Χρύσανθος Τσουρούλλης Μακρύ, ζεστό καλοκαίρι… έως τον Φεβρουάριο

Μακρύ, ζεστό καλοκαίρι… έως τον Φεβρουάριο

Γιατί ανοχή και η κάλυψη είναι συνενοχή αδέλφια…


ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΣΤΟ CRANS MONTANA, Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ Θ’ ΑΝΘΙΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ… ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ ΩΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Μακρύ, ζεστό καλοκαίρι… έως τον Φεβρουάριο

ΤΕΛΙΚΑ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ ΣΑΝ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ «ΟΠΟΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ’ΝΑΙ ΛΥΣΗΣ», ΠΑΡΑ ΤΑ ΟΣΑ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΚΑΝ ΥΠΟΨΗ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ.  ΔΙΟΤΙ Ο Α. ΓΚΟΥΤΕΡΕΣ ΕΙΠΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΟΤΙ ΤΑ ΟΣΑ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ «ΧΩΝΕΥΤΟΥΝ»

Τις προηγούμενες μέρες, όμως, και στον απόηχο του Crans Montana αναπτύχθηκε μια φημολογία για «συνέχεια τον Σεπτέμβριο». Σε ρεαλιστικούς όρους, κάτι τέτοιο αποκλείεται

Έφτασε τώρα η ώρα για τα “μπάνια του λαού”. Οι πολιτικοί αντίπαλοι του Προέδρου της Δημοκρατίας ξέρουν, όμως, ότι ειδικά η Κυβέρνηση δεν πρόκειται να… κλείσει για ένα μήνα, αφού και αποφάσεις θα παίρνονται και μέτρα μπορεί να εφαρμόζονται. Ενώ αυτή η χαλαρή περίοδος είναι ό,τι πρέπει για κοινωνικές επαφές του Προέδρου και για συναντήσεις με τη βάση του εκλογικού σώματος. Στα αντίπαλα επιτελεία έλεγαν ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει τώρα την ευκαιρία για μιαν άτυπη “προσωπική κούρσα” πριν από την επίσημη εξαγγελία.

Οι καλοκαιρινές εβδομάδες που έρχονται θα είναι σίγουρα καυτές για το ΑΚΕΛ, που βρίσκεται ακόμα στην εκκίνηση. Όσο μπορεί, όμως, και το επιτελείο του Νικόλα Παπαδόπουλου θα κρατήσει τις μηχανές αναμμένες με όσο γίνεται περισσότερες στροφές. Χωρίς καμία από τις δύο πλευρές να υποτιμά και το επιτελείο του Γιώργου Λιλλήκα, ο οποίος σίγουρα αποσπά ψήφους και από τις δύο πλευρές. Οι μόνοι που δείχνουν να εφησυχάζουν είναι στην Πινδάρου, όπου και θα κάνουν κανονικά μια θερινή ανάπαυλα πριν από ένα πολύ καυτό φθινόπωρο που τους περιμένει.

Οι γνωστοί ευσεβείς πόθοι

Τις προηγούμενες ημέρες, όμως, και στον απόηχο του Crans Montana, αναπτύχθηκε μια φημολογία για “συνέχεια τον Σεπτέμβριο”. Σε ρεαλιστικούς όρους, κάτι τέτοιο αποκλείεται. Αυτά που ακούστηκαν ήταν περισσότερο οι γνωστοί ευσεβείς πόθοι των ίδιων εκείνων κύκλων που “έβλεπαν λύση” στην αρχή στο τέλος του 2015, έπειτα στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2016, πιο ύστερα μάλιστα φαντάζονταν και σενάριο αναβολής των βουλευτικών εκλογών. Για να επανέλθουν με το τροπάριο “λύση μέχρι το τέλος του 2016”, οπότε ξανά διέδιδαν φήμες και για αναβολή των δημοτικών, ενώ, τελευταίως, μαζί και με τον Μουσταφά Ακιντζί, έκαναν λόγο για λύση “μέχρι τον Ιούνιο”. Οι ίδιοι τώρα δεν πτοήθηκαν από τη νέα ελβετική παράσταση αδιαλλαξίας του Τσαβούσογλου και άρχισαν να διαδίδουν φήμες για “συνέχεια τον Σεπτέμβρη”.

Τελικά, αυτοί που και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης περιέγραψε σαν οπαδούς της “όποιας και να ’ναι λύσης”, παρά τα όσα προβάλλουν, είναι και οι μόνοι που δεν λαμβάνουν καν υπόψη τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Διότι, ο κ. Γκουτέρες είπε ξεκάθαρα ότι τα όσα έγιναν στην Ελβετία θα πρέπει πρώτα να “χωνευτούν”. Εκείνο, μάλιστα, που εννοούσε είναι κυρίως το φιάσκο μιας παραπλάνησης, της οποίας έπεσε και ο ίδιος θύμα. Δεν πρόκειται, βέβαια, να βάλει απέναντί του τη φορτική μηχανή διπλωματικής προπαγάνδας της Τουρκίας, ούτε και θα μπει σε περιπέτειες να αποδώσει ευθύνη στη σουλτανική δικτατορία της Άγκυρας. Ο κ. Γκουτέρες έζησε, όμως, από πρώτο χέρι ένα σκηνικό, όπου πήγε να εκμαιευτεί μια συμφωνία στα μέτρα της Άγκυρας. 

Η δήθεν τουρκική ευελιξία

Στην πραγματικότητα, εκεί στο Crans Montana, μαζί με τον Νίκο Αναστασιάδη, πήγαν να ξεγελάσουν και τον Αντόνιο Γκουτέρες. Η μόνη συμφωνία που μπορούσε να γίνει θα ήταν με τουρκικές εγγυήσεις και μιαν αόριστη “υπόσχεση” ότι, έπειτα από 15 χρόνια, η Τουρκία θα μπορούσε να “επανεξετάσει” το θέμα. Δεν θα ήταν μόνον τυπικά ο επιτηρητής της “εφαρμογής” της συμφωνίας, αλλά και στην ουσία θα διατηρούσε το δικαίωμα (και τα στρατεύματα) να κρίνει, εάν της αρέσει και εάν της κάνει η κατάσταση που θα είχε δημιουργηθεί στην Κύπρο. Και, τότε, θεωρητικά, ύστερα από καμιά δεκαπενταετία, θα μπορούσε να… συζητήσουμε ξανά. Αυτή ήταν η “ευελιξία” την οποία προσπάθησε να πουλήσει ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Αυτή ήταν και η “κίνηση-έκπληξη” που διαφήμιζαν εδώ και μήνες ακόμα και κάποιοι ελληνοκυπριακοί κύκλοι, που ασκούσαν πιέσεις στον Πρόεδρο για να “προχωρήσει”!

Εξάλλου, με αυτήν τη λογική κινήθηκαν και οι σχεδιασμοί του κ. Έιντε από την εποχή ακόμα που κάποιοι “εγκέφαλοι” θεώρησαν ότι έπρεπε να αξιοποιήσουν την τεχνητή κρίση με την απόφαση της Βουλής για το 1950. Πίστεψαν ότι, με τον τρόπο που παρασύρθηκαν και οι ηγέτες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ να τρέξουν στον Μουσταφά Ακιντζί για να τον “πείσουν”, επρόκειτο να δημιουργηθεί μια “δυναμική”. Στη συνέχεια, με αυτήν τη δυναμική θα μπαίναμε σε τέτοια “τελική διαπραγμάτευση”.

Ήταν, βέβαια, απίθανο να περιμένει κανένας ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα έπεφτε σε τέτοια παγίδα, να ανταλλάξει εκ περιτροπής προεδρία, διευκόλυνση της εγκατάστασης Τούρκων στην Κύπρο και προτεραιότητα για τους “χρήστες” μόνο και μόνο για μια… υπόσχεση της Τουρκίας για μετά από 15 χρόνια! Διότι, στα υπόλοιπα, το μόνο που θα μπορούσε να έφερνε στη βαλίτσα του από το Crans Montana θα ήταν η… μισή Μόρφου.

Περισσότερο απίστευτο είναι, όμως, ότι και αν ακόμα αυτοί οι κύκλοι πίστευαν ότι μπορεί να “ξεγελάσουν” τον ίδιο τον Πρόεδρο για να παγιδευτεί στα ελβετικά βουνά και μαζί να “εξουδετερώσουν” και τον “παράγοντα Κοτζιά”, δεν σκέφτονταν ότι κάτι τέτοιο δεν περνά ποτέ από δημοψήφισμα. Μήπως, όμως, όπως ομολογούν ακόμα και συναγερμικά στελέχη, έδειχναν να μην τους ενδιαφέρει καθόλου το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος;

Τέλος «επεισοδίου»

Τώρα, όμως, το επεισόδιο αυτό έχει τελειώσει. Η “συνέχεια”, που κάποιοι φαντάζονται για τον Σεπτέμβριο, μοιάζει απίθανη. Μήπως θα πτοηθεί η ελληνική πλευρά και ο Νίκος Αναστασιάδης από τις τυχόν τουρκικές εκδικητικές κινήσεις; Φαίνεται απίθανο, αφού μάλιστα και τα πραγματικά περιθώρια της Άγκυρας δεν είναι απεριόριστα. Στον ενεργειακό τομέα φαίνεται καθαρά ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να μπει σε μια νέα άμεση αντιπαράθεση με δυνάμεις όπως η Γαλλία, αλλά και οι ΗΠΑ. Ενώ, τα όσα κυκλοφορούν για “σχέδια Β”, είναι ξαναζεσταμένο φαγητό. Θα ανακοινώσουν δεύτερο “ανεξάρτητο κράτος”; Αυτό το έχουν ήδη κάνει και χρόνια το προωθούν. Θα πάρουν μέτρα “προσάρτησης” των κατεχομένων; Εκτός του ότι δεν έχουν περιθώρια να δημιουργήσουν τώρα μια νέα διεθνή κρίση, που θα τα έβαζε και όλα στο τραπέζι, είναι κάτι που ήδη το κάνουν επίσης από χρόνια. Δεν είναι τώρα που θα ξεκινήσουν να παίρνουν και να εφαρμόζουν διοικητικά μέτρα στα κατεχόμενα. Εδώ ο Τ. Ερντογάν συνέχεια υπενθυμίζει στους Τουρκοκυπρίους τις υποχρεώσεις τους έναντι ενός “μνημονίου” με οικονομικά μέτρα που τους έχει επιβάλει!

Αλλά και αν ακόμα μπορούσε να έφερναν την ελληνική πλευρά και τον Νίκο Αναστασιάδη σε συνέχεια του επεισοδίου Crans Montana το φθινόπωρο, με τα γνωστά σενάρια συνάντησης πρωθυπουργών στη Γενεύη, πολύ δύσκολα θα πεισθούν τα Η.Ε. και ειδικά ο κ. Γκουτέρες να μπει ξανά σε τέτοια περιπέτεια.

Τα ευρωτουρκικά

Κάποιοι υπολογίζουν όμως και σε εξελίξεις στα ευρωτουρκικά. Το σενάριο αυτό θεωρεί ότι μετά τις γερμανικές εκλογές θα “ξεκλειδωθούν” τα χέρια της Γερμανίδας Καγκελαρίου απέναντι στον πρόεδρο-σουλτάνο της Άγκυρας και εκείνος ενδεχομένως να δώσει “ανταλλάγματα” στο Κυπριακό. Εκτός του ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει προς τα… Χριστούγεννα, το ερώτημα είναι γιατί η Άγκελα Μέρκελ να “δώσει” πράγματα στην Τουρκία, ιδιαίτερα σε ένα τόσο ευαίσθητο για όλη την Ευρώπη ζήτημα. Αλλά και αν ακόμα η γερμανική υπερδύναμη της Ευρώπης είχε μια τέτοια επιθυμία “εξευμενισμού”, δεν θα λάβει υπόψη τις αντιδράσεις άλλων χωρών (όπως π.χ. η Αυστρία); Θα παραβλέψει τον κίνδυνο να αναζωπυρώσει το φάσμα της επέλασης του λαϊκισμού, που τον ένιωσε όλη η Ευρώπη τόσο στις ολλανδικές όσο και στις γαλλικές εκλογές; Αντίθετα, σενάρια που μπορεί άμεσα να επηρεάσουν και το Κυπριακό, όσον αφορά τη θέση και τη συμπεριφορά της Τουρκίας, φαίνεται ότι είναι εκείνα που έχουν να κάνουν με εξελίξεις μετά το τέλος της συριακής κρίσης.

Προεκλογικός Κυπριακού

Όλες οι πιθανότητες είναι, λοιπόν, ότι απλώς θα έχουμε έναν προεκλογικό έντονα “εμβολιασμένο” από το Κυπριακό. Σε αυτό συμβάλλει, εξάλλου, το ότι, μέχρι στιγμής, κύριος αντίπαλος του Νίκου Αναστασιάδη φαίνεται ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Με τον τελευταίο, στην ψύχραιμη εκδοχή να υπογραμμίζει ότι ο Πρόεδρος και οι πολιτικές του απέτυχαν να λύσουν το Κυπριακό και μας έφεραν σε νέο “επικίνδυνο αδιέξοδο”. Ενώ, στην πιο μαχητική εκδοχή, θα θυμίζει συνέχεια τις “υποχωρήσεις” και ιδιαίτερα θέματα όπως η “εκ περιτροπής” και οι έποικοι. Στο επιτελείο του προέδρου του ΔΗΚΟ έτριβαν τα χέρια με τα όσα έγιναν στις τελευταίες κρίσιμες ώρες της διάσκεψης του Crans Montana. Διότι δεν είναι πια δικός τους ισχυρισμός ότι “ο Πρόεδρος είναι έτοιμος να δώσει την εκ περιτροπής”, αλλά έχει συμβεί επίσημα. Θεωρούν ότι έχουν πια “τρανταχτές αποδείξεις” και θα θελήσουν να προεκτείνουν το σενάριο, λέγοντας πως, αν επανεκλεγεί ο Πρόεδρος, “αυτά τα πράγματα που έδειξε θα κάνει”.

Η “εσωτερική μάχη” της ευρύτερης αντιπολίτευσης, με τον Γιώργο Λιλλήκα να εξακολουθεί να πιστεύει ότι “οι προεδρικές δεν είναι άθροισμα ποσοστών κομμάτων” και ότι είναι εκείνος που έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να βρεθεί στον δεύτερο γύρο, δεν θα κριθεί μόνο από το Κυπριακό. Ενώ, στην κατεύθυνση της αποτυχίας του Προέδρου να φτάσει σε λύση, θα έρθει υποχρεωτικά και το ΑΚΕΛ, αλλά με εντελώς διαφορετική αφετηρία και λογική. Φτάνει να βρει, στο μεταξύ, και τον κατάλληλο υποψήφιο, που θα αξιοποιήσει αυτό το χαρτί. Αν και η Εζεκία Παπαϊωάννου σκοπεύει να βάλει ένταση στην προεκλογική και για τα εσωτερικά θέματα.

Πρόσθετα χαρτιά για τον Πρόεδρο

Τον Νίκο Αναστασιάδη δεν φαίνεται να τον ενοχλεί, όμως, η οξύτατη κριτική του “ενδιάμεσου” για το ότι επιδίωξε να διαπραγματευτεί και κάποτε έβαλε και “νερό στο κρασί του” για να προχωρεί η διαπραγμάτευση. Διότι, θέλει να κρατήσει μια μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης που νιώθει πιο άνετα όταν γίνεται διαπραγμάτευση. Ταυτόχρονα, όμως, τα όσα έγιναν στο Crans Montana, σχετικά κοντά στις εκλογές, φαίνεται να του έδωσαν μερικά πρόσθετα χαρτιά. Πρώτον, ότι αντίθετα απ’ ό,τι τον κατηγορούν, δεν είναι εκείνος που υποχωρεί πάντα. Δεύτερον, ότι πάει μαζί με την Ελλάδα και είναι πολύ προσεχτικός στα “καίρια θέματα”. Τρίτον, ότι εννοεί εκείνο που πάντα λέει, πως, για να κάνει μια συμφωνία για λύση, σκέφτεται πάνω απ' όλα εάν θα είναι αποδεκτή από τον λαό. Από το επιτελείο του, εξάλλου, ήδη προβάλλουν τη λογική ότι κινείται “ανάμεσα σε δύο άκρα, σε μιαν ασφαλή γραμμή” και δεύτερον ότι είναι ο Πρόεδρος που “ανέδειξε και πέτυχε να διαπραγματευόμαστε με την ίδια την Τουρκία τα θέματα της ασφάλειας”.

Τα υπόλοιπα θα τα ζήσουμε σαν τον προεκλογικό αγώνα για τις εκλογές του Φεβρουαρίου 2018. Αν και, στο μεταξύ, πολλά θα αλλάξουν, αναλόγως των αποτελεσμάτων που θα βγάλει το τρυπάνι στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και του τρόπου  που θα αντιμετωπισθεί το όλο θέμα γύρω στα Χριστούγεννα. Οι ενδείξεις, πάντως, είναι ότι οι επόμενες Προεδρικές δεν θα είναι πλήρως “μονοθεματικές”, με το Κυπριακό στην ατζέντα.


Top