, τραγουδίστρια και πάει λέγοντας. Είχα στο παιδικό μου μυαλό μια μεγάλη γκάμα από επαγγέλματα. Το να γίνω κάποια μέρα ηθοποιός δεν το σκεφτόμουν, γιατί ήταν για μένα ένα άπιαστο όνειρο και ένα παραμύθι.

Όταν είδες αυτό το παραμύθι να γίνεται πραγματικότητα πώς αισθάνθηκες;
Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματά μου. Είναι ευλογία να κάνεις κάτι στη ζωή σου που τόσο αγαπάς… κι ας είναι δύσκολο.

Λένε πως ο έρωτας είναι η κινητήριος δύναμη. Τι είναι ο έρωτας για σένα;
Δεν υπάρχει φαντάζομαι ον σ’ αυτόν τον κόσμο που να μην αλλάζει παραστάσεις και να μην αισθάνεται όμορφα όταν του χτυπά την πόρτα ο έρωτας. Είναι ένα πολύ δυνατό συναίσθημα που άλλοτε σε πετά ψηλά και άλλοτε σε γκρεμοτσακίζει. Μπορώ να πω ότι ερωτεύομαι πολύ εύκολα κι ας είναι λάθος μου. Από την άλλη ποιος ορίζει το σωστό και το λάθος, ε; Ενθουσιάζομαι πολύ εύκολα με αποτέλεσμα να την πατάω, και στον έρωτα παθιάζομαι και τα δίνω όλα χωρίς να κρατάω άμυνες, αλλά αυτή είμαι και δεν νομίζω να αλλάξω.

Αναφέρεσαι στον έρωτα με τόσο πάθος. Να υποθέσω ότι αυτόν τον καιρό υπάρχει κάποιος στη ζωή σου;
Να μην υποθέτεις τίποτα (γέλιο). Όχι δεν είμαι ερωτευμένη αυτόν τον καιρό, είμαι μόνη, ελεύθερη και ωραία. Είναι και από τις λίγες φορές που έμεινα single και το ευχαριστιέμαι. Είμαι όμως καθημερινά ερωτευμένη με την ίδιά μου τη ζωή και με όσα μου έχει δώσει μέχρι σήμερα. Αν έρθει ο έρωτας στη ζωή μου καλώς, αν πάλι όχι δεν θα κάτσω να σκάσω!

Υπάρχει για σένα ο τέλειος σύντροφος;
Κοίτα δεν είμαστε παιδιά τώρα… για να πιστεύουμε στον πρίγκιπα του παραμυθιού με το άσπρο άλογο και τέτοια σχετικά. Ποτέ δεν υπήρξα απόλυτη στη ζωή μου. Ξέρω ότι η ζωή είναι τροχός και γυρνά και ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει η επόμενη ημέρα. Δεν έχω σκιαγραφήσει το πορτρέτο του τέλειου συντρόφου, γιατί ίσως ξέρω ότι δεν πρόκειται ποτέ να τον βρω, αλλά αυτό που ζητώ πάντα είναι ο άλλος να είναι ευγενικός, γλυκός, να με νοιάζεται, να με προσέχει και να με φροντίζει. Να είναι και φίλος και εραστής, να τα έχει όλα και το πιο σημαντικό να αντιμετωπίζει τη ζωή με χιούμορ. Τον άντρα τον πολλά βαρύ, που μην του μιλάτε το πρωί… δεν τον θέλω (χαμόγελο).

Ποιο το motto σου;
Προσπαθώ να είμαι σωστή, γιατί ξέρω ότι η ζωή είναι τροχός και γυρνά και ό,τι κάνεις θα το βρεις αργά ή γρήγορα μπροστά σου.