Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) συνεπέρανε, σήμερα, στο τέλος μακρού πορίσματός των οικονομολόγων του, με θέμα τα αίτια της παρούσας οικονομικής κρίσης διεθνώς, ότι "πιθανολογείται (μακρά, αισθητή) επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας, διαπιστώνοντας παράλληλα "ότι από μίαν απότομη προσγείωση των δεικτών της διεθνούς οικονομίας η Ευρώπη, συγκριτικά, θα μπορέσει να ξεγλιστρήσει καλύτερα". Μεγάλο τμήμα του πορίσματος αυτού αφορά στη σύγκριση της παρούσας με προγενέστερες κρίσεις της διεθνούς οικονομίας, σημειωτέον. Έτσι, αναδεικνύεται η "διαχρονική" παράμετρος ότι, όταν εκδηλώνεται ύφεση ειδικά στον τραπεζικό τομέα, τότε αναπόφευκτα η οικονομική δραστηριότητα στο πλαίσιο του κράτους επιβραδύνεται και πολύ αλλά και για πολύ καιρό...

"Επομένως, προκύπτει αδηρίτως η ανάγκη το δημόσιο να προικοδοτεί τις αγορές σε μεγάλο βαθμό (έναντι των υστερούντων, κατ'ανάγκην, τραπεζών) με χρήμα, κάνοντας μιάν 'ενεργητική' παρέμβαση στα οικονομικά δρώμενα, υπογραμμίζεται από το ΔΝΤ, υποκαθιστώντας άρα τις τράπεζες και εξομαλύνοντας το ίδιο--κατ΄αυτόν τον τρόπο--τις "αιχμηρές γωνίες" στη διαδρομή (εξέλιξη) της αρνητικής οικονομικής συγκυρίας και, τέλος, συμβάλλοντας στην οικονομική σταθεροποίηση.

"Μπορεί η οικονομική κατάσταση στις ΗΠΑ να εξελιχθεί ακόμα πιο άσχημα" τονίζεται στο πόρισμα του ΔΝΤ "ενδέχεται να εγκατασταθεί ύφεση".

Ευρωζώνη : επιβράδυνση κι όχι ύφεση


Αντίθετα, στο χώρο της ευρωζώνης "το σενάριο πιθανώς θα είναι απλή επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης κι όχι η ύφεση δεδομένου, μάλιστα, ότι στην ευρωζώνη οι οικονομικοί δείκτες τροποποιούνται με χρονική υστέρηση, έναντι των αντίστοιχων αμερικανικών". Προς επίρρωση του ισχυρισμού του, το ΔΝΤ αναδεικνύει ιδίως την παράμετρο της πολύ μεγαλύτερης της αμερικανικής ευρωπαϊκής αποταμίευσης. Παράλληλα θυμίζει ότι και κατά τις προηγούμενες αμερικανικές οικονομικές κρίσεις έλειψαν φανερά οι ιδιωτικές αποταμιεύσεις, ενώ περίσσεψαν οι πιστώσεις πάσης φύσης και τα "δημιουργικά" ενεργητικά στους εταιρικούς ισολογισμούς, προς προσπορισμό χρηματιστηριακών κεφαλαίων...

"Το απίστευτο μέγεθος των Υποθηκών στον αμερικανικό τραπεζικό τομέα-- η 'καρδιά' της κρίσης αυτής--οδηγεί αβίαστα στην εξής παραδοχή:
από το σε ποίο ακριβώς βαθμό θα μπορέσουν να γίνουν κάποιες, έστω, δημόσιες επενδύσεις και από το πώς ακριβώς θα συμπεριφερθούν, στο καταναλωτικό και στο αποταμιευτικό πεδίο τα αμερικανικά νοικοκυριά, εφεξής, εξαρτάται πλέον ευθέως η πορεία και η διάρκεια της κρίσης αυτής".

Είναι, δε, ακριβώς οι "ισολογισμοί" των νοικοκυριών στην Ευρώπη, που χαρακτηρίζονται από πολύ ογκωδέστερη αποταμίευση ποικίλλων μορφών, που εξασφαλίζει στην ευρωζώνη μία συγκριτικά πολύ αποτελεσματικότερη "άμυνα" στην παρούσα κρίση. Εξίσου θετικό ρόλο καλούνται να διαδραματίσουν τα πολύ περισσότερο "ρυθμισμένα" (σε σύγκριση με τα "απορυθμισμένα" σχεδόν απολύτως αμερικανικά) ευρωπαϊκά πιστωτικά ιδρύματα.

Ας σημειωθεί ότι έπαινος απονέμεται από τους οικονομολόγους του ΔΝΤ στη ρωμαλεότητα των ισολογισμών ιρλανδικών και ισπανικών πιστωτικών ιδρυμάτων κι όχι, όπως εύλογα θα αναμενόταν, των γερμανικών: πράγματι, στην Ιρλανδία και στην Ισπανία επεκτάθηκε μεν ο πιστωτικός τομέας τα τελευταία έτη, αλλά με τρόπο ορθολογικό και ισοσκελισμένο από διάφορες "πηγές" τραπεζικών εσόδων, συμφωνείται από τους ίδιους.