06/08/2009 |
ΘΑΛΑΣΣΑ-ΗΡΕΜΙΑ-ΖΕΣΤΗ-ΚΟΚΚΙΝΟΙ ΧΥΜΟΙ (δίχως αλκοόλ), ωράριο (δίχως προθεσμίες), μία θεσπέσια καταχώριση σε περιοχές που εισβάλλει μόνο το συμπέρασμα: Είμαι σαν ευτυχισμένη. Γυναίκα της ανατολής, στο σπίτι της, με τα βλέφαρα κλειστά από την υγρασία. Δίχως αύριο, δίχως σήμερα και δίχως χτες. Σε χρόνο κάθετο-τομή. Απάνω...
Συνέχεια
12/07/2009 |
ΞΥΠΝΗΣΑ ΚΑΙ ΕΝΙΩΣΑ ΤΗΝ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ. Στο στήθος μου. Μέρα πνιγμένη στην υγρασία και αισθάνομαι την πιο ήπια, την πιο μαλακή, την πιο ανάλαφρη χαρά να γλιστρά σαν τον αφρό πάνω από το στομάχι μου. Μου κάνει εντύπωση, γιατί εγώ και η χαρά δεν είχαμε και τις καλύτερες σχέσεις. Υπήρξα βέβαια στο παρελθόν (και) χαρούμενη,...
Συνέχεια
21/06/2009 |
ΑΓΑΠΩ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΠΕΡΠΑΤΑΣ, την αναπνοή σου, το χαμόγελο, τον ύπνο σου. Ακόμα, τρελαίνομαι να ακούω τους ήχους του γιασεμιού σε μια αυλή από την οποία περισσεύει η αγάπη. Τη μουσική της θάλασσας και, ακόμα περισσότερο, του άγονου κάμπου. Κομματάκια γης -κόκκινο χώμα ή πέτρες ή άμμος και ανταλλαγή ησυχίας κάτω...
Συνέχεια
07/06/2009 |
ΕΝΣΤΟΛΟΙ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΖΙΝ ΝΑ ΦΟΡΑΝΕ, τους εντοπίζεις, γιατί η παραλλαγή-ακριβώς στον αντίποδα του κουστουμιού-, υπερθεματίζει την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος. Άρα και πάλι του «ένστολου». Του σφιγμένου. Του πολιτικού. Του «εγώ» και του «θέλω» τους. Του κόσμου των φιλοδοξιών και της άνεσής τους. Των αναγκών τους....
Συνέχεια
22/05/2009 |
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΛΛΑΞΑΝ. Εάν σήμερα η 35χρονη θεωρείται η νέα 25άρα και εάν ο 70χρονος ο νέος 50ντάρης, είναι γιατί τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη του ή μάλλον, την τύχη τη δημιουργεί ο άνθρωπος. Όχι όποιος-όποιος, αλλά, ο μυαλωμένος άνθρωπος. Αυτός που κατάφερε να προσθέσει στη ζωή του άλλα 20 με 25 χρόνια, άρα και να...
Συνέχεια
10/05/2009 |
Η ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΝΤΑΙ. Για εμένα, η γρίπη των χοίρων σε συνδυασμό με τις τρελές αγελάδες, τη γρίπη των πτηνών, το τέλος του κόσμου το 2012 και την οικονομική κρίση, ήρθε και μου χτύπησε συναγερμό. Μπας και κάποιοι βάλθηκαν να μας τρελάνουν; Κάποιοι (σκοτεινοί, αποτρόπαιοι, μαύροι...
Συνέχεια
06/04/2009 |
ΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ… ΤΙΣ ΜΥΡΙΖΟΜΑΙ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ. Τις αναγνωρίζω από το κοκαλένιο πρόσωπο. Κίτρινο μαλλί -όχι ξανθό- κίτρινο, σαν σκόνη ηλιοτροπίου που έπεσε και λέκιασε. Τις αναγνωρίζω ακόμα από το βλέφαρο κάγκελο. Χαμόγελο που κρύβει τα δόντια. Μέτωπο αρυτίδωτο. Τσαλακωμένο μεν, αλλά αρυτίδωτο. Φαινομενικά όμορφες....
Συνέχεια
22/03/2009 |
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ μοιάζουν με καρτούν. Και οι περισσότεροι ρόλοι το ίδιο. Πρόσωπα μιας συνομοταξίας δίχως βάθος, επίπεδοι χαρακτήρες… δίχως εξέλιξη, δίχως πλοκή. Αναμενόμενες γκάφες. Δεδομένη τσιγκουνιά. Προκαθορισμένο χιούμορ. Τα πρόσωπα, οι κομμώσεις, τα λόγια που επαναλαμβάνονται τα ίδια, τα...
Συνέχεια
11/03/2009 |
ΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ. Ούτε οι ταχύτητες. Σε εμένα κάποτε έτυχε κάτι περίεργο. Η οριοθέτηση οποιασδήποτε ταχύτητας, το διάστημα που διανύει όλα τα σώματα στη μονάδα του χρόνου ήταν κάτι που δεν μου έτυχε να ξαναβιώσω. Ήταν στην Επίδαυρο. Δίχως τηλέφωνο, δίχως τηλεόραση, δίχως αυτοκίνητο, πρόγραμμα,...
Συνέχεια
08/03/2009 |
ΑΝΑΜΕΣΑ Σ’ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΟΤΕ ΜΟΥ είναι και η αξία να βρεθείς στην κορυφή… σε οποιαδήποτε κορυφή. Ακόμα και σ’ αυτήν του Ολύμπου της Κύπρου, μου δημιουργούσε την υστερία του τέλους της αναπνοής, του τέλους του κόσμου, τη ναυτία που επιφέρει η απροσδόκητη θέα της απόσπασης. Και μετά, τι; Από τα τελευταία...
Συνέχεια