Χρύσανθος Τσουρούλλης Τι μπορεί δηλαδή να γίνει στη Γενεύη;

Τι μπορεί δηλαδή να γίνει στη Γενεύη;

Γιατί ανοχή και η κάλυψη είναι συνενοχή αδέλφια…

ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ
 
Μήπως ο Νίκος Αναστασιάδης παίζει απλώς «καθυστερήσεις» ή δεν αποκλείεται κάποια ακόμα «μεγάλη έκπληξη»;
 
- Μήπως τελικά οι… συναστρίες κάνουν την Τουρκία κράτος-μέλος της Ε.Ε. ειδικά και μόνο για την Κύπρο;
 
- Πόσο πιστεύει η Πινδάρου στη νέα Γενεύη;
 
- Το ηγετικό προφίλ του Νικόλα και τα ενδεχόμενα
 
Τι περιμένει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ότι μπορεί να γίνει στη Γενεύη στις αρχές Μαρτίου; Μήπως ότι η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν θα συνεννοηθεί με την Ελλάδα, θα σταματήσει για λίγες μέρες να λέει ότι της... καταπατά τις βραχονησίδες της στο Αιγαίο και θα δεχτεί να μην έχει πια εγγυήσεις και στρατό στην Κύπρο; Πόσο λογική φαίνεται αυτή η σκέψη;
 
Τι θεωρεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ότι θα κάνει ο ειδικός αστρολόγος Έσπεν Μπαρθ Έιντε για να προετοιμάσει τη διάσκεψη, όπως του ζήτησαν οι δυο ηγέτες; Μήπως θα στήσει κάποιο αστεροσκοπείο στο Μέγαρο των Εθνών της Γενεύης;
 
Η αστρολογική διάσταση της Γενεύης
 
Πάντως εκείνο που θα περίμενε κανείς να κάνει ο απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα, δηλαδή να πάει στην έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ρωτήσει γι’ αυτό το «καινούργιο» της Τουρκίας με τις τέσσερεις ελευθερίες, ούτε που του πέρασε από το μυαλό να το κάνει. Όμως συμβαίνει και ας κάνει ο κ. Έιντε πως δεν το άκουσε. Η Τουρκία απαιτεί, με τη λύση, οι πολίτες της να έχουν το ίδιο καθεστώς στην Κύπρο με τους Έλληνες πολίτες, δηλαδή καθεστώς κοινοτικών πολιτών μέσα στην Ε.Ε. Δεν είναι άραγε μέρος των «καλών υπηρεσιών» να εξετάσει αν έχει έδαφος και λογική μια τέτοια αξίωση που παρεμβαίνει στην πιθανότητα επιτυχίας των διαπραγματεύσεων; Ήταν όμως ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας που έσπευσε να θέσει το θέμα στον κ. Γιούνκερ και στην κα Μέρκελ και όχι τα Η.Ε.
 
Πώς θα προετοιμάσει άραγε ο κ. Έιντε τη διάσκεψη; Ασχολείται καθόλου με το γεγονός ότι στην πρώτη διάσκεψη, τον περασμένο μήνα, η Τουρκία παρουσίασε θέση που είναι αντίθετη όχι μόνο με τη θέση που παίρνει ολόκληρη Ε.Ε., αλλά και με τη «διευκόλυνση» που κάνει η Βρετανία να παραιτηθεί ενδεχομένως από εγγυήσεις, και κυρίως με αυτό που προνοεί το διεθνές δίκαιο και η ίδια η τάξη των Ηνωμένων Εθνών; Γιατί δεν είναι δυνατόν τα Ηνωμένα Έθνη, στα πρόθυρα της δεκαετίας του 2020 να ευνοούν ανεξάρτητα κράτη μέλη τους που θα βρίσκονται κάτω από την κηδεμονία και τις παρεμβάσεις άλλων «εγγυητών» και αυτό το λένε ακόμα και τα άστρα!
 
Θέλουν να παρουσιάσουν τη δικτατορική Τουρκία να είναι «Ευρώπη» μόνο για την Κύπρο;
 
Οι πληροφορίες είναι ότι ο Νορβηγός, που προωθεί κάποια διπλωματία των αστρολάβων, κάθε άλλο παρά ασχολείται με το προφανές γεγονός ότι η Τουρκία θα πρέπει να παρουσιάσει μια θέση σύμφωνη με τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις των Η.Ε., δηλαδή όχι στρατεύματα - όχι κηδεμόνευση της Κύπρου. Διπλωματικές πηγές, τις οποίες επικαλείται η αντιπολίτευση στην Κύπρο, αναφέρουν ότι εκείνο που απασχολεί τον κ. Έιντε είναι να «απαλύνει» τις εντυπώσεις από την αξίωση των Τούρκων να έχουν στην Κύπρο καθεστώς χώρας-μέλους της Ε.Ε.
 
Ποιο είναι άραγε τώρα το εμπόδιο; Είναι μήπως ότι η Τουρκία επιμένει και σε εγγυήσεις και σε στρατιωτική παρουσία ή μήπως ότι για να συζητήσει λύση θέλει να γίνει... Ευρώπη; Απέναντι σε όλους τους άλλους θα είναι ωμή δικτατορία και βαθιά ανατολή, αλλά ειδικά για την Κύπρο να μετρά σαν Ευρώπη! Προτού ακόμα φανεί οποιοδήποτε σημάδι για προσέγγιση στο εδαφικό, όπου ο Μ. Ακιντζί έδωσε έναν χάρτη που δεν μυρίζει καθόλου λύση, η Τουρκία φρόντισε να ανοίξει άλλο ένα χάσμα.
 
Εκείνο μάλιστα που δεν έγινε αρκετά γνωστό ούτε και υπογραμμίστηκε είναι ότι η μοναδική συμβολή της Τουρκίας στην τεχνοκρατική συζήτηση του Μον Πελεράν ήταν να βάλει σαν απαράβατο όρο ότι δεν συνεχίζει τη συζήτηση για εγγυήσεις-ασφάλεια εάν δεν πάρει πρώτα τις τέσσερεις ελευθερίες και καθεστώς χώρας-μέλους Ε.Ε. στην Κύπρο. Πολύ απλά τα εμπόδια αυξάνονται αντί να λιγοστεύουν. Και όσο διαπραγματευόμαστε, τα χάσματα μεγαλώνουν αντί να μικραίνουν.
 
Με ευρωπαϊκή λάμψη ο Νικόλας
 
Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ έκανε μια ηγετικού τύπου περιοδεία στο Ισραήλ και την Ευρώπη. Ενίσχυσε έτσι τη σφραγίδα του ηγέτη της αντιπολίτευσης, που κέρδισε από τη στιγμή που ο Άντρος Κυπριανού επέλεξε να βρίσκεται «στη σκιά» του Νίκου Αναστασιάδη. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Νικόλας Παπαδόπουλος, με την παρέμβασή του στους Ευρωπαίους σοσιαλιστές, συμβάλλει θετικά και ενισχύει την προσπάθεια της Κύπρου. Αλλά ταυτόχρονα, για να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το όλο εγχείρημά του έχει μυρωδιά προεκλογικής εκστρατείας για τις Προεδρικές.
 
Ποιος, όμως, θα μπορούσε να επικρίνει τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ αν μαζί με το Κυπριακό σκέφτεται και τις εκλογές που έρχονται σε ένα χρόνο; Αφού ο Συναγερμός, το κόμμα του Προέδρου, αυτόν τον καιρό ασχολείται με τη διοργάνωση καταστατικού συνεδρίου.
 
Πόσο πιστεύει άραγε η Πινδάρου στη διάσκεψη;
 
Τα ερωτήματα προς την ηγεσία του ΔΗΣΥ μπαίνουν αυτόματα. Πόσο πιστεύει η Πινδάρου σε «επικείμενη λύση», όπως μας έλεγαν συνέχεια εδώ και δυο χρόνια, όταν την ώρα της διεθνούς διάσκεψης και της «τελικής ευθείας», ο Αβέρωφ Νεοφύτου προτιμά να «σισταρίσει» το κόμμα για τις επόμενες προεδρικές και τα όσα θα έρθουν μετά;
Πόσο δείχνει να πιστεύει στη διάσκεψη της Γενεύης το κόμμα του Προέδρου, όταν τον ίδιο καιρό προγραμματίζει καταστατικό συνέδριο; Πάντως πηγές δίπλα από τον Αβέρωφ Νεοφύτου διαβεβαιώνουν «πως όταν και εφόσον βρεθούμε σε ακτίνα λύσης το καταστατικό συνέδριο θα πάει σε δεύτερη μοίρα. Ο πρόεδρος του κόμματος ήταν και είναι προσηλωμένος στη διαδικασία λύσης»…
 
Νευρικότητα στο ΑΚΕΛ, που ζητά εξηγήσεις από το Προεδρικό
 
Αλλά και ο «εταίρος» του Προέδρου στην επιχείρηση-λύση, το ΑΚΕΛ, δείχνει από τώρα μια καθαρή αλλαγή πλεύσης. Την ίδια ώρα που ο Άντρος Κυπριανού ανηφόριζε στον λόφο ψάχνοντας εξηγήσεις για το ΓΕ.Σ.Υ., οι πληροφορίες μας είναι ότι ζητά επιτακτικά από τον Πρόεδρο να ξεκαθαρίσει «πού το πάει». Από τη μεριά της Εζεκία Παπαϊωάννου τα «είπαν» στον Πρόεδρο τόσο για τους πρόσφατους «καθαρά προεκλογικούς διορισμούς», όσο και για τη δραστηριότητα της Πινδάρου που δείχνουν προεδρικές...
 
Γιατί το ΑΚΕΛ δεν μπορεί να περιμένει «επ’ άπειρον» ενώ όλοι οι άλλοι ξεκίνησαν να προεδρολογούν. Οι πληροφορίες λένε ότι ο Γενικός Γραμματέας βρίσκεται τον τελευταίο καιρό σε πολύ στενό «πρέσινγκ». Τα περισσότερα ηγετικά στελέχη και συνεργάτες του ανησυχούν ότι το κόμμα «θα πιαστεί στον ύπνο» και ότι «αρκετές πλάτες έβαλαν» στον Αναστασιάδη, ο οποίος από καιρό ξέφυγε και συνέχεια αυτοσχεδιάζει.
 
Το ΑΚΕΛ έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη απ' όλους να προετοιμαστεί για τις Προεδρικές του 2018. Διότι με το εκλογικό ποσοστό των βουλευτικών, που επιβεβαιώθηκε μάλιστα προς τα κάτω στις δημοτικές, δεν φαίνεται να περνά σε δεύτερο γύρο. Κάτι τέτοιο λένε τα ίδια τα ΑΚΕΛικά στελέχη θα ήταν τραγικό. Όχι διότι περιμένουν να κερδίσουν την εξουσία. Αλλά διότι ένα δίλημμα δεύτερου γύρου με τον Νίκο Αναστασιάδη από τη μια και τον υποψήφιο του «ενδιάμεσου» απέναντί του θα ήταν «δηλητήριο» για το κόμμα.
 
Κρατούν ζεστό το φλερτ με τον Γιώργο Λιλλήκα
 
Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, η στατική ανάλυση για την Εζεκία Παπαϊωάννου είναι κάτι που ισοδυναμεί με το «νίπτω τας χείρας». Είτε θα προχωρήσουν με υποψηφιότητα του ηγέτη τους είτε με κάποια «βελτιωμένη» εκδοχή συνεργαζόμενου (σε σχέση με το 2013 και τον Σταύρο Μαλά). Η δυναμική ανάλυση όμως φωτογραφίζει τον Γιώργο Λιλλήκα.
 
Ο οποίος ακόμα και στις λεπτομέρειες κάνει ό,τι μπορεί τον τελευταίο καιρό για να κρατά ζεστή τη σχέση. Πάει σε δεξιώσεις στη Γενεύη και δεν διστάζει να ανατρέψει κοινοβουλευτικές ισορροπίες εξυπηρετώντας το ΑΚΕΛ σχετικά με τους... κανονισμούς και τις εξετάσεις στη Μέση Εκπαίδευση. Αλλά ούτε απαρατήρητο περνά ότι ήταν η Συμμαχία Πολιτών που έκανε τη μετωπική επίθεση σε Αβέρωφ και Χάρη ότι σαμποτάρουν το ΓΕ.Σ.Υ.
 
Ο ενδιάμεσος κύβος ερρίφθη
 
Στον ενδιάμεσο χώρο «ο κύβος ερρίφθη». Πρώτη επιλογή είναι ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ και φυσικός ηγέτης του ενδιάμεσου, όπως λένε ήδη οι στενοί συνεργάτες και οι επικοινωνιολόγοι του. Θα ξεκινήσει έχοντας, εκτός από το ΔΗΚΟ, και την ΕΔΕΚ. Ενώ «πιθανότατα», σύμφωνα με το επιτελείο του, έχει και τους Οικολόγους. Ένα τέτοιο άθροισμα τον φέρνει στα ίσα και λίγο πιο πάνω από υποψήφιο του ΑΚΕΛ, ο οποίος θα περιοριζόταν μόνο στα κομματικά ποσοστά.
 
Το θέμα όμως είναι να αποκτήσει πλεονέκτημα ακόμα και στο σενάριο που το ΑΚΕΛ θα βρεθεί στα δύσκολα και θα κάνει «υπέρβαση Λιλλήκα».
 
Υπολογίζουν, βέβαια, ότι «τουλάχιστον η μισή» εκλογική βάση της Συμμαχίας Πολιτών χάνεται για τον πρόεδρό της αν ταυτιστεί με το ΑΚΕΛ. Θέλουν όμως κάτι πιο στερεό από αυτήν την εκτίμηση. Αυτό όμως δεν φαίνεται να έρχεται από τη «γιάτρενα» του ενδιάμεσου. Διότι η Ελένη Θεοχάρους, σύμφωνα με όσους την ξέρουν καλά και την παρακολουθούν από κοντά, «αποκλείεται να στηρίξει σενάρια εξουσίας». Η πρόβλεψή τους είναι ότι θα είναι μια «αξιοπρεπής» διαφορετική φωνή και επομένως υποψήφια.
 
Ο Αναστασιάδης με έναν Συναγερμό του 30% και όχι 35%
 
Αυτό το σκηνικό κάνει την Πινδάρου να ανησυχεί πολύ. Μπορεί στις δημοτικές να θριαμβολογούσαν χάρη στο οριακό αποτέλεσμα της Λεμεσού και να μίλησαν για «ιστορικές επιδόσεις».
 
Μπορεί ο Νίκος Αναστασιάδης με τις συμμαχίες που προσπάθησε να κρατήσει όλον αυτόν τον καιρό να ελπίζει ότι θα επανέλθει στο 35%, αλλά εκείνο που θα έπρεπε να τον απασχολεί είναι μάλλον ο δεύτερος γύρος.
 
Σε ένα τέτοιο δεύτερο γύρο, ακόμα και ο κόσμος που ψηφίζει ΕΛΑΜ μπορεί να παίξει κρίσιμο ρόλο. Αλλά αυτός ο κόσμος, με τα όσα γίνονται στο Κυπριακό, δεν είναι πια σίγουρο ότι θα κινηθεί με κάποια λογική «δεξιάς».
 
Ένα σενάριο θα ήταν βέβαια να τους έχει μαζί της από τον πρώτο γύρο μια υποψηφιότητα Θεοχάρους. Αλλά ακόμα και για τέτοια σενάρια το πρόβλημα του Νίκου Αναστασιάδη είναι ότι θα πρέπει να βρει ο ίδιος γέφυρες, αφού η Πινδάρου δεν κατάφερε να κρατήσει ουσιαστικά επαφή με αυτόν τον χώρο. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην εκλογή Προέδρου της Βουλής, όταν στην Πινδάρου, αντίθετα από το Προεδρικό, ορισμένοι φλέρταραν με την ιδέα να έστελναν στην προεδρία ακόμα και το ΑΚΕΛ αντί του βουλευτή της «Αλληλεγγύης», Δ. Συλλούρη. Ίσως τελικά το μόνο που μένει στα ψηλά δώματα της Πινδάρου με την Ελένη Θεοχάρους και εκείνο τον άλλοτε συναγερμικό χώρο να είναι μόνο κάποιες προσωπικές γέφυρες...
 
Και ο απρόσμενος παράγοντας Χ
 
Όσες αναλύσεις όμως και να γίνουν, υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα για τις Προεδρικές. Στον δρόμο αυτό υπάρχει και το ενδεχόμενο μιας «δυσάρεστης έκπληξης», που φοβάται ο ενδιάμεσος. Δηλαδή ενός ακόμα «αιφνιδιασμού» στις διαπραγματεύσεις από τον Πρόεδρο.
 
Όλοι όσοι κάνουν σχεδιασμούς καταλήγουν ότι η λογική δείχνει πως τον επόμενο χρόνο θα έχουμε προεδρικές και όχι λύση. Αλλά κρατούν και μια «πισινή» γιατί, όπως δηλώνουν, φοβούνται τον «αδίστακτο Αναστασιάδη».
 
Πάντως ο πολύ συγκεκριμένος εξαιρετικός παράγοντας που θα μπορούσε να ανατρέψει όλους τους υπολογισμούς και τα σενάρια, είναι μια ενδεχόμενη ανεξάρτητη υποψηφιότητα Νίκου Κατσουρίδη. Πολλοί μελετούν κάτω από ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσε ο ενδιάμεσος να καταλήξει σε υποψηφιότητα του άλλοτε «νούμερο 2» του ΑΚΕΛ. Δεν εξετάζουν όμως το ενδεχόμενο να υπάρξει τέτοια πραγματικά ανεξάρτητη υποψηφιότητα...
 
Ο Νίκος Αναστασιάδης και οι γόρδιοι δεσμοί που δεν μπορεί να κόψει
 
Υπάρχει όμως ακόμα χρόνος και πολύς δρόμος. Αυτός ο δρόμος περνά από τη Γενεύη, τους επόμενους μήνες. Αλλά και από την περίεργη σκακιέρα που έχει στηθεί στις σχέσεις με την Ελλάδα. Κλειδί θα είναι πώς θα αντιμετωπίσει ο Νίκος Αναστασιάδης δυο γόρδιους δεσμούς που έχουν μπλεχτεί γύρω του.
 
Ο ένας είναι η άλλοτε «σχέση μέλιτος» με τον Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος εδώ και καιρό κινείται με ένα μόνο κριτήριο: να αρπάξει τη «σειρά του» στην προεδρία. Αφήνοντας τον άλλοτε εταίρο του και συμπολίτη του να τα βγάλει πέρα με τον Ερντογάν και τον άγριο κόσμο μιας Τουρκίας που παραπατά.
 
Ο άλλος είναι η δραστηριότητα του Ειδικού Απεσταλμένου, τον οποίο κάτω από άλλες συνθήκες ο Νίκαρος θα είχε ήδη... αποστείλει. Αλλά τώρα πρέπει να κάνει υπομονή δίνοντας απλές προειδοποιήσεις. Το θέμα όμως με τον κ. Έιντε δεν είναι εκείνο που επιφανειακά συζητείται, ότι «είναι υπερβολικά και αστήρικτα αισιόδοξος και δημιουργεί εντυπώσεις». Πολύ περισσότερο είναι, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ζήτημα παρασκηνιακών πρωτοβουλιών που αναλαμβάνει.
 
Κάποιοι όμως επιμένουν ότι δεν είναι μόνο αυτά τα μπλεξίματα που έχει μπροστά του ο Πρόεδρος. Υπενθυμίζουν με νόημα ότι μέσα στο επόμενο διάστημα πολλά πράγματα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν και στη σχέση Προεδρικού-Πινδάρου, γιατί φαίνεται να εξαντλείται η περίοδος «ανήσυχης ηρεμίας».

Top