Χρύσανθος Τσουρούλλης Το διάγγελμα, οι τράπεζες, το μνημόνιο και οι εκλογές

Το διάγγελμα, οι τράπεζες, το μνημόνιο και οι εκλογές

Γιατί ανοχή και η κάλυψη είναι συνενοχή αδέλφια…


 

  • Ο απερχόμενος Πρόεδρος έδωσε «γραμμή» για τις εκλογές
  •  Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας δεν θέλει να θυμάται τι ψήφισε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο…
  • Ο Δ. Χριστόφιας για πρώτη φορά έγινε πιο αναλυτικός και είπε ότι οι ζημιές των τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα είναι περίπου τέσσερα δις και ότι άλλη τόση είναι η ζημιά από τη μετατροπή της Μαρφίν-Εγνατία από θυγατρική της Λαϊκής σε κυπριακή τράπεζα
 
Με το διάγγελμά του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θέλησε να κάνει έναν «τελευταίο λογαριασμό» με τους πολίτες, πριν από τη σκληρή γνωριμία τους με τα επώδυνα οικονομικά μέτρα που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται. Στο τέλος του διαγγέλματος υπογράμμισε ότι «δεν έχουμε την πολυτέλεια να υπολογίζουμε σε εκλογικές σκοπιμότητες». Επιχείρησε όμως ακριβώς το αντίθετο με το διάγγελμά του. Έδωσε τα μέσα στο ΑΚΕΛ για να κάνει, σε όσο χρόνο απομένει, την προεκλογική εκστρατεία του. Στην ουσία προσδιόρισε τη… «γραμμή». Αναγνωρίζοντας ότι το μνημόνιο είναι κάτι «πολύ κακό», μόνο που γι' αυτό «ευθύνονται οι τράπεζες και οι τραπεζίτες, ο τέως Διοικητής και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές». 
 
Δυο βασικά πράγματα 
Σε ολόκληρο το διάγγελμα στην ουσία είπε βασικά δυο πράγματα. Το πρώτο ήταν ότι την Τρόικα, το μνημόνιο και τη σκληρή λιτότητα έφεραν στην Κύπρο οι τράπεζες και τα σφάλματα των διοικήσεών τους. Το δεύτερο ήταν ότι εξίσου μεγάλη ευθύνη είχε ο θεσμικός φύλακας του τραπεζικού συστήματος, που ήταν ο τότε Διοικητής Αθανάσιος Ορφανίδης. 
Για πρώτη φορά ο Δημήτρης Χριστόφιας έγινε κάπως πιο αναλυτικός και είπε ότι, πρώτον, οι ζημιές των τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα είναι περίπου τέσσερα δις και, δεύτερον, «άλλο τόσο» είναι η ζημιά από τη μετατροπή της Μαρφίν-Εγνατία από θυγατρική της Λαϊκής σε κυπριακή τράπεζα. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι σ’ όλη την ανάλυσή του δεν αναφέρθηκε ούτε μια φορά το όνομα Ανδρέας Βγενόπουλος... 
Είναι όμως έτσι τα πραγματικά γεγονότα, όπως αναλύθηκαν και επεξηγήθηκαν από τον πρώτο πολίτη της Δημοκρατίας; Υπάρχουν ανακρίβειες; Και ποιες είναι αυτές;
 
Οι… λανθασμένοι ισχυρισμοί του Προέδρου
ΠΡΩΤΟΝ είναι πολύ καλά γνωστό ότι ο ίδιος δέχτηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να επωμιστεί η Κύπρος τις ζημιές των τραπεζών από τα κρατικά ομόλογα της Ελλάδας και το «κούρεμά» τους. Ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που είχε την εξουσία και αρμοδιότητα σε εκείνο το καθοριστικό Συμβούλιο, εκείνο το ιστορικό βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, να αποτρέψει κάτι τέτοιο. Αλλά δεν το έκανε. Το ότι δεν γνώριζε, δεν τον απαλλάσσει από τις ευθύνες του. Όφειλε, ως ηγέτης, να γνωρίζει τις συνέπειες των αποφάσεων στις οποίες συμμετείχε με την ψήφο του.
 
Δεύτερον είναι εδώ και καιρό γνωστό ότι η «μετατροπή της Μαρφίν σε κυπριακή τράπεζα» δεν άλλαξε απολύτως τίποτα από αυτήν την άποψη. Είτε παρέμενε θυγατρική είτε γινόταν κυπριακής βάσεως τράπεζα, οι ζημιές και οι ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης βαρύνουν και βάρυναν την Κύπρο. Όπως, εξάλλου, τόσα χρόνια πριν τα μεγάλα κέρδη των κυπριακών τραπεζών από την Ελλάδα έρχονταν στην Κύπρο και δεν αφορούσαν την Ελλάδα.
 
Όπως, την ίδια ώρα, η διερεύνηση των αναγκών ανακεφαλαιοποίησης ελλαδικών τραπεζών που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο (Άλφα και Γιούρομπανκ) γίνεται στην Κύπρο αλλά θα μεταβιβαστούν στην Ελλάδα και αν χρειαστεί η όποια δράση, αυτή θα την επωμιστεί το ελλαδικό και όχι το κυπριακό κράτος. Όπως, ακριβώς, συνέβη με τη γαλλική Κρεντί Αγκρικόλ (Cr?dit Agricole), μητρική της Εμπορικής Τράπεζας, που ανέλαβε την ανακεφαλαιοποίησή της, χωρίς να τίθεται ζήτημα θηγατρικής ή υποκαταστήματος παρά μόνο έδρας.
 
Τρίτο, ακόμα και αν υπήρχε κάποια διαφορά, δεν μπορεί να κατηγορεί τον Διοικητή της Κεντρικής Αθανάσιο Ορφανίδη για το ότι η Μαρφίν-Εγνατία έγινε τελικά «κυπριακή τράπεζα» (και όχι θυγατρική). Διότι, ως γνωστόν, η ιστορία γράφει αλλά και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής παραδέχεται ότι ο τότε Διοικητής της Κεντρικής ήταν έτοιμος να αφήσει τον Ανδρέα Βγενόπουλο να πάρει την έδρα της τράπεζας στην Ελλάδα. Ήταν «όλοι οι άλλοι, περιλαμβανομένης Κυβέρνησης αλλά και αντιπολίτευσης», που εκόπτοντο τότε για «να μείνει η τράπεζα στην Κύπρο».
 
Συνεπώς, και ο Δημήτρης Χριστόφιας και η Κυβέρνησή του μεταξύ και όλων των υπολοίπων -με ελάχιστες εξαιρέσεις- θέλησαν και πίεσαν «θεούς και δαίμονες» να μείνει η Μαρφίν-Εγνατία-Λαϊκή στην Κύπρο. 
 
Τα σκληρά μέτρα και η 17η Φεβρουαρίου 
ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι αυτή η κεντρική επιχειρηματολογία του Προέδρου στερείται βάσεως δεν θα αποτρέψει να την ακούμε συνεχώς τις υπόλοιπες σχεδόν εβδομήντα μέρες προεκλογικού που απομένουν. Όσο και αν προσπάθησε ο ίδιος αλλά και το ΑΚΕΛ τις τελευταίες μέρες να πείσουν ότι η «σκληρή διαπραγμάτευση» έφερε θετικά αποτελέσματα, εκείνο που μένει είναι τα πολύ σκληρά μέτρα που θα αρχίσουν να τρέχουν άμεσα. Κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί χειρότερη συγκυρία για να κάνει μια κυβέρνηση και ένα κόμμα προεκλογικό για τις προσεχείς Προεδρικές.
 
Οι ψηφοφόροι θα πάνε στην κάλπη με αυξημένους φόρους (κατανάλωσης, ακινήτων αλλά και ΦΠΑ), μειωμένα εισοδήματα και κουρεμένα επιδόματα. Πολλοί είναι ήδη άνεργοι κι άλλοι περισσότεροι αγωνιούν για το επαγγελματικό τους αύριο. Οι υπάλληλοι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα θα έχουν πολύ χαμηλότερα εισοδήματα, ενώ εκείνοι του ιδιωτικού εδώ και μήνες έχουν νιώσει τις περικοπές και έχουν χάσει την τονωτική ένεση του 13ου μισθού.
 
Οι αυτοεργοδοτούμενοι και οι επιχειρηματίες εδώ και καιρό εντελώς «στεγνοί» αγωνίζονται για απλή επιβίωση. Το Προεδρικό και το ΑΚΕΛ θα τους πουν ότι «φταίνε οι τράπεζες», αλλά αυτό δεν είναι δυνατό να παρηγορεί κανέναν. Ειδικά αυτούς που θυμούνται την αναβλητικότητα στα μέτρα εξυγίανσης που όφειλε να λάβει η Κυβέρνηση και την απρονοησία των προηγούμενων χρόνων σε ό,τι αφορά τα κρατικά ταμεία και τις διάφορες παροχές. Ποιος στα αλήθεια θα δώσει εμπιστοσύνη στο ΑΚΕΛ (και τον υποψήφιό του) επειδή τώρα «φταίνε οι τράπεζες, οι τραπεζίτες και ο Ορφανίδης»;
 
Όταν μάλιστα ο Πρόεδρος στην πενταετία του έδειξε τρομερή αδυναμία στους τραπεζίτες, αφού φιλοξενήθηκαν 3 διαφορετικά πρόσωπα στο Υπουργικό του, προερχόμενα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα… Ο τελευταίος δε (βλέπε Βάσος Σιαρλή) αν και πέρασε από συμπληγάδες, τελικά αποδείχθηκε χαλκέντερος και θα τερματίσει τη θητεία του με τον Πρόεδρο.
 
Αναπάντητα ερωτήματα
ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ όσον αφορά τον ρόλο που έπαιξε ο προηγούμενος Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας (και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει ευθύνες-όφειλε να ενημερώσει την κοινή γνώμη για την καταστροφή που ερχόταν), ο απερχόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας μένει και προσωπικά εκτεθειμένος. Διότι κάποια ερωτήματα που έχει από καιρό υποβάλει ο Αθανάσιος Ορφανίδης αιωρούνται χωρίς απάντηση από την κεντρική εξουσία.
 
1. Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποφάσισε στις 26 Οκτωβρίου 2011 να αποδεχθεί το «κούρεμα» του χρέους του ελλαδικού κράτους με τον τρόπο που έγινε; Δεν ήταν ενήμερος ότι μπορούσε να έπραττε διαφορετικά, χωρίς να δυσκολέψει την επείγουσα διευκόλυνση για την Ελλάδα; Πήρε αυτήν την απόφαση μόνος του; Ποιος τον συμβούλευσε σχετικά;
 
2. Εξακολουθεί ο Πρόεδρος Χριστόφιας να μη γνωρίζει ότι είναι ο κεντρικός (τραπεζικός) όμιλος που έχει την ευθύνη για το κεφάλαιο και δεν κάνει καμία διαφορά αν το πρόβλημα εστιάζεται σε θυγατρική ή υποκαταστήματα; Γιατί αναφέρεται λοιπόν στη μετατροπή της Μαρφίν-Εγνατία από θυγατρική σε κυπριακή τράπεζα;
 
3. Δεν ήταν ο Πρόεδρος εκεί, στο Συμβούλιο της 26ης Οκτωβρίου 2011, όταν οι κυβερνήσεις αποφάσισαν από κοινού ότι αν ένας τραπεζικός όμιλος έχει πρόβλημα, τότε είναι η κυβέρνηση που φιλοξενεί την έδρα του που αναλαμβάνει την ανακεφαλαιοποίσή του; Δεν ήταν και δική του απόφαση αυτή; Πώς κρίνει ο Πρόεδρος Χριστόφιας την εκτίμηση του σημερινού υπουργού του, ότι θα έπρεπε οι ζημιές να κατανεμηθούν αναλογικά σε όλο το εύρος της Ευρωζώνης;

Top