13/12/2008 |

ΗΜΟΥΝΑ ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ. Ένα φανάρι που συναντώ κάθε ημέρα καθότι στο δρόμο μου για τη δουλειά. Εκεί λοιπόν συχνά-πυκνά διάφοροι αμφιβόλου προελεύσεως, ηλιοκαμένοι (άσχετο αν είναι Δεκέμβρης) τύποι έχουν να σου προτείνουν άλλοτε ημερολόγια για παιδάκια άρρωστα, άλλοτε βιβλία για παιδιά με ειδικές...
Συνέχεια
09/12/2008 |
ΑΚΟΥΓΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ. Συνήθως δεν ακούω τους στίχους, εκτός κι αν με κάνουν να τους προσέξω. Αυτή τη φορά αυτός ο στίχος ήχησε αλλιώς. Γιατί ήρθε να μου επιβεβαιώσει πως μια σκέψη που έκανα τις τελευταίες ημέρες, τη συμμερίζονται κι άλλοι. Και η σκέψη που τριγύριζε στο μυαλό μου είναι η εξής: κατά...
Συνέχεια
29/11/2008 |
ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΤΥΧΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΠΟΤΕ για κάποιον: «Μα καλά πώς μπόρεσε;». Να σου φαίνεται κάτι τελείως απίθανο… ότι δεν γίνεται… δεν υπάρχει… εσένα δεν θα μπορούσε να σου συμβεί ποτέ; Καλά, κι όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας; Ποιοι τα κάνουν; Άνθρωποι δεν είναι κι αυτοί; Πώς ένας κανονικός άνθρωπος, κάποια στιγμή της ζωής...
Συνέχεια
15/11/2008 |
Παιδιά ήμουν μπροστά. Η τύπισσα που πριν είχε μιλήσει με πάθος για την διαπίστωση που πάει να γίνει πια μότο των σύγχρονων γυναικών, ότι δηλαδή το να καπελώνεις τον άντρα σου γυρνάει κάποια στιγμή εναντίον σου, τώρα ανέτρεπε τον εαυτό της με τον πιο εμφανή και άκομψο τρόπο. Ξαφνικά το επιμελώς μακιγιαρισμένο προσωπάκι...
Συνέχεια
10/11/2008 |
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ, ΖΕΣΤΗ, ΖΕΣΤΗ!
ΖΗΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΛΑΒΕΙΣ, ΔΕΝ ΛΕΝΕ; Τι σας έλεγα την περασμένη βδομάδα στην «Αβάστακτη οικειότητα του γάμου»; Όπου η ελαφρότητα του είναι, γίνεται βαριά κι ασήκωτη γιατί ντύνεται «κανονική» και οι οργασμοί πέντε και κανονισμένοι μετά το δείπνο; Μηνιαίως έτσι; Γιατί αν ήταν ημερησίως...
Συνέχεια
05/11/2008 |

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕ ΤΟ ΣΥΖΥΓΙΚΟ ΣΕΞ, ΑΙΜΟΜΙΚΤΙΚΟ. Έσκασα στα γέλια. Το βρήκα φοβερά εμπνευσμένο. Και πέρασαν μπροστά απ’ τα μάτια μου όλοι οι εκπρόσωποι του είδους που γνωρίζω. Αυτοί που στόλισαν τους έρωτές τους με καινούργιες κουρτίνες, κατσαρόλες και χαλάκια μπάνιου. Που στο ντουλαπάκι του μπάνιου τους βασιλεύουν δύο...
Συνέχεια
24/10/2008 |

ΕΧΕΙΣ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙ ΠΟΤΕ ΤΙ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ; Κάνεις όνειρα τρελά, όνειρα απατηλά όπως όταν ήσουν πιτσιρίκι, που έλεγες θα γίνεις αστροναύτης γιατί αυτό ακουγόταν σπουδαίο, και κουρέας γιατί σου άρεσε η καρέκλα του, και σκουπιδιάρης γιατί θα σου άρεσε να κρεμιέσαι κι εσύ από το αυτοκίνητο που μαζεύει τα σκουπίδια, κι όλα αυτά...
Συνέχεια
20/10/2008 |

«ΟΧΙ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Εγώ μίλησα στον πελάτη. Του εξήγησα και είναι σύμφωνος… » και μετά άρχισε να λέει για ένα project που είχε αναλάβει και διάφορα ακαταλαβίστικα. Μιλούσε στο τηλέφωνο. Δεν άκουγα τι έλεγε το στόμα της. Είχα μείνει με το δικό μου στόμα ανοιχτό… να χαζεύω το στυλ της. Αδύνατη, όχι...
Συνέχεια
13/10/2008 |

ΜΗΠΩΣ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ; Μήπως το «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» να βρίσκεται μόνο στα παραμύθια των παιδιών; Κι αν είναι μόνο εκεί, τότε γιατί λέμε τόσο χονδροειδή ψέματα στα παιδιά μας; Για να περιμένουν να μεγαλώσουν και να ζήσουν αυτήν την ευτυχία που...
Συνέχεια
07/10/2008 |
ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΟΥΝ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ τον ποδοσφαιριστή της Ανόρθωσης να βάζει το γκολ και να νικά μια ομάδα όπως τον Παναθηναϊκό στους ομίλους. Και τι είναι αυτό που κάνει κάποιον να νικά έναν καρκίνο όταν όλα τα προγνωστικά είναι αρνητικά. Και τι είναι αυτό που κάνει ανθρώπους να παλεύουν και παρά τις αντιξοότητες...
Συνέχεια