Παρακολουθώ εδώ και αρκετούς μήνες τα όσα γίνονται στην παγκόσμια οικονομία. Το γέλιο που έριξα δεν λέγεται!  Ίσως θα έπρεπε να ζητήσω και εγώ μερικά εκατομμύρια από την βοήθεια που δίνουν οι αμερικάνοι σαν αποζημίωση για ρήξη κοιλιακών!
Παρακολουθώ τους οικονομολόγους να προτείνουν λύσεις και να λένε από μέσα τους ‘ Αν το προέβλεπα, τώρα θα ήμουν πιο διάσημος και από την Madonna σε συναυλία στο Βατικανό...’.
Βλέπω πολιτικούς να προσπαθούν να σώσουν τους ψηφοφόρους τους από την ανεργία, μόνο και μόνο για να έχουν να πληρώσουν (μετά) την δική τους ανικανότητα...
Για τους οικονομολόγους, που ήταν τόσο πωρωμένοι με την φρενήρη ανάπτυξη και τα απίστευτα κέρδη των εταιριών, πολλά μπορούν να λεχθούν αλλά το ζήτημα δεν είναι να δούμε αν έκαναν σωστά ή όχι την δουλειά τους αλλά τί θα κάνουν από δω και πέρα.
Τι προσπαθούν να κάνουν; Πολύ απλά – σκίζονται να σώσουν τις εταιρίες που οι ίδιοι έκαναν τα στραβά μάτια και άφησαν να παρεκτραπούν!
Οι οικονομολόγοι προσπαθούν να κερδίσουν το κοινό με το να διαχειρίζονται δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια από λεφτά που ναι μεν δεν είναι δικά τους αλλά (καλώς) τους επιτρέπεται να διαχειρίζονται γιατί οι οικονομολόγοι μπορούν να τα χειριστούν καλύτερα από τους πολιτικούς. Και με όλα αυτά τα λεφτά προσπαθούν να σώσουν εταιρίες ‘profit-junkies’.
Βλέποντας όλα αυτά, θυμήθηκα ένα καθηγητή που μου δίδασκε οικονομοτεχνικές μελέτες: ‘αν μια εταιρία παρουσιάζει υπερβολικά κέρδη, κάτι δεν πάει καλά... κάποιος μαγειρεύει κάτι...’
Βάλτε για ένα μόνο λεπτό τον εαυτό σας στο ακόλουθο σενάριο:
Φτιάχνετε μια εταιρία, την δουλεύετε, την κάνετε να βγάζει κέρδη, επεκτείνεστε και μετά συμβαίνει ‘κάτι’. Οι πωλήσεις πέφτουν, τα κέρδη επίσης, οι πελάτες δεν πατούν, οι τράπεζες σας τρέχουν από πίσω... τί κάνετε; Πολύ απλό. Επικαλείστε διεθνή κρίση και εισπράττετε μερικά εκατομμύρια;
ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ, εκτός και αν, σύμφωνα με το αμερικάνικο ΄καπιταλο-φιλελευθερο-σοσιαλιστικό σύστημα’, η επιβίωση σας θα έχει πιο μακροπρόθεσμα οφέλη για την οικονομία!
ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΓΙΑΤΙ ΓΕΝΝΟΥΝ ΚΑΛΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ.
Για κάθε κακή εταιρία που υπάρχει, το οικονομικό φιλελεύθερο σύστημα (κατ’εμένα το πιο σωστό) θα δημιουργήσει μία ή περισσότερες καλύτερες εταιρίες. Το σοκ που ‘τραβάει’ η οικονομία είναι τόσο απαραίτητο που πρέπει να το χειριστεί μια κυβέρνηση με καθαρό μυαλό αλλά όχι κατά αυτόν τον τρόπο. Κατά την γνώμη μου, έπρεπε να αφήσουν τις εταιρίες να καταρρεύσουν, είτε αυτές λέγονται τράπεζες, είτε αυτοκινητοβιομηχανίες, είτε αεροπορικές είτε ότι άλλο θέλετε. Αυτό θα δημιουργούσε καλύτερες εταιρίες, προσαρμοσμένες στη σημερινό σκληρό επιχειρηματικό περιβάλλον. Οι εταιρίες αυτές έγιναν χοντρές, παμφάγες και αργές. Πρέπει είτε να γίνουν λεπτές κα γρήγορες, είτε να κλείσουν.
Οι εταιρίες-κολοσσοί που βλέπετε κάθε μέρα στην τηλεόραση σας μου θυμίζουν το παράδειγμα του ‘πληγωμένου στρατιώτη’. Ακολουθήστε με για λίγο σε αυτό το παράδειγμα:
Στρατιώτης στο πεδίο της μάχης, πληγώνετε θανάσιμα. Οι ‘συναγωνιστές’ και ‘ανώτεροι’ του έχουν λίγες επιλογές μπροστά τους έτσι του χορηγούν μια δόση μορφίνης. Ο στρατιώτης, παρόλο που αιμορραγεί του θανατά, αρχίζει να ξεχνά τον πόνο (σταματά  να πρήζει τους άλλους με τις φωνές του), και μεταφέρετε στο νοσοκομείο. Εκεί όμως, αντί να του κάνουν χειρουργική επέμβαση, του χορηγούν ακόμα μια δόση μορφίνης. Ο στρατιώτης, είναι χαρούμενος: δεν πονάει. Άρα? Γιατί να κάνει την Εγχείρηση? Αν όμως κοιτάξει την πληγή θα δει το αίμα να τρέχει ποτάμι. Η Εγχείρηση ΠΡΕΠΕΙ να γίνει. Αν δεν γίνει , τότε ο στρατιώτης είτε θα πεθάνει από αιμορραγία (χαρούμενος όμως) είτε από την μορφίνη.
Το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι εταιρίες που τώρα βλέπουμε να έχουν τόσα οικονομικά προβλήματα (μανά μου, τους λυπήθηκα...!).
Πρέπει να κάνουν την επέμβαση ή να δεχτούν την ευθανασία (bankruptcy). Θα πονέσει, θα φωνάξουν, θα χάσουν μέρες-μήνες-χρόνια στη ανάρρωση, θα γίνουν ρεζίλι στα μάτια του επιχειρηματικού κόσμου, αλλά θα βγουν πολύ πιο δυνατές ή τουλάχιστον με ένα ακόμα μάθημα.
Αν επιτρέψουν σε μεγάλες εταιρίες να καταρρεύσουν θα δημιουργηθούν μέσα από τις στάχτες τους καλύτερες εταιρίες. Πιο ευέλικτες, πιο πραγματιστικές, πιο ανθρώπινες και λιγότερο λαίμαργες φυσικά.
Τα δισεκατομμύρια είναι μορφίνη. Δεν λύνουν το πρόβλημα απλά το διογκώνουν γιατί οι εταιρίες θα εθιστούν στην μορφίνη και θα αποφεύγουν να κάνουν αυτό που πρέπει ΠΑΝΤΑ να κάνουν:
Να μένουν thin – lean business machines. Τα υπερβολικά κέρδη τους τύφλωσαν και τώρα θα πρέπει να πληρώσει (πάλι) ο απλός ο καταναλωτής. Γιατί μην νομίζετε ότι θα  την γλυτώσουμε. Εμείς θα πληρώσουμε!
Το οικονομικό κραχ, που ακόμα δεν είδαμε ούτε τη μέση του στη Κύπρο, θα διαρκέσει για μερικούς μήνες ακόμα, αν όχι για το υπόλοιπο του 2010. Με το να χαϊδεύουμε τα αυτιά των εταιριών δεν λύνουμε το πρόβλημα αλλά το μεγεθύνουμε. Αφήστε τις κακές εταιρίες να κλείσουν. Αφήστε τους υπαλλήλους και στελέχη να πάνε σπίτια τους να γλείψουν τις πληγές τους πάνω στα bonus που έπαιρναν τόσο καιρό, στα statement των υπερχρεωμένων καρτών τους και στους τοίχους του ακριβού σπιτιού τους.
Ακόμα και στη Κύπρο άρχισαν να φαίνονται οι εταιρίες που γιγαντώθηκαν απότομα και τώρα κινδυνεύουν: developers, αντιπροσωπείες αυτοκινήτων (καινούριων και μεταχειρισμένων), εστιατόρια, εμπορικές εταιρίες, καταστήματα, αεροπορικές εταιρίες ακόμα και το ίδιο το Κράτος.
Από την κρίση θα ξεπηδήσουν καλύτερες εταιρίες. Πιο δυνατές, ευέλικτες, γρήγορες, μυαλωμένες, υγιείς.

Όσο τους  χαϊδεύουν θα το ξανακάνουν. Και εγώ δεν αντέχω άλλη φορά τόσο γέλιο! Έλεος!
Νίκος Χριστοφόρου
Σύμβουλος Εταιρειών
ROCKSTAR-BUSINESS
MANAGEMENT AND BUSINESS CONSULTING
www.Rockstar-Business.com