Στέλιος Παπαμωϋσέως Μια λάμψη είναι η ζωή… Κατ αρχάς να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου όλους όσοι δια ζώσης η

Μια λάμψη είναι η ζωή… Κατ αρχάς να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου όλους όσοι δια ζώσης η


Δυστυχώς, το έγραψα πολλές φορές σε αυτή εδώ την στήλη, η φωτιά καίει το σπίτι των παθόντων και  πουθενά αλλού.
 
Και δυστυχώς, το αναφέρω γενικά, φεύγουν από την ζωή άνθρωποι καλοί και κυρίως νεαροί που κάνουν πολλές φορές τον πόνο αβάσταχτο. Το χειρότερο πράγμα σε αυτή την προσωρινή ζωή, είναι οι γονείς να αποχαιρετούν τα παιδιά τους κόντρα στην φυσική, κόντρα στον νόμο των πιθανοτήτων. Και πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις η σκέψη όλων, στρέφεται περισσότερο στους γονείς και ύστερα στους στενούς συγγενείς.
 
Όπως και να το δει κανείς το θέμα, όπως και να το αναλύσει, θα συμφωνήσει ότι η ζωή έχει τους κύκλους της, έχει τα καλά της έχει και τα κακά της και όσο εξαρτάται από εμάς ας αξιοποιούμε τις χάρες που μας προσφέρει και ας μην ασχολούμαστε με τα μικρά αλλά με τα σημαντικά καθημερινά θέματα.
 
Μια λάμψη είναι η ζωή και όποιος πρόλαβε είδε…
Και δυστυχώς υπάρχουν παιδιά που δεν πρόλαβαν καλά καλά να δουν το φως της ημέρας, να χαρούν με τα πρώτα τους παιχνίδια, να δουν αυτούς που τους αγαπούν να τους χαμογελούν και είναι σε διάφορα ιδρύματα η και νοσοκομεία, δίνοντας με το καλημέρα κυριολεκτικά τον πρώτο τους μεγάλο αγώνα, τον αγώνα της επιβίωσης. Και βλέποντας τέτοια περιστατικά που δυστυχώς στην Κύπρο έχουν αυξητική τάση, πολλές φορές διερωτόμαστε γιατί να είναι άδικη η ζωή και γιατί να είναι τόσο σκληρή μαζί τους.
 
Οι ευχές όλων εκεί πρέπει να στρέφονται και να είναι όχι απλά περιστασιακά στο μυαλό μας αλλά συνεχώς να είναι στην σκέψη μας, προσδοκώντας στην σύντομη λήξη της δίκης τους Οδύσσειας.
 
Δεν είναι ευχάριστο το σημερινό θέμα του σχολίου της στήλης, αλλά πρέπει να θυμίσω ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με θέματα σημαντικά, πέραν της καθημερινής ποδοσφαιρικής επικαιρότητας.
 
Έτσι κι αλλιώς και αυτό το θέμα βρίσκεται στην επικαιρότητα και δυστυχώς σε καθημερινή βάση  όλο και κάποια οικογένεια ακολουθεί τον δικό της Γολγοθά.
Αλλά από την στιγμή που ο ίδιος Ο Κύριος μας ακολούθησε αυτή την διαδρομή και μετά τον Γολγοθά ακολουθεί η Ανάσταση, πρέπει να έχουμε πίστη και ελπίδα ότι ο κάθε ένας ξεχωριστά για τα αγαπημένα του πρόσωπα, στο τέλος αυτή την κατάληξη θα έχει.
 
Άλλωστε χωρίς την ελπίδα και  χωρίς την πίστη Στον Θεό, πιο ευάλωτοι και κυρίως πιο χαμένοι θα είμαστε στην πρόσκαιρη αυτή ζωή που έτσι κι αλλιώς μια λάμψη είναι και όποιος πρόλαβε είδε…. 
 

Top