Χρύσανθος Τσουρούλλης Ξεκίνησε «πόλεμος χαρακωμάτων»

Ξεκίνησε «πόλεμος χαρακωμάτων»

Γιατί ανοχή και η κάλυψη είναι συνενοχή αδέλφια…


ΠΟΣΟ ΠΙΘΑΝΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΤΟΥ 2018;

Ορισμένοι κύκλοι που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, αλλά δεν ανήκουν στους φανατικούς της μιας ή της άλλης πλευράς, ήδη έχουν αρχίσει να συζητούν ότι πράγματι ο Νίκος Αναστασιάδης έχει σπρώξει αρκετά μακριά τα πράγματα, αλλά δεν μπορεί να φτάσει σε δημοψήφισμα μέσα στους επόμενους μήνες

Μεγάλη πιθανότητα ρήξης στο επόμενο Εθνικό Συμβούλιο

Οι αρχηγοί του «Ενδιάμεσου» ακονίζουν… ερωτήματα για τον Πρόεδρο

Το «αυτογκόλ» με τους εποίκους και η επιμονή στην… paperless ενημέρωση που δεν πείθει τώρα πια

Ένα και μόνο «όχι» στα βασικά ερωτήματα οδηγεί σε «non starter»

Ποιος πιστεύει ότι η Τουρκία θα πει σε όλα «ναι»;

Κάποιοι κύκλοι βλέπουν κιόλας, χωρίς οριστικό ναυάγιο, τον Πρόεδρο Αναστασιάδη μέσα του 2017 να ζητά επανεκλογή για να ολοκληρώσει την πορεία για Λύση

Την ώρα που σε περίπου δυο βδομάδες η διαπραγμάτευση θα συνεχιστεί σε «ουδέτερο έδαφος», εκτός Κύπρου, το εσωτερικό ήδη αναβράζει προκαλώντας ένταση. Με δεδομένο αυτό το κλίμα, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης καλείται να πάει στη Γενεύη ή σε κάποιο άλλο σημείο της Ελβετίας ή της κεντρικής Ευρώπης, και να φέρει πίσω μαντάτα για ένα σημαντικό κομμάτι των κατεχομένων που θα περάσουν στον έλεγχο της ελληνικής πλευράς. Ο Πρόεδρος εμφανίζεται να είναι εντολοδόχος αποφάσεων του Εθνικού Συμβουλίου, που κάνουν λόγο για εδάφη όπου θα επιστρέψουν «τουλάχιστον εκατό χιλιάδες πρόσφυγες».

Μύρισε «προεκλογικός δημοψηφίσματος»

Το πολιτικό κλίμα εδώ και μερικές εβδομάδες θυμίζει προεκλογικό δημοψηφίσματος. Αλλά ακόμα δεν υπάρχει κάποια συμφωνία. Ούτε και το σχέδιο λύσης είναι πραγματικά γνωστό. Διάφορα κομμάτια έχουν ξεκαθαρίσει, ενώ για πολλά πράγματα γίνονται «σχεδόν βέβαιες υποθέσεις». Αλλά είναι αρκετά όλα αυτά για να υπάρχει ήδη έντονος αναβρασμός. Ξεκίνησε ήδη ένας «πόλεμος χαρακωμάτων». Από την πλευρά της αντιπολίτευσης κατηγορούν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη ότι περίπου πάει να φέρει ξανά το Σχέδιο Ανάν. Από την παράταξη του Προέδρου, μαζί με το συμπορευόμενο ΑΚΕΛ, κατηγορούν τους άλλους ότι «κατά βάθος δεν θέλουν λύση και αποφεύγουν να το πουν, βρίσκοντας άλλες αφορμές».

Η αλήθεια είναι περίπου στη μέση. Ένας αντικειμενικός και ψύχραιμος παρατηρητής θα ρωτούσε γιατί αντιδρά η αντιπολίτευση, αφού ξέρει ότι αν είναι «κάτι σαν το Σχέδιο Ανάν», τότε σίγουρα θα απορριφθεί από τους πολίτες. Επιπλέον, θα έπρεπε να σκέφτονται ότι ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης, και για δικούς του ακόμα λόγους, δεν θα τολμούσε να φέρει μιαν απλή παραλλαγή του παλιού σχεδίου.

Ο ίδιος παρατηρητής θα ρωτούσε, όμως, και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για ποιο λόγο επιμένει και συνεχίζει να μην ενημερώνει πλήρως τις πολιτικές δυνάμεις και γιατί δεν τους δίνει τα έγγραφα. Με αυτό τον τρόπο δημιουργεί υποψίες. Μέχρι και στελέχη του Συναγερμού ομολογούν αυτές τις μέρες κατ’ ιδίαν ότι πρόκειται για υπερβολή και ότι έτσι το Προεδρικό δικαιώνει εκείνους που δείχνουν καχυποψία και καθημερινά σκορπούν ανησυχίες στην κοινή γνώμη.

Ποια είναι η «πρόοδος» που επιτρέπει να πάμε έξω για το «εδαφικό»;

Στις αντιρρήσεις και τα επιχειρήματα της αντιπολίτευσης προστίθεται τώρα ακόμα κάτι πολύ λογικό. Στο παρελθόν, τόσο ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όσο και ιδιαίτερα ο Μουσταφά Ακιντζί είχαν εξηγήσει ότι θα περνούσαν σε συζήτηση του εδαφικού εκτός Κύπρου, εφόσον προηγουμένως υπήρχε «περαιτέρω πρόοδος» στα άλλα ζητήματα. Σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκε η έκφραση «ικανοποιητική πρόοδος». Άρα, λένε στην αντιπολίτευση, για να πηγαίνει τώρα ο Πρόεδρος σε τέτοια συζήτηση, πρέπει να υπήρξαν και άλλες συγκλίσεις. Έτσι λογικά ζητούν ενημέρωση γι' αυτή την πρόοδο.

Μένει να δούμε, αν στη συνεδρίαση του Εθνικού σε μια εβδομάδα, θα ικανοποιηθούν από την ενημέρωση που θα τους κάνει ο Πρόεδρος. Την οποία ενημέρωση θα επαναλάβει, μετά από μερικές μέρες, μέσα από «διακαναλική» και ανοιχτά για όλους τους πολίτες. Η πρόβλεψη είναι ωστόσο ότι στην επόμενη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου πιθανότατα θα σημειωθεί «πολιτική έκρηξη». Κάποιοι προβλέπουν μάλιστα και ανοιχτή ρήξη.

Ακονίζουν... ερωτήματα

Ο λόγος είναι διότι κάποιοι από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης και του «ενδιάμεσου» ήδη «ακονίζουν μαχαίρια» και θα ζητήσουν εξηγήσεις από τον Πρόεδρο, για μια σειρά από «καυτά θέματα». Πρώτα και όπως έδειξε η δημόσια συζήτηση των ημερών, για τους εποίκους. Αλλά, ακόμα, και για το κατά πόσον πράγματι υπάρχει συμφωνία για τις τέσσερεις βασικές ελευθερίες, αφού ο Μ. Ακιντζί το αρνείται. Θα του γίνει και επίθεση στη βάση του ότι το «δικαίωμα παραμονής», το περίφημο «right of abode», δεν είναι πραγματικά ελευθερία εγκατάστασης, αφού θα περιορίζεται ταυτόχρονα από τουρκοκυπριακές νομοθεσίες και τις ποσοστώσεις πληθυσμού.

Θα γίνει σίγουρα μεγάλη συζήτηση για το θέμα των εποίκων, το οποίο μόνος του το άνοιξε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης με τις αντιφατικές δηλώσεις του. Με τα κόμματα του «ενδιάμεσου» να επιμένουν ότι αυτά που πάει και συμφωνεί θα έχουν ως αποτέλεσμα να μείνουν όλοι οι έποικοι. Ενώ, ακόμα, και από την πλευρά των φίλων του Προέδρου ακούγεται γκρίνια, διότι οι δηλώσεις τη μια για 90 χιλιάδες και την άλλη για 40 χιλιάδες ήταν σαν αυτογκόλ.

Εξίσου καυτό θέμα θα είναι και εκείνο που προηγήθηκε, δηλαδή της παραμονής του ενός τετάρτου των κατοχικών δυνάμεων στη διάρκεια της «μεταβατικής περιόδου». Αλλά στο σημειωματάριο του Νικόλα Παπαδόπουλου, απ' ό,τι μαθαίνουμε, υπάρχουν ακόμα τουλάχιστον 6-7 «μεγάλα θέματα». Και σε αυτά σίγουρα θα προστεθούν αρκετά και από τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς.

Ήδη αυτές τις μέρες τόσο ο Γιώργος Λιλλήκας όσο και η Ελένη Θεοχάρους έχουν θέσει διάφορα ερωτήματα και κατηγορούν τον Πρόεδρο για τη στάση του σε αρκετά ζητήματα. Ενώ από την πλευρά της ΕΔΕΚ ακούγεται έντονα ότι, «για να υπάρξει πρόοδος, σημαίνει ότι ο Πρόεδρος δέχτηκε κάποια πράγματα που προηγουμένως παρουσιάστηκε να αρνείται, όπως για παράδειγμα την εκ περιτροπής προεδρία».

Μάλλον πάει μόνος στο ταξίδι του «εδαφικού»

Αυτό περίπου θα είναι το «μενού» της συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου στο τέλος του μήνα. Ενώ προστίθενται και οι πληροφορίες ότι τελικά ο Πρόεδρος δεν θα καλέσει τους αρχηγούς των κομμάτων να τον συνοδεύσουν στο εξωτερικό, όπου θα συζητήσει το «εδαφικό». Ο λόγος μάλιστα φαίνεται να είναι το πρόβλημα που θα είχε ο Μ. Ακιντζί, αν ο Αναστασιάδης έπαιρνε μαζί του ολόκληρο το Εθνικό Συμβούλιο, την ώρα που ο ίδιος θεωρεί ότι θα ήταν πρόβλημα εάν εκεί βρίσκονταν μαζί του οι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί ηγέτες.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, τι μέλλει γενέσθαι στο χειμωνιάτικο κλίμα, που θα βρουν εκεί στην κεντρική Ευρώπη οι δυο ηγέτες; Βασικά τα σενάρια είναι δυο. Το ένα είναι η τουρκική πλευρά να ικανοποιήσει τα «μίνιμουμ» του Ν. Αναστασιάδη. Αυτό σημαίνει φυσικά εκτός από την Αμμόχωστο και τη Μόρφου, αλλά και αρκετά κεφαλοχώρια για να συμπληρωθεί ένας αριθμός «τουλάχιστον εκατό χιλιάδων προσφύγων». Αυτό ήδη φάνηκε δύσκολο για τον Μ. Ακιντζί, αφού στα κατεχόμενα έχουν στηθεί οργανωμένα άμυνες ειδικά για τη Μόρφου.

Δεν είναι τυχαίο που ο Τουρκοκύπριος ηγέτης όχι μόνο δοκίμασε να συνδυάσει το εδαφικό με τις εγγυήσεις, λέγοντας ουσιαστικά «διαλέξετε ένα από τα δύο», αλλά είπε σε κάποια στιγμή ότι «οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να φερθούν λογικά και να εγκαταλείψουν υπερβολικές απαιτήσεις στο εδαφικό». Όλα έδειχναν να ετοιμάζει το έδαφος είτε για να μη δώσει αυτά που περιμένει ο Ν. Αναστασιάδης είτε, εάν τα δώσει, να έχει πάρει κάτι πολύ σημαντικό, όπως τις τουρκικές εγγυήσεις, που να μπορεί να το φέρει ως δικαιολογία στους δικούς του.

Και αν η Τουρκία, όπως πάντα, φανεί συνεπής σε αυτά που είπε;

Το άλλο σενάριο θα είναι, βέβαια, η τουρκική πλευρά να επιμείνει σε θέσεις που έχει διατυπώσει μέχρι τώρα. Ότι, δηλαδή, από τη στιγμή που υπάρχει η ελευθερία διακίνησης και απόκτησης περιουσίας, τότε δεν χρειάζεται να μετακινηθούν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι.

Στη δεύτερη περίπτωση, ο Νίκος Αναστασιάδης δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων και θα απειλήσει να μην πάει σε «πολυμερή».
Αλλά και η πρώτη περίπτωση δεν θα είναι πολύ πιο εύκολη. Γιατί μπορεί να δώσει στον Πρόεδρο ένα «όπλο» για να αντιμετωπίσει την εχθρική κοινή γνώμη στην πλευρά μας, αλλά ταυτόχρονα θα βρεθεί τότε μπροστά στο μεγάλο βήμα της «πενταμερούς». Η ελληνική πλευρά μιλά διαρκώς για «πολυμερή».

Αλλά η Τουρκία από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε ότι μιλά για διάσκεψη των «πέντε ενδιαφερομένων». Και θέλει εκεί οπωσδήποτε το ψευδοκράτος. Αν η απάντηση της Λευκωσίας θα είναι ότι θα συμμετάσχει οπωσδήποτε η Κυπριακή Δημοκρατία και μπορεί μαζί είναι εκεί και οι ηγέτες των δυο κοινοτήτων, η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχτεί.

Κανένας δεν φαντάζεται τον Ερντογάν να πηγαίνει μαζί με τον Τσίπρα και τη Βρετανίδα Πρωθυπουργό, και ταυτόχρονα να είναι εκεί ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο Αναστασιάδης. Όποιες άλλες πλευρές και αν θα συμμετάσχουν, η Τουρκία θα αρνείται την Κυπριακή Δημοκρατία ή θα ζητά να τηρηθεί η «αναλογία» και να συμμετέχει και η «ΤΔΒΚ». Με λίγα λόγια, η περίφημη «διεθνής διάσκεψη» έχει περισσότερες πιθανότητες να ματαιωθεί πριν γίνει. Αλλά εάν δεν γίνει διεθνής διάσκεψη, πώς θα συζητηθούν οι εγγυήσεις;

Ένα και μόνο «όχι» αρκεί για να τα τουμπάρει

Σιγά-σιγά γίνονται συγκεκριμένα και έρχονται στο προσκήνιο τα μεγάλα ερωτήματα, που δεν μπορεί να έχουν άλλη απάντηση από «ναι» ή «όχι». Θα δώσει η Τουρκία στη συζήτηση που θα γίνει στο εξωτερικό αρκετό έδαφος που χρειάζεται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, για να πει ότι πάμε σε λύση; Αν στο πρώτο η απάντηση είναι «ναι» και ξεπεραστεί και το «εδαφικό», θα δεχτεί η Τουρκία να πάει σε διεθνή διάσκεψη, που να μην είναι η «πενταμερής» της αναγνώρισης του ψευδοκράτους, όπως επιδιώκει; Και αν τελικά γίνει μια τέτοια διάσκεψη, εκεί η Τουρκία θα εγκαταλείψει το σύστημα των εγγυήσεων ή κάποια παραλλαγή του;

Αλλά και αν όλα αυτά τα πολύ δύσκολα έρθουν «βολικά», πώς θα κλείσουν όλες εκείνες οι «αποκλίσεις» που έχουν μείνει πίσω στο μεταξύ; Θα δεχτεί η τουρκική πλευρά ένα σύστημα διακυβέρνησης διαφορετικό και δημοκρατικό, και θα εγκαταλείψει την απαίτηση για «εκ περιτροπής προεδρία»; Υπάρχει αρκετά μεγάλος αριθμός τέτοιων ερωτημάτων. Αλλά έστω και σε ένα από τα πιο πάνω η απάντηση να είναι «όχι», καταλαβαίνει κανένας ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο μέχρι απίθανο να παρουσιάσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στον λαό μια συμφωνία που να περιμένει να την εγκρίνουν.

Και αν ο ορίζοντας λύσης είναι τελικά αμέσως μετά τις Προεδρικές;

Ορισμένοι κύκλοι που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, αλλά δεν ανήκουν στους φανατικούς της μιας ή της άλλης πλευράς, ήδη έχουν αρχίσει να συζητούν ότι πράγματι ο Νίκος Αναστασιάδης έχει σπρώξει αρκετά μακριά τα πράγματα, αλλά δεν μπορεί να φτάσει σε δημοψήφισμα μέσα στους επόμενους μήνες. Ακόμα και έμπειροι διπλωμάτες έχουν αρχίσει να μην αποκλείουν, παρά τα όσα μέχρι πρόσφατα θεωρούνται βέβαια, η «παρούσα φάση του Κυπριακού να ξεπεράσει και τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2018».

Δηλαδή, εξηγούν, θα βρεθούμε σύντομα «κοντά σε συμφωνία», αλλά με έναν τρόπο που δεν θα μπορεί και να κλείσει συμφωνία. «Τότε θα πρέπει να επινοηθούν διάφοροι τρόποι για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες, που θα φάνε αρκετό χρόνο και έτσι θα φτάσουμε περίπου στα μέσα του 2017, με τον Νίκο Αναστασιάδη να ζητά επανεκλογή, για να «ολοκληρώσει την πορεία προς τη λύση»...

Μπορεί όμως να βρεθεί κάποιος πειστικός τρόπος για να «τρενάρει» τη διαδικασία για διάστημα τόσων πολλών μηνών; Πόσο πιθανό και εφικτό είναι τελικά το σλόγκαν «η κρίση θέλει ηγέτη», να αντικατασταθεί από το «η Κύπρος θέλει πρόεδρο για Λύση»;


Top