Φοιτητική Χορηγία γιοκ!

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες - σύμφωνα και με τον προσφιλή τρόπο που επιλέγαμε στο δημοτικό να αρχίζουμε επετειακού περιεχομένου εκθεσούλες - οι γονείς των φοιτητών λαμβάναμε την επιταγή της Φοιτητικής Χορηγίας.

Και παίρναμε μια ανάσα! Μικρή μεν σε σχέση με τα έξοδα ενός φοιτητή, αλλά δεν έπαυε να ήταν ένα «συν» στον φορτωμένο, λόγω σπουδών, οικογενειακό προϋπολογισμό.

Χωρίς ανάσα

Φέτος δεν πήραμε ανάσα. Δεν λάβαμε ακόμα την επιταγή, καθώς εισήχθησαν για την παροχή της κριτήρια εισοδήματος και περιουσιακών στοιχείων. Καλώς εισήχθησαν, δεν το συζητάμε, αλλά όπως και σε πλείστα άλλα ζητήματα σ’ αυτό τον τόπο, πάμε να κάνουμε ένα καλό και προξενούμε δέκα κακά.

Όπως και στην περίπτωση των πολυτέκνων η Κυβέρνηση αποδείχθηκε ανέτοιμη να εφαρμόσει τη έγκαιρα τη στόχευση. Οι αιτήσεις, που κάθε χρόνο ήταν έτοιμες και τις συμπληρώναμε πριν από τα Χριστούγεννα, δεν έχουν ακόμα ετοιμαστεί και συνεπώς δεν διατέθηκαν στους ενδιαφερόμενους.

«Πάρτε από βδομάδας»

Πότε θα διατεθούν κανείς δεν ξέρει. Στην Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων δεν ήξεραν να μας πουν. «Πάρτε από βδομάδας», μας είπαν μόνο, τους ευχαριστήσαμε και κλείσαμε. Όσο για το Γραφείο Εξυπηρέτησης (;) του Πολίτη, παρά τις επίμονες προσπάθειές μας να επικοινωνήσουμε, επί δυο μέρες πέφταμε στον τηλεφωνητή, καθώς το τηλεφωνικό κέντρο ήταν προφανώς απασχολημένο. Περιμέναμε στη γραμμή, αλλά μάταια. Όλες οι απόπειρές μας να εξυπηρετηθούμε (!) - θα ήταν παραπάνω από 30 με 40 - έπεσαν στο κενό.

«Ζήσε Μάη μου…»

Αλλά δεν βαριέστε, εδώ θα κολλήσουμε τώρα, στα συνήθη και τετριμμένα; Φέτος έχουμε άλλα κι άλλα να νοιαστούμε, όπως τη Φοιτητική Χορηγία που δεν ήλθε ποτέ και είναι άγνωστο αν ποτέ και πότε θα έλθει, καθώς μέχρι να ετοιμαστούν οι αιτήσεις, να δοθούν στους ενδιαφερόμενους, να καταφέρουμε να τις συμπληρώσουμε - που αν είναι σαν εκείνες των πολυτέκνων θα θέλουν «νηστείες κι αγρυπνίες» - πάει πέρασε το ακαδημαϊκό έτος. Ήδη είμαστε στα μέσα Φεβρουαρίου. «Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι», που λένε…

Τα έξοδα τρέχουν

Στο μεταξύ τρέχουν τα έξοδα των φοιτητών μας. Και μαζί τους τρέχουν κι εκείνα τα λίγα, έστω, που καλύπταμε κάθε χρόνο με τη φοιτητική χορηγία. Και τα καλύπτουμε αλλιώς, τι να κάνουμε; Τσακιζόμαστε για να είμαστε συνεπείς με τα ενοίκια, τα ναύλα, τα όσα κάθε μήνα τους καταθέτουμε στους λογαριασμούς τους. Για να είμαστε εντάξει με τους λογαριασμούς μας. Έστω κι αν το κράτος δεν είναι για άλλη μια φορά εντάξει με τους δικούς του, λειτουργώντας με τη γνωστή και απεχθή συμπεριφορά αδιαφορίας για τον πολίτη. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν επιδεικνύει ούτε στο ελάχιστο επιείκεια όταν ο πολίτης αδυνατεί να ανταποκριθεί στην ώρα του στους λογαριασμούς που έχει μαζί του.

«Εύγε» κοινωνικό κράτος

«Εύγε» Κυπριακή Δημοκρατία! «Άριστα» για το κοινωνικό σου κράτος!  Ευχαριστούμε που φροντίζεις - όσο και όπως μπορείς - να διατηρούμε ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής. Αυτές δεν ήταν, άλλωστε, και οι υποσχέσεις του Προέδρου μόλις εξελέγη; Και λέμε «μόλις», γιατί πολύ γρήγορα «φάνηκε η ψευκιά του» ακόμα και σ’ εκείνους που τον πίστεψαν…