ΤΟ ΕΙΧΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΜΕΝΟ ΕΔΩ ΚΙ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΠΙΣΤΕΥΑ ΠΩΣ πρόκειται για παραξενιά δική μου. Μέχρι προχθές, που όλοι οι παλαβοί και άξεστοι ήρθαν και έπεσαν επάνω μου. Το ότι έχω μαλακομαγνήτη, το έχω αναφέρει ξανά, καλά να είμαστε να το αναλύσουμε λεπτομερώς άλλη φορά, γιατί τώρα έχω πολλά νεύρα και πρέπει να σου πω τον πόνο μου. Έκανα που λες κοπάνα από τη δουλειά για να πάω να φτιάξω νύχι -παραδέχομαι πως είμαι κατάπτυστη, αλλά είχα καταντήσει αετονύχα, πλας δεν μπορούσα να χτυπήσω τον τόνο στο πληκτρολόγιο. Ένιγουέι, ήμουν που λες στη νυχού και άπλωνα, απολαμβάνοντας περιποίηση, όταν τα κοριτσάκια του ινστιτούτου αντιλήφθηκαν πως ενώ τα φώτα ήταν ok, υπήρχε πρόβλημα με τις πρίζες. Υποψιάστηκαν κάτι για «τριφασικό» το οποίο να σου πω την αλήθεια εγώ δεν κατάλαβα ακριβώς τι σήμαινε, γιατί στο Πάντειο ως γνωστό δεν κάναμε μαθήματα ηλεκτρολογίας. Η τηλεφωνήτρια της ΑΗΚ επιβεβαίωσε πως κάποιο πρόβλημα υπάρχει και θα στείλουν άνθρωπο να το ελέγξει το συντομότερο δυνατό. Πράγματι δύο υπάλληλοι της ΑΗΚ ήρθαν πολύ σύντομα για να ελέγξουν τη βλάβη. Σ’ αυτό το σημείο εστιάζεται το πρόβλημα και η αφορμή του παρόντος πονήματος. Ο πανικός που προκλήθηκε από την παρουσία των υπαλλήλων της ΑΗΚ. Όχι γιατί ήταν δίμετροι, καλλονοί και δεν έστρωνε το βερνίκι στο νύχι από την ταραχή. Όχι. Ο λόγος της αναστάτωσης ήταν η αγένεια, οι δυνατές φωνές και η έλλειψη υπομονής των υπαλλήλων. Μπήκε σε έναν επαγγελματικό χώρο φωνάζοντας -ο ένας εκ των δύο για να είμαι συγκεκριμένη- «αγανακτούσε» επειδή οι κοπελιές δεν ήξεραν πού βρίσκονται όλα όσα έψαχνε, απειλούσε να φύγει επειδή δεν ήξεραν να του δώσουν απαντήσεις σε όσες ερωτήσεις τους έκανε -λες κι αν ήξεραν τις απαντήσεις θα χρειαζόταν να τον φωνάξουν για βοήθεια ή θα απαντούσαν αισθητικός και όχι ηλεκτρολόγος στην ερώτηση «τι επαγγέλλεστε;». Μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν με ενδιέφερε ο πανικός που προκαλούσε ο αγενέστατος και με ελλιπή επαγγελματική εκπαίδευση κύριος. Όταν όμως ο κυριούλης της ΑΗΚ απευθύνθηκε στην 65άρα ιδιοκτήτρια του ινστιτούτου στον ενικό και μάλιστα σε ντεσιμπέλ που ήταν ικανά να προκαλέσουν κώφωση, τα πήρα στο κρανίο. Δεν θα αναλωθώ στο τι έγινε μετά, θα επικεντρωθώ στην απορία μου, η οποία είναι: ο πληθυντικός ευγενείας δεν διδάσκεται στα έρημα τα σχολεία; το σαβουάρ βίβρ δεν πωλείται σε κανένα βιβλιοπωλείο; Το ότι είμαι τηλεφωνήτρια, σερβιτόρος, μάστορας ή υδραυλικός δεν δίνει το δικαίωμα σε κανένα πελάτη να με θεωρεί δουλικό του και να μου μιλάει στον ενικό, όπως αντίστοιχα, το ότι είμαι πελάτισσα και πληρώνω για τις υπηρεσίες σου δεν σημαίνει πως κρέμομαι κι από τα τρυφερά σου. Άκου εκεί! Στον ενικό! Κάτι τέτοια ακούω και βγαίνει ο Ζαμπούνης από μέσα μου και μετά ο taxi driver!

Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΕΡΗΜΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ; ΤΟ ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ;