Χρύσανθος Τσουρούλλης Το καυτό καλοκαιρινό κοκτέιλ

Το καυτό καλοκαιρινό κοκτέιλ

Γιατί ανοχή και η κάλυψη είναι συνενοχή αδέλφια…

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ - ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟΣ - ΕΝΕΡΓΕΙΑ
 
Αν λάβουμε υπόψη πως όποια πρόοδο και αν έχουμε στο επόμενο διάστημα θα είναι να αποσυρθούν οι τουρκικές υπαναχωρήσεις, τότε το συμπέρασμα είναι ότι στην καλύτερη περίπτωση θα φτάσουμε εκεί που ήμασταν χωρίς τις υπαναχωρήσεις. Δηλαδή θα φτάσουμε σε ένα σημείο όπου οι διαπραγματεύσεις είχαν ήδη σκαλώσει
 
Αυτός ο «πόλεμος ενέργειας», στον οποίο θέλει να μας παρασύρει η Τουρκία, ανάλογα και με το πώς θα τον διαχειριστεί η Κυβέρνηση, θα επηρεάσει την εικόνα του μέλλοντος και θα προσδιορίσει πράγματα στις εκλογές
 
Αυτό που θα ζήσουμε το επόμενο διάστημα είναι ένας συνδυασμός προεκλογικού, διαπραγματεύσεων και του «ακήρυκτου πολέμου ενέργειας». Φάνηκε ήδη ότι αυτές οι τρεις διαστάσεις δένουν μεταξύ τους. Στην πρώτη γραμμή του προεκλογικού θα παίξει το Κυπριακό. Αυτό θα εξαρτηθεί από το πώς και πότε θα τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις.
 
Μήπως όμως και το τέλος των διαπραγματεύσεων θα έχει άμεση σχέση με τα ενεργειακά; Αλλά και αυτός ο «πόλεμος ενέργειας», στον οποίο θέλει να μας παρασύρει η Τουρκία, ανάλογα και με το πώς θα τον διαχειριστεί η Κυβέρνηση, θα επηρεάσει την εικόνα του μέλλοντος και θα προσδιορίσει πράγματα στις εκλογές.
 
Με «πρόοδο» φτάνουμε εκεί όπου είχαν ήδη σκαλώσει οι διαπραγματεύσεις
 
Είναι πολλά τα ερωτήματα, και οι απαντήσεις δύσκολες ή και άγνωστες. Η μόνη ερώτηση που φαίνεται να έχει εύκολη απάντηση είναι κατά πόσον μπορεί ρεαλιστικά να περιμένουμε κάποια κατάληξη στις διαπραγματεύσεις. Η απάντηση είναι σχεδόν για όλους όχι. Αν λάβουμε υπόψη πως όποια πρόοδο και αν έχουμε στο επόμενο διάστημα θα είναι να αποσυρθούν οι τουρκικές υπαναχωρήσεις, τότε το συμπέρασμα είναι ότι στην καλύτερη περίπτωση θα φτάσουμε εκεί που ήμασταν χωρίς τις υπαναχωρήσεις.
 
Δηλαδή θα φτάσουμε σε ένα σημείο όπου οι διαπραγματεύσεις είχαν ήδη σκαλώσει. Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θεωρεί ότι γίνονται βήματα προόδου επειδή προσπαθούν να συμφωνήσουν έναν ορισμό για το περίφημο... «right of abode», δηλαδή τη μόνιμη διαμονή, καταλαβαίνει πόσο μακριά είμαστε.
 
Υπάρχουν βέβαια κάποιοι που επίμονα εξακολουθούν να πιστεύουν ότι «κάτι μπορεί να γίνει». Δεν φαίνεται να είναι ανάμεσά τους και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, αφού δείχνει να διατηρεί μια σχέση με την πραγματικότητα. Πολλοί, όμως, σημείωσαν ότι τον τελευταίο καιρό παρουσιάστηκε κάποιο «ρήγμα» στο κυβερνητικό στρατόπεδο, αφού ορισμένοι μέσα στον ΔΗΣΥ καθώς και κάποιοι άλλοι «παρατρεχάμενοι» εκτός κόμματος προσπάθησαν να σπρώξουν τον Πρόεδρο, πιστεύοντας ότι «άφησε τις διαπραγματεύσεις και έχει στον νου του τις εκλογές».
 
Προφητείες για «ένταση στη θάλασσα»
 
Το δεύτερο μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει όταν θα έρθει η ώρα να μπει «τρυπάνι» στα οικόπεδα της κυπριακής Α.Ο.Ζ. Ο Μουσταφά Ακιντζί έχει προαναγγείλει «ένταση» και «κρίση» τον Ιούλιο, ενώ διάφοροι μιλούν και για «συγκρούσεις». Η Τουρκία, χωρίς να μασά τα λόγια της, μίλησε για «casus belli». Θα πραγματοποιήσει η τουρκική πλευρά μια τέτοια απειλή; Κάποιοι πιστεύουν ότι ο σκοπός της Άγκυρας είναι απλώς να τρομοκρατήσει την ελληνοκυπριακή πλευρά ή και να δημιουργήσει «καθεστώς γκρίζων ζωνών».
 
Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι «δεν αποκλείεται» η Τουρκία να πραγματοποιήσει τις απειλές της και γι’ αυτό θα ήταν σοφό η κυπριακή Κυβέρνηση να βρει τρόπο να αναστείλει τις καλοκαιρινές εργασίες διερεύνησης και εξόρυξης. Η Κυβέρνηση, όμως, αντέδρασε και απέκλεισε κατηγορηματικά κάτι τέτοιο. Θα είναι βέβαια ενδιαφέρον και καθοριστικό αν θα μπει ή όχι τρυπάνι στον βυθό.
 
Η αντιπολίτευση καραδοκεί, όμως, για να καταγγείλει τους χειρισμούς του Προέδρου Αναστασιάδη, αφού προηγουμένως θα εξηγήσει και την τουρκική επιθετικότητα σαν αποτέλεσμα της «υποχωρητικότητας» της ελληνικής πλευράς. Είναι, δε, και εκείνοι που πιστεύουν ότι δεν αποκλείονται και ακραίες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν θα είναι αρκετή σαν εξήγηση η «υποχωρητικότητα της Κυβέρνησης Αναστασιάδη».
 
Το ένα επηρεάζει το άλλο
 
Πόσο επηρεάζει τελικά ο προεκλογικός τις διαπραγματεύσεις; Αν θυμηθούμε ότι ουσιαστικά οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε στασιμότητα περίπου από την αρχή της χρονιάς, με τη διάσκεψη στη Γενεύη, τότε ο προεκλογικός δεν πρέπει να έπαιξε και μεγάλο ρόλο. Αλλά ο Μουσταφά Ακιντζί συνέχεια επικαλείται τις προεδρικές εκλογές. Με αυτόν τον τρόπο πιστεύει ότι θα συγκαλύψει την αδιαλλαξία του, και αυτές τις υπαναχωρήσεις που έκανε τον τελευταίο καιρό. Βρίσκεται ήδη στην περιοχή του «blame fame».
 
Είναι από καιρό γνωστή και συζητιέται η σχέση διαπραγματεύσεων και εκλογών. Η γενική αντίληψη ήταν ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε κάθε λόγο ενόψει των εκλογών να παραταθούν οι διαπραγματεύσεις όσο γίνεται περισσότερο. Η αντιπολίτευση, τόσο από την πλευρά του «ενδιάμεσου» όσο και του ΑΚΕΛ, περίμενε να εκμεταλλευτεί με εντελώς διαφορετικό τρόπο ένα πιθανό ναυάγιο.
 
Το ΑΚΕΛ ήδη ξεκίνησε καταλογίζοντας «ευθύνες» και στον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Είναι ακόμα αναμενόμενο ότι προεκλογικά θα τον επικρίνουν και γιατί «έπαιξε τον σκληρό» με την εκ περιτροπής προεδρία και επειδή «χάλασε το μομέντουμ» ζητώντας το ολιγοήμερο διάλειμμα στο Μον Πελεράν. Από την άλλη, ο Νικόλας Παπαδόπουλος θα εξαγγείλει την «πλήρη αποτυχία και χρεοκοπία της στρατηγικής του» και θα υποδείξει ότι χρειάζεται ριζική αλλαγή «αφού πέρασε και η θητεία Αναστασιάδη και παρά τις υποχωρήσεις δεν πετύχαμε τίποτα».
 
Κάτι ανάλογο, σε ελαφρώς διαφορετικούς τόνους, θα προβάλλει και ο Γιώργος Λιλήκας. Το βέβαιο είναι ότι ο Πρόεδρος πολύ δύσκολα θα μπορεί να ζητήσει από τους ψηφοφόρους να του δώσουν τη δυνατότητα να συνεχίσει να προσπαθεί για μια λύση.
 
Μπορεί όμως να αναδειχτεί και ένας «απρόσμενος παράγοντας» εάν ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης έρθει να προτείνει μια «νέα στρατηγική», αναπροσαρμόζοντας και τους στόχους και δίνοντας έτσι μιαν αναπάντεχη απάντηση στον «ενδιάμεσο». Κάποιες ιδέες ακούγονται ήδη και ορισμένοι συνδυάζουν στοιχεία που σχετίζονται και με τις τοποθετήσεις που ακούστηκαν για μια «σκληρή γραμμή» σχετικά με το αίτημα διευρυμένης τελωνειακής ένωσης της Τουρκίας. Ενώ ένα «μεγάλο χαρτί» για τον Πρόεδρο θα είναι εάν τυχόν καταφέρει να βγει αλώβητος από τη θερινή κρίση που του υπόσχονται οι Τούρκοι και αν μπορέσει στην τελική ευθεία να έχει «κάποια απτά αποτελέσματα» στο κεφάλαιο της ενέργειας.
 
Οι πρώτες «μπηχτές» και οι διάφορες εσωτερικές αντιφάσεις
 
Πάντως οι «αψιμαχίες» ξεκίνησαν ήδη, αφού τόσο ο ΔΗΣΥ όσο και το ΑΚΕΛ προσπαθούν να αναδείξουν εσωτερικές αντιφάσεις στον «ενδιάμεσο», με αναφορές στη «διζωνική», την οποία δέχονται το ΔΗΚΟ και ο Ν. Παπαδόπουλος, αλλά την απορρίπτουν κατηγορηματικά ΕΔΕΚ και «Αλληλεγγύη».
 
Ακόμα και σε συμβολικά ζητήματα, όπως ο ίδιος ο ορισμός του «ενδιάμεσου χώρου», δεν περνά απαρατήρητη η επιμονή της Ελένης Θεοχάρους να «σνομπάρει» τον όρο «ενδιάμεσος» και να μιλά για «πατριωτικές δυνάμεις». Αυτές τις μέρες αρνήθηκε κάθετα τον όρο «ενδιάμεσος», με την ατάκα ότι στην πολιτική «δεν κάνουμε σάντουιτς». Αγκάθι μπορεί να θεωρηθεί και η διφορούμενη στάση του Γ. Περδίκη. Από τη μια δεν διστάζει να υπονοεί συνέχεια συστράτευση των Οικολόγων.
 
Από την άλλη, όμως, όπως γκρίνιαζαν στελέχη του ΔΗΚΟ, αναβάλλει τις αποφάσεις την ώρα που θα χρειαζόταν και η συμβολή των Οικολόγων για όσο το δυνατόν πιο θεαματικό ξεκίνημα. Δεν πέρασε όμως απαρατήρητη και η δική του καθαρή «σπόντα», όταν διευκρίνισε ότι οι Οικολόγοι έχουν σοβαρές διαδικασίες και δεν παίρνουν αποφάσεις... διά βοής! Ποιοι άλλοι πήραν, άραγε, «αποφάσεις διά βοής»;
 
Ενώ τόσο για την προβολή της υποψηφιότητας Νικόλα Παπαδόπουλου, όσο ακόμα περισσότερο για εκείνη του Γιώργου Λιλλήκα δεν έλειψαν και κάποιες εσωτερικές αντιρρήσεις. Στη δεύτερη περίπτωση, μάλιστα, ο Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών δεν δίστασε να εξηγήσει πως όσοι αντιτίθενται δεν έχουν θέση στο κόμμα...
 
Τριγμοί δεν λείπουν και από το «στρατόπεδο Αναστασιάδη»
 
Εσωτερικές αντιφάσεις δεν λείπουν και στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Κάποιες ξέσπασαν με ηχηρό τρόπο όχι μόνο με το περίφημα ζήτημα του Ενωτικού Δημοψηφίσματος, αλλά περισσότερο ακόμα με τον «διορθωτικό νόμο» που πέρασε ο Α. Νεοφύτου με τη συνεργασία ΑΚΕΛ, αλλά στη συνέχεια αμφισβητήθηκε από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη με την αναφορά στο Ανώτατο.
 
Ακόμα περισσότερο, διαφορές ξέσπασαν ανάμεσα σε εκείνους που χωρίς καν φύλλο συκής έστησαν ένα «σκηνικό πιέσεων», αλλά και αμφισβήτησης ακόμα του Προέδρου, με σκοπό να τον «σπρώξουν» στις διαπραγματεύσεις, και σε άλλους που υπερασπίστηκαν τη σωστή στάση του Προέδρου απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα. Όλα αυτά όμως μάλλον θα ξεκαθαρίσουν όταν ο ίδιος ο Ν. Αναστασιάδης αποφασίσει να δώσει τον τελικό τόνο της καμπάνιάς του. Είναι όμως κάποιοι που ήδη τον βλέπουν να κάνει εκστρατεία.
 
Στην αντιπολίτευση σχολίαζαν την προχτεσινή περιοδεία του στην Πάφο ως «καθαρό προεκλογικό». Έτσι απαντούν στις κριτικές που δέχονται οι ίδιοι για τον «πρόωρο προεκλογικό» που ξεκίνησε ο Ν. Παπαδόπουλος.
 
Αντί για «μίνι ανασχηματισμό», να μη χάσει δυνάμεις η Πινδάρου
 
Ο Νίκος Αναστασιάδης και το περιβάλλον του στέλνουν πάντως μηνύματα αισιοδοξίας με την πεποίθηση ότι «διατηρούν τον έλεγχο». Εξάλλου, πολλά συναγερμικά στελέχη θεωρούν πως ό,τι και να γίνει, τελικά ο ίδιος ο Πρόεδρος «θα πάρει τον προεκλογικό πάνω του». Ενώ αντίθετα η Πινδάρου δεν εμφανίζεται τόσο έτοιμη και την ίδια ώρα που επιμένει να μιλά για την «προτεραιότητα του εθνικού ζητήματος», ακόμα και όταν δεν ακούει σχεδόν κανένας στα σοβαρά, δείχνει ότι χρειάζεται ένα «προσκλητήριο δυνάμεων».
 
Αυτό έδειξε εξάλλου και το παρασκήνιο που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες γύρω από την πιθανότητα μίνι-ανασχηματισμού για την αντικατάσταση του Σ. Χάσικου. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το κόμμα προσπάθησε να αποφύγει «μεγάλες αλλαγές» και να επιδιώκει «πάση θυσία να διατηρήσει τις δυνάμεις του», χωρίς καμία αναχώρηση από την Πινδάρου προς τον Λόφο του Προεδρικού...
 
Ξεκίνησαν οι μηχανές... αναζήτησης του ΑΚΕΛ
 
Στην άλλη όχθη, στη μεριά του ΑΚΕΛ, εξαντλήθηκαν πια όλες οι προθεσμίες και «παρατάσεις» που είχαν δώσει στον Νίκο Αναστασιάδη και στις διαπραγματεύσεις. Συνειδητοποιώντας και τον κίνδυνο να «μείνουν πολύ πίσω», ξεκίνησαν ήδη τις διαδικασίες των ενδοκομματικών διαβουλεύσεων. Πάντως τα αποτελέσματα που φτάνουν από τη βάση του κόμματος στην Εζεκία Παπαϊωάννου δίνουν μέχρι στιγμής έναν περίεργο τόνο.
 
Σίγουρη διαπίστωση φαίνεται να είναι ότι αποκλείουν μια «στενά κομματική» υποψηφιότητα, δηλαδή κάποιο πρόσωπο από την κεντρική ηγεσία. Εξίσου σίγουρο φαίνεται να είναι ότι τόσο η υποψηφιότητα Λιλλήκα όσο περισσότερο η υποψηφιότητα Κατσουρίδη δεν αφήνουν αδιάφορους τους ΑΚΕΛικούς. Η κυρίαρχη τάση όμως φαίνεται να είναι η προτίμηση σε υποψηφιότητα «εξωκομματικού τεχνοκρατικού προφίλ».
 
Όσο όμως είναι σίγουρο ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα «ανακούφιζε», άλλο τόσο σίγουρο είναι ότι το προφίλ αυτό παραμένει... ανώνυμο. Διάφορες συγκεκριμένες κρούσεις που έγιναν δεν φαίνεται να καταλήγουν. Και όσο κι αν λέγεται εύκολα ότι «το ΑΚΕΛ χρειάζεται έναν νέο Βασιλείου», άλλο τόσο δύσκολο να βρεθεί τώρα κάποιος... Βασιλείου.
 
Πλουτίζει συνέχεια η θεματολογία των εκλογών
 
Η πορεία μέχρι τις εκλογές θα προσθέσει ακόμα αρκετά στοιχεία, που όλο και θα διαφοροποιούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο το σκηνικό. Όπως συνέβη τις τελευταίες ημέρες. Η νέα «κόντρα» του κυβερνητικού στρατοπέδου τόσο με τον Γενικό Ελεγκτή όσο και με τον Γενικό Εισαγγελέα κυριάρχησε στο προσκήνιο.
 
Είναι σίγουρο ότι τόσο στο ΑΚΕΛ όσο και στο ΔΗΚΟ πρόσθεσαν αρκετές σελίδες στο σημειωματάριό τους για το κεφάλαιο της «κρίσης των θεσμών» που θα χρεώσουν στη διακυβέρνηση Αναστασιάδη. Όσο και αν ήταν έκπληξη ότι αυτήν τη φορά πρωταγωνιστής στη σύγκρουση ήταν ο συνήθως «νηφάλιος και μετρημένος» υπουργός Χάρης Γεωργιάδης, εντύπωση προκάλεσε και η αίσθηση που άφηνε ο υπουργός ότι οι ενέργειές του είχαν και «ενδοκομματική στόχευση».
 
Το αποτέλεσμα όμως ήταν ότι ένας υπουργός που έχτισε προφίλ «σοβαρού και υπεύθυνου» τα άκουσε από τον ίδιο το Γενικό Εισαγγελέα σχετικά με τη... σοβαρότητά του. Είναι μάλιστα εντυπωσιακό ότι στα συναγερμικά πηγαδάκια από καιρό τώρα μιλούν για τις ενδοκομματικές εκλογές που θα γίνουν περίπου σε ένα χρόνο από τώρα και σίγουρα μετά τις προεδρικές.
 
Αμέσως μετά, όμως, με τα πορίσματα και τις ποινικές διαδικασίες που ξεκίνησε ο Γενικός Εισαγγελέας για τον Υπαρχηγό της Αστυνομίας προστέθηκε ακόμα ένα «βαρίδι» και στο σάκκο του ΑΚΕΛ, ενώ εφόδια φαίνεται να μάζεψαν αυτήν τη φορά στην Πινδάρου. Ιδιαίτερα διότι στις καταγγελίες για απαράδεκτη διαρροή εμπιστευτικών στοιχείων οι έρευνες «φωτογράφισαν» και έδειξαν να έχει άμεση συμμετοχή η γνωστή βουλευτής Λευκωσίας του ΑΚΕΛ.
 
Παράλληλα ο Γενικός Ελεγκτής ζητούσε από τον Υπουργό Υγείας να ασκήσει πειθαρχικό έλεγχο και σε κομματικά στελέχη του ΑΚΕΛ, ο ένας εκ των οποίων μάλιστα ταυτόχρονα με την κομματική του ιδιότητα κρατά μια θέση-κλειδί γύρω από τις πολιτικές στο θέμα του ΓεΣΥ.
 
Ο «ενδιάμεσος» μαζεύει βέβαια βέλη στη φαρέτρα του και για τους δυο, βρίσκοντας ένα ακόμα πεδίο όπου θα μιλά ταυτόχρονα εναντίον και των «δυο μεγάλων». Τα κέρδη του όμως δεν ήταν και τόσο καθαρά, αφού το πρωινό επεισόδιο του υποψηφίου του με δημοσιογράφο του ΡΙΚ έβγαλε μια δόση αλαζονείας που ποτέ δεν βοηθά.
 
Το μόνο παρήγορο για όλους τους είναι πάντως ότι η μεγάλη μάζα των πολιτών καθόλου δεν τα παρακολουθεί όλα αυτά, ούτε και τα καταγράφει με τον τρόπο που συνήθως αναλύουν τα επιτελεία. Αυτό όμως δεν θα εμποδίσει τις «μηχανές» να δουλέψουν ασταμάτητα από τώρα και για εννιά ακόμα μήνες...

Top