Χρύσανθος Τσουρούλλης Περιμένοντας την υποψηφιότητα Αναστασιάδη

Περιμένοντας την υποψηφιότητα Αναστασιάδη

Γιατί ανοχή και η κάλυψη είναι συνενοχή αδέλφια…

Τρεις εβδομάδες προτού ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για επανεκλογή. Ο προεκλογικός βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη με το Κυπριακό ως επίκεντρο. Με κοινή άποψη μετά από καιρό, τα επιτελεία Νικόλα Παπαδόπουλου και Σταύρου Μαλά χαρακτήρισαν ως “προεκλογική” και ως “ομιλία με αποδέκτες στο εσωτερικό” την παρέμβαση Αναστασιάδη στη Γενική Συνέλευση των Η.Ε. Από την πλευρά του Προέδρου, υπερασπιζόμενοι τις μάχες που δίνει σε διεθνές επίπεδο για την Κύπρο, απαριθμούν τις αρετές της παρέμβασής του στον ΟΗΕ.  
 
Η αναφορά Κοτζιά
 
Φωτιά στο προεκλογικό σκηνικό, όμως, ήρθε να βάλει, έστω και άθελά του, ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς. Πολυσυζητημένος ήδη από την εποχή του Μον Πελεράν, με δυο λέξεις την πρώτη φορά και μια έκφραση πέντε λέξεων τη δεύτερη, έδωσε τροφή όχι μόνο για ατέλειωτα τηλεοπτικά πάνελ και πόλεμο ανακοινώσεων των επιτελείων, αλλά πιθανότατα θα είναι νοερά παρών στον προεκλογικό μέχρι την ημέρα της κάλπης. 
 
Την πρώτη φορά είπε ότι, αντίθετα με την Ελλάδα, που ήταν η μόνη που το συζήτησε, η Κύπρος συζήτησε “εν μέρει” (μόνο) ένα άτυπο μονοσέλιδο έγγραφο με κατευθύνσεις εφαρμογής της λύσης. Αυτό το “εν μέρει”, αλλά και η ίδια η ύπαρξη του άτυπου εγγράφου ξεσήκωσε μια θύελλα αντιδράσεων κατά του Προεδρικού. Σε ομοβροντία, αν και με διαφορετική λογική, τα επιτελεία Μαλά, Παπαδόπουλου και Λιλλήκα επιτέθηκαν στον Πρόεδρο. 
 
Το ΑΚΕΛ είδε την “απόδειξη” ότι ο Πρόεδρος απέφυγε να διαπραγματευτεί με ζήλο και ότι έχασε την ευκαιρία να “γωνιάσει” την Τουρκία που, κατά την αναφορά Κοτζιά, δεν συζήτησε το έγγραφο. Από την πλευρά Νικόλα Παπαδόπουλου είδαν την απόδειξη ότι ο Πρόεδρος διαπραγματεύεται “ανεύθυνα” και πάντα με “αδιαφάνεια”, ζητώντας να τους δοθεί το έγγραφο. Βέβαια όλη η φασαρία έγινε για ένα “συμπληρωματικό” και άτυπο μονοσέλιδο έγγραφο που προϋπέθετε μια συμφωνία που δεν είχε γίνει και τελικά δεν ήρθε ποτέ. Ενώ η ύπαρξη αυτού του εγγράφου ήταν ήδη γνωστή σε όλους από τις συνεδριάσεις του Εθνικού Συμβουλίου. Με αυτά προσπάθησε να αποκρούσει τις επιθέσεις η Πινδάρου τόσο με τον Πρόεδρο του κόμματος όσο και με τον Εκπρόσωπο Τύπου. Αλλά την “παράσταση” έκλεψε μια μόνο λέξη του ίδιου του Νίκου Αναστασιάδη από τη  Νέα Υόρκη. Ότι το έγγραφο δεν συζητήθηκε, διότι εκείνη τη μεταμεσονύχτια ώρα στο Κραν Μοντανά υπήρχε “ένταση”. Έτσι έγινε στη συνέχεια της… έντασης. 
 
Η μάχη των λέξεων
 
Πέρα από την ουσία, που ξεχάστηκε αρκετά γρήγορα με τη νέα παρέμβαση του Νίκου Κοτζιά σε προσφώνησή του σε συγκέντρωση των ομογενών στη Ν. Υόρκη, το περιστατικό είναι ενδεικτικό. Για το πόσο σημαντική θα είναι η “μάχη των λέξεων”. Δυο λεξούλες από τον κ. Κοτζιά, “εν μέρει” και μια μόνο λέξη από τον Ν. Αναστασιάδη, “ένταση”. Όλα δείχνουν ότι θα έχουμε έναν προεκλογικό με μάχες “σώμα με σώμα”. 
 
Οι πέντε λέξεις του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, που επέτρεψαν μια μέρα μετά στους “προεδρικούς” να πάρουν ρεβάνς, ήταν “μια μεγάλη εθνική επιτυχία της Κύπρου”. Αποδίδοντας τη διαπραγμάτευση Αναστασιάδη και τα αποτελέσματά της -που ο Νικόλας Παπαδόπουλος κατακεραυνώνει ως “συνεχείς υποχωρήσεις”- ως μια μεγάλη εθνική επιτυχία, ο Υπουργός έδωσε φτερά στην Πινδάρου και το Προεδρικό. Αλλά έβαλε σε πολύ δύσκολη θέση και το ΑΚΕΛ, που μέχρι τώρα επιμένει για “παλινωδίες και λάθος χειρισμούς” και κατηγόρησε ανοιχτά τον Πρόεδρο ότι δεν πήγε στην Ελβετία με διάθεση να διαπραγματευτεί ειλικρινά. Πρόσθετα, ο Ν. Κοτζιάς θυμήθηκε και όλον εκείνον τον πόλεμο που ορισμένοι εδώ στη Λευκωσία είχαν κάνει και στον ίδιο και μίλησε ανοιχτά για “κάποιους που πολεμούν τον Πρόεδρο και την Κυβέρνηση”, ενθυμούμενος τα παρατράγουδα του Μον Πελεράν. Ξηλώνει όμως έτσι άλλο ένα “όπλο” που γράσαρε το ΑΚΕΛ για το… ολιγοήμερο διάλειμμα που ζήτησε ο Ν. Αναστασιάδης ανάμεσα σε Μον Πελεράν 1 και 2. 
 
Όλοι εναντίον όλων
Το πρώτο χαρακτηριστικό του προεκλογικού που ξεκίνησε είναι τα “διασταυρούμενα πυρά”. Τα επιτελεία Παπαδόπουλου και Μαλά έχουν βέβαια σαν πρώτο στόχο τον Ν. Αναστασιάδη. Αλλά δεν παραλείπουν με κάθε ευκαιρία να αλληλοχτυπιούνται εξίσου βίαια. Αφού στην πραγματικότητα ο πρώτος γύρος είναι μια μάχη χωρίς αύριο ανάμεσα στους δυο για την πολυπόθητη θέση στον δεύτερο γύρο. Την ίδια ώρα, από τα χαρακώματα το επιτελείο του Γιώργου Λιλλήκα πρέπει να χτυπά ταυτόχρονα και τους τρεις. Έχει όμως μια ειδίκευση, λόγω θέσης και προϊστορίας, να καταφέρνει πλήγματα μάλλον εναντίον του ΑΚΕΛ. Ενδιαφέρον έχει ότι με τη στάση που τηρεί τώρα το ΑΚΕΛ συναντώνται και οι τρεις στην κριτική για τη μη λειτουργία  του Εθνικού Συμβουλίου. 
 
Η εικόνα των “διασταυρωμένων πυρών” θα ισχύει μάλλον μέχρι το τέλος, ίσως όμως και να διαφοροποιηθεί σταδιακά όσο τα επιτελεία θα έχουν στα χέρια τους δημοσκοπήσεις, προς τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Από το επιτελείο του Προέδρου μια προτιμούν (να χτυπούν) τον Νικόλα και μια ΑΚΕΛ-Μαλά. Μάλλον χωρίς διαμορφωμένη στρατηγική ακόμα. Στην Πινδάρου κάποιοι έχουν βρει και προωθούν την έξυπνη στρατηγική της απόκρουσης των “δυο άκρων”, που τους επιτρέπει να είναι πάντα “κέντρο”. Οι πληροφορίες μας λένε ακόμα ότι γίνονται ποιοτικές μετρήσεις και ακολουθούν και ποσοτικές δημοσκοπήσεις για να ξεκαθαρίσουν στόχους και αντιπάλους. Με την άλλη γνωστή από καιρό πληροφορία ότι οι περισσότεροι στο στρατόπεδο Αναστασιάδη προτιμούν στο δεύτερο γύρο Μαλά, αλλά και με την επιφύλαξη άλλων που θυμίζουν με νόημα το 2008.  
 
Ανεξάρτητοι δημοσκόποι και επικοινωνιολόγοι υπογραμμίζουν, πάντως, ότι για αρκετό καιρό ακόμα οι ποσοτικές δημοσκοπήσεις δεν θα είναι αρκετά αξιόπιστες για τέτοια συμπεράσματα. Ιδιαίτερα σε ένα “σφιχτό” όπως φαίνεται ντέρπι μεταξύ Μαλά και Νικόλα. Ενώ κάποιοι υπενθυμίζουν ότι “παράλληλη δημοσκόπηση” πρέπει να είναι ο κόσμος των social media. Εκεί όπου, για παράδειγμα, φαίνεται ότι έχει αναλογικά περισσότερη απήχηση μια υποψηφιότητα-αουτσάιντερ όπως εκείνη του Γιώργου Λιλλήκα. 
 
Οι άλλοι παίκτες
 
Αυτό μας φέρνει στο ερώτημα του τελικού αριθμού των υποψηφίων. Ενώ θεωρείται δεδομένη μια κάποια υποψηφιότητα του ΕΛΑΜ, ταυτόχρονα κυκλοφορούν και πληροφορίες ότι ένα επιτελείο προσπαθεί να την αποτρέψει. Όσοι γνωρίζουν όμως πώς λειτουργεί εκείνος ο “μικρόκοσμος”, αποκλείουν την πιθανότητα μιας τέτοιας αποτροπής. Τυχόν τέτοια υποψηφιότητα μάλλον επηρεάζει τον συσχετισμό Αναστασιάδη-Παπαδόπουλου. 
 
Περισσότερο ενδιαφέρον και ίσως αγωνία συγκεντρώνει όμως η “αιφνίδια” ιδέα του πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου να είναι υποψήφιος. Από κάποιους θεωρείται ότι τυχόν υποψηφιότητα Χριστοφίδη θα συγκέντρωνε “μετριοπαθείς της Λύσης που απογοητεύτηκαν από τον Ν. Αναστασιάδη”. Κάποιοι μάλιστα προσπάθησαν στο παρασκήνιο να χρησιμοποιήσουν αυτό το “φόβητρο” για να πείσουν τον Πρόεδρο να στείλει βεβιασμένα επιστολή στον Γ.Γ. των Η.Ε. ζητώντας συνέχεια των διαπραγματεύσεων αμέσως, και πριν από τις εκλογές. Όμως ο Πρόεδρος είναι “παλιά καραβάνα”, με μεγάλη πείρα σε εκλογικές αναμετρήσεις, και δεν παρασύρεται εύκολα. Εξάλλου και στο περιβάλλον του κ. Χριστοφίδη ξέρουν ότι τυχόν υποψηφιότητα άσχετα αν θέλει να “προωθήσει τη Λύση”, μόνο υπέρ της υποψηφιότητας του Ν. Παπαδόπουλου θα μπορούσε να λειτουργήσει. 
 
Ότι ανάχωμα μπορεί να είναι η υποψηφιότητα Γ. Λιλλήκα για το ΑΚΕΛ, τόσο αναμένει το ΑΚΕΛ να είναι η υποψηφιότητα ΕΛΑΜ για τον Ν. Παπαδόπουλο, ενώ και οι δυο ελπίζουν σε υποψηφιότητα Κ. Χριστοφίδη, που θα επηρεάσει τον Ν. Αναστασιάδη. 
 
Εντός των τειχών
 
Έχει ενδιαφέρον να δούμε όμως αυτά που προκύπτουν από τα παρασκήνια των επιτελείων. Αφού είναι γνωστό ότι μαζί με τις μάχες που παρακολουθούμε δημόσια, ταυτόχρονα εξελίσσονται και μάχες ”χαρακωμάτων”. Από τα χαρακώματα του επιτελείου Αναστασιάδη ήδη ακούστηκαν υπόκωφοι κρότοι. Με τον ίδιο τον Πρόεδρο να λείπει στο εξωτερικό, εκτός της αγωνίας για τις κινήσεις του πρύτανη, είναι φανερό ότι γίνονται εσωτερικές μάχες με διαγωνισμούς για το “ποιος θα φανεί”. Κάποιοι “εντός των τειχών” σχολιάζουν ότι ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ έδειξε σπουδή για να αναλάβει μόνος του το “γενικό πρόσταγμα” για να διασκεδάσει εντυπώσεις ότι τους τελευταίους μήνες, από τον καιρό του “νόμου Ακιντζί” και της αναφοράς του από τον Πρόεδρο, βρισκόταν σε διάσταση με τον Νίκο Αναστασιάδη. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτές τις μέρες πληροφορούμαστε πως στελέχη στην ηγετική πυραμίδα της Πινδάρου αντέδρασαν έντονα για δημοσιεύματα που διοχετεύτηκαν σε εφημερίδες διαμοιράζοντας “ρόλους” σε πρόσωπα που όπως ισχυρίζονται είναι “εντελώς φανταστικοί”. 
 
Με δεδομένη τη διάταξη δυνάμεων στο προεδρικό στρατόπεδο και στην Πινδάρου, δεν είναι όμως τυχαίο ότι από την πρώτη στιγμή ο Νίκος Αναστασιάδης έσπευσε να τερματίσει συζητήσεις και διεκδικήσεις ενημερώνοντας ότι είχε αποφασίσει για την εκπρόσωπό του. Επιλέγοντας μια καινούρια βουλευτή, όπως η Αννίτα Δημητρίου, χωρίς σαφές κομματικό στίγμα και ένταξη σε φράξιες, έδωσε το μήνυμα ότι η μάχη για τις προεδρικές εκλογές δεν θα υποταχτεί σε υπολογισμούς που σιγοβράζουν για την “επόμενη μέρα” του ΔΗΣΥ. Με αυτήν την επιλογή,  εκτός από “φρεσκάδα” που θα δώσει στην καμπάνιά του, δίνει και το “ουδέτερο στίγμα” που περιορίζει τις νευρικές κινήσεις και το εκλογικό κόστος που του δημιουργεί από καιρό η “λυσόφιλη” τάση με ισχυρή παρουσία στα ανώτερα δώματα της Πινδάρου και αφήνει την πρωτοβουλία στον ίδιο. 
 
Μαθαίνουμε, βέβαια, κυρίως από διαμαρτυρόμενους, ότι μέχρι τώρα στο επιτελείο του Προέδρου, που θα μετακομίσει εντός των ημερών στα εκλογικά γραφεία, υπάρχει αρκετή σύγχυση και “ο ένας τουμπάρει πάνω στον άλλο”. Όπως, για παράδειγμα, η εξαγγελία πριν από  μερικές εβδομάδες ότι ο νέος διευθυντής του γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας αναλάμβανε και ρόλο “συνδέσμου” ανάμεσα στην Πινδάρου και το Προεδρικό, κάτι που ξεπεράστηκε πολύ σύντομα από την ώρα που ο Πρόεδρος του κόμματος εμφανίστηκε να αναλαμβάνει ρόλο γενικού συντονισμού. 
 
Σε όλη αυτή τη συζήτηση παραμένει άγνωστος ο ρόλος που θα παίξει η “ομάδα του προεδρικού” με επικεφαλής μέχρι τώρα τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο. Φαίνεται όμως ότι όλη αυτή η νευρικότητα θα τελειώσει από την ώρα που θα βρεθεί πίσω στην Κύπρο το “μεγάλο αφεντικό”. Από καιρό τώρα ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης, έχοντας πλήρη επίγνωση για τα “παιχνίδια που παίζονται”, θα αξιοποιήσει στον δύσκολο αγώνα του εκείνους που μπορεί να αποδώσουν. 
 
Κυνηγώντας φαντάσματα
 
Δεν είναι όμως μόνο σε αυτό το επιτελείο που ακούγονται τριγμοί. Στο επιτελείο Μαλά προτού καλά-καλά ξεκινήσουν, όσο και αν άκουσαν διαβεβαιώσεις από την Εζεκία Παπαϊωάννου, από την ώρα που άρχισαν να ψάχνουν λίστες στελεχών και ψηφοφόρων συναντούν συνέχεια το “φάντασμα” της τάσης Κατσουρίδη. Από τις συνομιλίες που διαρρέουν, στελέχη ειρωνεύονταν τη  δέσμευση που επιβλήθηκε στον υποψήφιο να μην κάνει καμία αναφορά σε στελέχη για… υπουργεία. Αισιόδοξο στέλεχος, πάντως, μας έλεγε ότι αφού γίνεται λόγος για υπουργούς, σημαίνει ότι έχουμε πίστη! Πίσω από όλα αυτά το επίμαχο και άλυτο ακόμα θέμα είναι ο διαμοιρασμός ρόλων και “βάρους” ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και το ίδιο το επιτελείο Μαλά. Η ιδέα που κυκλοφορεί μέχρι τώρα είναι ότι η απαραίτητη προβολή της αυτοδυναμίας του υποψηφίου αδυνατίζει τον προεκλογικό. Ενδεικτικό ίσως το περιστατικό με τη σύσκεψη στο ΡΙΚ. Όπου ενώ με νόμο και χωρίς αντιρρήσεις αναφέρθηκε ότι στη δεύτερη κατά εκλογική δύναμη θέση θα βρίσκεται ο Νικόλας Παπαδόπουλος και όχι ο Σταύρος Μαλάς, την επόμενη μέρα οι εφημερίδες γέμισαν με αναφορά σε ενστάσεις του επιτελείου Μαλά, που όμως από το ΡΙΚ μαθαίνουμε ότι δεν υπήρξαν…
 
Ο στενός πυρήνας και οι άλλοι
 
Δεν λείπουν όμως τα παρατράγουδα και από το επιτελείο του Νικόλα Παπαδόπουλου. Πάντα παραμένει ένα ερωτηματικό στο περιβάλλον του υποψηφίου για τον ρόλο που παίζουν τα δυο άλλα κόμματα της “τριμερούς”. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι παρεμβάσεις της ΕΔΕΚ και της "Αλληλεγγύης", μετά την αρχική δυναμική που έδωσαν, τώρα μάλλον αδυνατίζουν το προφίλ του Νικόλα που προσπαθεί να χτίσει την εικόνα του νέου, δυναμικού, αλλά και σοβαρού υποψήφιου προέδρου. Είναι όμως πάντα ένα πολύ λεπτό σημείο γιατί τόσο ο Μ. Σιζόπουλος όσο και η Ε. Θεοχάρους προσωπικά έχουν επενδύσει “τα πάντα” σε αυτές τις εκλογές. Πιστεύουν πάντως ότι θα αποκτήσουν πρόσθετη δυναμική με την προσθήκη των Οικολόγων. Αλλά και πάλι κάποιοι συμβουλεύουν τον “πρίγκιπα” ότι θα πρέπει να “προσέξει πολύ” πώς θα εμφανίσει από την πλευρά του τα πράγματα ο Γιώργος Περδίκης που και δυσκολίες έχει με το κίνημα και τους ψηφοφόρους του και μέχρι τώρα έχει δείξει ότι βάζει πιο πάνω τις ανάγκες του Κινήματός του από την υποψηφιότητα Νικόλα. 
 
Στο τοπίο αυτό ενίσχυση στα “χαρακώματα” του Νικόλα Παπαδόπουλου θεωρήθηκε το γεγονός ότι ένας παλιός υπουργός του Τάσσου όπως ο Μάκης Κεραυνός βγήκε για να απαντήσει στον Σταύρο Μαλά για τον “αυτόματο πιλότο”. Ταυτόχρονα όμως αυτή η τονωτική παρέμβαση επανέφερε ένα παλιό θέμα σχετικά με τον “στενό πυρήνα”. Ότι δηλαδή στελέχη με κάποιο “βάρος”, όπως η άλλοτε εκπρόσωπος Τύπου Χ. Ερωτοκρίτου, αλλά και ο Αναπληρωτής Πρόεδρος με το βαρύ όνομα του Μάρκου Κυπριανού φαίνεται να έχουν εξαφανιστεί. Αν είναι αυτό “κατανοητό” για ένα άλλο σημαντικό στέλεχος, όπως ο Άγγελος Βότσης, η γενική εικόνα είναι ότι δεν βοηθά έναν νέο και δυναμικό υποψήφιο να περιστοιχίζεται μόνο από την “παρέα του”. Παλιό ΔΗΚΟοϊκό στέλεχος μάς έλεγε ότι δεν μπορεί σήμερα να πετύχει το πείραμα του 1960 με τον Μακάριο και την… “παιδική χορωδία”. 
 

Top