Χρύσανθος Τσουρούλλης Ο ορίζοντας του Φεβρουαρίου 2018

Ο ορίζοντας του Φεβρουαρίου 2018

Γιατί ανοχή και η κάλυψη είναι συνενοχή αδέλφια…


Ο προεκλογικός για τις Προεδρικές του 2018 έχει ξεκινήσει εδώ και μερικούς μήνες. Τα κόμματα του «ενδιάμεσου» έχουν ολοκληρώσει και τις τυπικές διαδικασίες τους από καιρό. Ενώ ακόμα πιο πριν κατατέθηκε και η υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλήκα, με τη Συμμαχία Πολιτών να παίρνει εξίσου την επίσημη απόφαση, με το γνωστό κόστος. Τις μέρες αυτές οι υποψήφιοι έγιναν «δύο συν ένας», αφού ουσιαστικά εξαγγέλθηκε και η υποψηφιότητα Σταύρου Μαλά. Το ΑΚΕΛ είχε πράγματι ξεκινήσει τις σχετικές διεργασίες του λίγο πριν από τη διάσκεψη στην Ελβετία με άλλον τότε υποψήφιο και φαίνεται να την ολοκληρώνει μετά τις θερινές διακοπές, με τελικό υποψήφιο εκείνον που στήριξε και το 2013. Σε αυτούς θα προστεθεί, φαίνεται, και ένας υποψήφιος που αναμένεται από την πλευρά του ΕΛΑΜ, καθώς και μερικές από τα «διάφορα». Εκδηλώθηκε, ήδη, από καιρό η πρόθεση από τον επικεφαλής των πρώην κατόχων αξιογράφων, Φοίβο Μαυροβουνιώτη, όπως και πρόσφατα, μετά το Κρανς Μοντανά, πρόθεση από τον καθηγητή, Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου, Κώστα Χριστοφίδη.

 

Περιμένοντας τον Νίκο Αναστασιάδη...

Με αυτά τα δεδομένα, όλοι αναμένουν την υποψηφιότητα για επανεκλογή του Προέδρου Αναστασιάδη. Χωρίς σαφείς πληροφορίες, όλοι αναμένουν ότι ο Πρόεδρος θα εξαγγείλει υποψηφιότητα μετά τις διακοπές του Αυγούστου. Την ακριβή ημερομηνία θα την αποφασίσει, φαίνεται, ο ίδιος ή οι επικοινωνιολόγοι. Θα έχουμε, επομένως, τέσσερις «βασικούς» συν Χ άλλους υποψηφίους. Δημοσιογραφικές πηγές και εκτιμήσεις μιλούν για ψηφοδέλτιο που θα πλησιάζει τα... δέκα ονόματα.

Ο προεκλογικός έχει ξεκινήσει με βασικό πρωταγωνιστή τον Νικόλα Παπαδόπουλο, που εδώ και καιρό ασκεί «επίσημα», δηλαδή ως υποψήφιος, αντιπολίτευση εφ’ όλης της ύλης. Βέβαια, το επιτελείο του επικεντρώνεται συστηματικά στο Κυπριακό, υπογραμμίζοντας την αποτυχία της πολιτικής Αναστασιάδη και την ανάγκη μιας άλλης στρατηγικής. Χαμηλότερους τόνους κράτησε ο Γιώργος Λιλήκας, ο οποίος, όμως, φρόντισε να κάνει «κινήσεις υποψηφίου» ακόμα και με επισκέψεις στο εξωτερικό ή συναντήσεις με διπλωματικούς παράγοντες. Ακόμα δεν είναι βέβαιο, αν θα κινηθεί σε ήπιους τόνους ο τρίτος του πρώτου γύρου του 2013 ή αν το ύφος που υιοθέτησε μέχρι τώρα είχε κάποια «στόχευση τακτικής». Πάντως και ο ίδιος φέρνει το πράγμα στην προβολή της ανάγκης για μιαν άλλη στρατηγική. Την εκκίνηση του προεκλογικού του το ΑΚΕΛ τη συνδύασε με τις εξελίξεις στο Κυπριακό και τις τελευταίες ημέρες ανέβασε αρκετά τους τόνους, αμφισβητώντας την ίδια τη θέληση του Νίκου Αναστασιάδη για λύση. Αρκετοί ισχυρίζονται, βέβαια, ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει ήδη ξεκινήσει, χωρίς να το λέει, τον δικό του προεκλογικό, και έτσι εξηγούν τις περιοδείες του ανά την Κύπρο, όπου κάνει απολογισμό του έργου του και προχωρά σε εξαγγελίες αναπτυξιακών έργων και άλλων.

 

Εκλογές Κυπριακού ή... «μιξ»;

Το γενικό σκηνικό, λοιπόν, δείχνει μέχρι στιγμής «εκλογές Κυπριακού». Μένει, βέβαια, να διευκρινισθεί, αν από τη μεριά του Προέδρου το σκηνικό με τις περιοδείες και τις εξαγγελίες έργων είναι στρατηγική επιλογή για τον προεκλογικό ή είναι απλώς συγκυριακό. Θα επιλέξει, δηλαδή, το επιτελείο Αναστασιάδη να αποφύγει το Κυπριακό και να εστιάσει στην εσωτερική διακυβέρνηση και στο μεγάλο έργο της «διάσωσης» από τη χρεοκοπία που «έφερε ξανά ανάπτυξη»;

Από το περιβάλλον του Νικόλα Παπαδόπουλου επιμένουν ότι κάτι τέτοιο θα προσπαθήσει να κάνει το Προεδρικό, επειδή γνωρίζει και τις αδυναμίες του Προέδρου στο Κρανς Μοντανά, αλλά ακόμα και «βαθιές αντιφάσεις» που υπάρχουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο και μέσα στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Υπενθυμίζουν με νόημα ορισμένες κατά καιρούς τοποθετήσεις ηγετικών στελεχών της Πινδάρου που δεν κολλούσαν με το «αφήγημα του Προεδρικού», αλλά και κατά καιρούς τοποθετήσεις του Υπουργού Εξωτερικών, Ι. Κασουλίδη. Προσθέτουν ότι «δεν θα κάνουμε τη χάρη στο επιτελείο Αναστασιάδη να παίξουμε μόνο στο γήπεδο της εσωτερικής διακυβέρνησης. Νιώθουν, βέβαια, ότι και εκεί έχουν πολλά να πουν, αλλά θεωρούν ότι 'οι Προεδρικές γίνονται κυρίως για το Κυπριακό'».

 

Μπορεί να ξεχαστούν τα «σκάνδαλα»;

Η προσέγγιση αυτή δεν φαίνεται, όμως, να φοβίζει κάποια πρωτοκλασάτα στελέχη του στρατοπέδου του Νίκου Αναστασιάδη, τα οποία, εκτός του ότι θεωρούν πως «ο Πρόεδρος έχει πλεονέκτημα και στο Κυπριακό», από καιρό προσπαθούν να προβάλουν την «πολιτική του μέτρου» που ακολουθεί ο Πρόεδρος, απορρίπτοντας τα «δύο άκρα», χαρακτηρίζοντας, έτσι, από τη μια «ΔΗΚΟ και συνεργαζομένους» και, από την άλλη, το ΑΚΕΛ. Φαίνεται, μάλιστα, ότι οι αντιδράσεις του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ μετά το Κρανς Μοντανά, τούς έδωσαν έδαφος γι’αυτές τις σκέψεις. Ενώ και από την πλευρά του ΑΚΕΛ αποκλείεται να μείνουν μόνο στο Κυπριακό. Μπορεί να προσπαθούν αυτές τις μέρες να οριοθετήσουν την αντίθεσή τους στην «πολιτική Αναστασιάδη στο Κυπριακό», έστω και αν τον στήριξαν αρκετό καιρό προηγουμένως, αλλά σίγουρα θα διευρύνουν τη θεματολογία τους, για να βάλουν μέσα το «κούρεμα» και εκείνο που ονομάζουν «πτωχοποίηση», χωρίς να ξεχάσουν, βέβαια, τα σχετικά με τη Γενική Εισαγγελία και τα όσα έγιναν με τον τέως βοηθό Γενικό Εισαγγελέα κ.λπ. Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υψηλή θέση στην προεκλογική ατζέντα θα βρουν και τα σχετικά με τις θεσμικές συγκρούσεις, τη δικαιοσύνη, τη διαφθορά, κ.ά.

Από διαφορετική σκοπιά και με άλλους στόχους τόσο ο Νικόλας Παπαδόπουλος, όσο και το ΑΚΕΛ θα γυρέψουν να εκμεταλλευτούν όλες τις «κακές στιγμές» της διακυβέρνησης Αναστασιάδη. Από τώρα έρχονται στη μνήμη συζητήσεις για την «καταρράκωση των θεσμών», όπως χαρακτήριζε το ΑΚΕΛ τα επεισόδια με τον διορισμό και τα όσα ακολούθησαν όσον αφορά τη διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, αλλά ακόμα και με τη σύγκρουση του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Κώστα Κληρίδη. Ενώ το ΔΗΚΟ, όπως έκανε και στις Βουλευτικές, μπορεί να υπενθυμίσει ότι ουδέποτε αποδόθηκε δικαιοσύνη για τη χρεοκοπία και το επιτελείο Ν. Παπαδόπουλου θα κάνει σίγουρα ανοίγματα στις «ομάδες των πληγέντων», δηλαδή τους πρώην καταθέτες και κατόχους αξιογράφων. Ενώ πολύ δύσκολα το επιτελείο του θα παραλείψει να βγάλει μπροστά ξανά την «υπόθεση ΦΟΚΟΥΣ», που "πιάνει" και τους δύο αντιπάλους του.

Σε αυτή την εξίσωση η ασφαλής πρόβλεψη, πάντως, είναι ότι μέσα σε αυτό τον προεκλογικό θα ακούσουμε αρκετές φορές και το όνομα Οδυσσέας Μιχαηλίδης... Μια «παλιά καραβάνα» των κομματικών επιμένει με προβλέψεις που θέλουν τον Γενικό Ελεγκτή να προσθέτει σίγουρα κάποια ευρήματα που θα «ταράξουν το σκηνικό» μέσα στους επόμενους έξι μήνες και τον Φεβρουάριο της κάλπης. Χωρίς να υπάρχει κάποια πληροφόρηση, ορισμένοι το θεωρούν «σίγουρη πιθανότητα».

 

Προβάδισμα και αμφίρροπος β’ γύρος

Οι δημοσκοπήσεις που έγιναν μέχρι τώρα δεν μπορεί να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη. Έχουν μόνο μια εντελώς ενδεικτική αξία, αφού έγιναν εντελώς υποθετικά και χωρίς να έχουν εκδηλωθεί πράγματι όλες οι υποψηφιότητες. Το «προκαταρκτικό» κλίμα που δείχνουν δεν διαφέρει, όμως, από τη γενική εντύπωση που έχουμε όλοι. Ότι, δηλαδή, δεν μπορεί παρά να προηγείται ο Νίκος Αναστασιάδης και ότι θα ανταγωνιστούν για την είσοδο στον δεύτερο γύρο Νικόλας Παπαδόπουλος και Σταύρος Μαλάς. Εκεί, όμως, είναι όλο το «ζουμί». Διότι, αναλόγως του ποιος θα βρεθεί στον δεύτερο γύρο, αλλά και των ποσοστών του πρώτου γύρου, μπορεί να έχουμε διάφορα σενάρια που δεν μπορεί να τα ξέρει κανένας από τώρα.

Για τη δύναμη και τη δυναμική των δύο «μονομάχων» που θα προκύψουν από τον πρώτο γύρο θα παίξουν, σίγουρα, ρόλο, τελικά, οι άλλοι υποψήφιοι. Μέχρι πού θα έφτανε, για παράδειγμα, ο Γιώργος Λιλήκας; Ο οποίος επιμένει, με ηρεμία, μάλιστα, ότι είναι εκείνος που έχει τη δυναμική για να πάει στον δεύτερο γύρο. Πώς και ποιους θα επηρεάσουν περισσότερο οι «περιφερειακοί» υποψήφιοι, όπως εκείνος του ΕΛΑΜ ή τυχόν υποψηφιότητα του Κ. Χριστοφίδη; Πολλοί θεωρούν ότι και οι δύο αυτές υποψηφιότητες «κόβουν» ψήφους από τον Νίκο Αναστασιάδη, βέβαια, αλλά η πρώτη και από τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ενώ η δεύτερη πιθανώς από τον Σταύρο Μαλά.

Φυσικά θα είναι μακρύς ο προεκλογικός. Πεντέμισι «γεμάτοι» μήνες. Ενώ μέχρι τότε θα έχουμε και εξελίξεις που μπορεί να επηρεάσουν και να ξαναμοιράσουν τα χαρτιά. Ένα παράδειγμα είναι τα ενεργειακά. Πρωτοκλασάτο στέλεχος της Πινδάρου μάς έλεγε ότι, εφ’ όσον μέχρι τα Χριστούγεννα οι εργασίες στην ΑΟΖ αποδώσουν εκείνα που αναμένονται, τότε το κλίμα θα έχει πια εντελώς μεταστραφεί υπέρ του Προέδρου, με ένα πλεονέκτημα που θα είναι «αναπότρεπτο», αφού και οι συζητήσεις θα αρχίσουν να περιστρέφονται «γύρω από το μέλλον».

 

Για κάποια κόμματα ο Φεβράρης

2018 είναι «ή ταν ή επί τας»

Στο περιβάλλον του Προεδρικού φαίνεται να υπολογίζουν σε μεγάλο βαθμό στο ότι οι Προεδρικές δεν είναι κομματικές εκλογές. Ότι, δηλαδή, οι ψηφοφόροι αρκετά συχνά κρίνουν τους ίδιους τους υποψηφίους. Και θεωρούν ότι διεκδικώντας την επανεκλογή ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει αμέσως ένα πλεονέκτημα. Θα δείτε και τις συσπειρώσεις, μας έλεγε στέλεχος που μετρά πίσω του αρκετές εκλογές.

Κανένας, όμως, δεν μπορεί να υποτιμήσει και το ιδιαίτερο κομματικό κίνητρο που υπάρχει, ειδικά σε αυτές τις εκλογές. Πρώτα απ’ όλα τεράστιο το κίνητρο έχουν τα μικρότερα κόμματα του «ενδιάμεσου». Πρώτα η «Αλληλεγγύη». Καινούργιο κόμμα που ξεκίνησε με συνιστώσες εκλογική πελατεία της Ελένης Θεοχάρους που προέρχεται κυρίως από τον Συναγερμό, αλλά και από το πρώην ΕΥΡΩΚΟ που είχε τοποθετηθεί υπέρ του Νίκου Αναστασιάδη. Τώρα έκανε την «απόλυτη στροφή» περνώντας απέναντι στο στρατόπεδο του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. Το εκλογικό αποτέλεσμα του Νικόλα Παπαδόπουλου θα κρίνει πολλά για το αύριο της «Αλληλεγγύης». Ενώ πολλοί ήδη συζητούν τι ακριβώς θα κάνει σε αυτές τις περιστάσεις ο Πρόεδρος της Βουλής, Δημήτρης Συλλούρης, που χρωστά την εκλογή του στον ΔΗΣΥ. Αλλά και η ΕΔΕΚ, μπορεί να μην είναι καθόλου καινούργιο κόμμα, αλλά με τα δεδομένα των τελευταίων χρόνων και τη βαθιά «ρήξη ηγεσίας» εξαρτά την επόμενη μέρα από το αποτέλεσμα του εκλεκτού της στις Προεδρικές. Υπάρχει, λοιπόν, αυξημένο κίνητρο. Αλλά και το ερώτημα των πραγματικών δυνατότητων συσπείρωσης τέτοιων κομμάτων.

Δεν μπορεί, όμως, να υποτιμήσει κανένας και το διακύβευμα για το ίδιο το ΔΗΚΟ. Μπορεί μετά τις ενδοκομματικές εκλογές και τον «εκτοπισμό Κάρογιαν» η επικράτηση του Νικόλα Παπαδόπουλου να είναι αδιαμφισβήτητη, κανένας, ωστόσο, δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν μπορεί να επανέλθουν «σύννεφα», αν δεν καταφέρει να βρεθεί στον δεύτερο γύρο. Και όλα αυτά χωρίς να υπολογίζουμε την καθόλου τυχαία καθυστέρηση στην απόφαση των Οικολόγων, για τους οποίους δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση μια απόλυτη τοποθέτηση, όπως έγινε με την ΕΔΕΚ και την Αλληλεγγύη. Γενικότερα, το τι θα ονομάζεται «ενδιάμεσος» θα κριθεί απόλυτα από το αποτέλεσμα της πρώτης Κυριακής.

 

Και για κάποια άλλα είναι το «απόλυτο στοίχημα»

Για το ΑΚΕΛ, όμως, η είσοδος στον πρώτο γύρο σε συνδυασμό με τα όσα προηγήθηκαν στις βουλευτικές εκλογές και στον απόηχο της «καταστροφικής» πενταετίας Χριστόφια, ο πρώτος γύρος είναι ένα «απόλυτο» κομματικό στοίχημα. Στην Εζεκία Παπαϊωάννου ούτε που θέλουν να σκέφτονται το ενδεχόμενο να μείνουν έξω από τον δεύτερο γύρο. Γιατί όχι μόνο θα είναι ακόμα μια «ιστορική ήττα», αλλά θα βρεθούν και στην απόλυτη αδυναμία να κάνουν «επιλογή δεύτερου γύρου». Ενώ πρέπει να σημειώσουμε ότι τόσο στο ΑΚΕΛ, όσο και στο επιτελείο Νικόλα το κλίμα που καλλιεργείται είναι ότι «αρκεί να περάσουμε στον δεύτερο γύρο». Και στις δύο περιπτώσεις θεωρούν ότι σ' ένα δεύτερο γύρο απέναντι στον Πρόεδρο Αναστασιάδη θα έχουν το «πάνω χέρι».

Δεν πρέπει, όμως, να εξαιρέσουμε και τον ΔΗΣΥ. Έχοντας χάσει σχεδόν πέντε μονάδες στο ποσοστό των τελευταίων βουλευτικών και με ποσοστό που μπορεί να συγκριθεί μόνο με το «ιστορικό χαμηλό» της εποχής του Σχεδίο Ανάν, το 2006, η Πινδάρου βρίσκεται κάτω από μεγάλη πίεση. Αν προσθέσουμε ακόμα τις φήμες για «ελαφρές αποκλίσεις» της ηγεσίας του κόμματος από το Προεδρικό σχετικά με το Κυπριακό, γίνεται κατανοητόν ότι ο πρώτος γύρος θα είναι ένα κρίσιμο τεστ και για τον ΔΗΣΥ. Αφού, όπως μας έλεγε ηγετικό στέλεχος της Πινδάρου, οι επιτυχίες πάνε στον Πρόεδρο, αλλά στις αποτυχίες πάντα ακούμε για το κόμμα. Και το κόμμα θα έχει, αμέσως μετά τις Προεδρικές, τις δικές του ενδοκομματικές εκλογές.

Επομένως, όσο και αν οι Προεδρικές είναι κάτι περισσότερο από κομματικές εκλογές, όλα τα κόμματα φαίνεται να έχουν ιδιαίτερους λόγους για να βγουν «ασπροπρόσωπα» από την κάλπη του Φεβρουαρίου 2018.

 

 


Top