Στέλιος Παπαμωϋσέως Επαναλαμβανόμενη ταινία…

Επαναλαμβανόμενη ταινία…



Θα μπω αμέσως στο.. ψητό. Κάθε χρόνο στις αρχές της περιόδου, όλα καλά και άγια φαντάζουν στο ποδοσφαιρικό μας στερέωμα και όλο και κάποιες ελπίδες για κάτι διαφορετικό μας δίνει η γενική εικόνα που παρατηρείται.
Κι αυτό έχει να κάνει με όσους έχουν ρόλο να διαδραματίσουν στην εξέλιξη του μαραθωνίου και ασφαλώς στη διεξαγωγή των αγώνων.
Όλοι έχουν έναν ενθουσιασμό για την έναρξη της νέας περιόδου, μπαίνουν σε αυτή φορμαρισμένοι και ήρεμοι, και κυρίως στα αρχικά στάδια ανέχεται ο ένας τον άλλον.
Οι παράγοντες κρατούν χαμηλούς τόνους, οι διαιτητές δείχνουν το καλό τους πρόσωπο, οι δημοσιογράφοι είναι υπομονετικοί και ο κόσμος δέχεται πιο εύκολα τα πρώτα λάθη γενικά.
Ειδικά όταν αυτά γίνονται σε αγώνες που δεν θεωρούνται ντέρμπι, περνούν συνήθως στο ντούκου…
Ώσπου φτάνουμε στην 4η η και 5η αγωνιστική, μπαίνουμε σε τροχιά ντέρμπι, έχουν δείξει κάτι από τη δυναμικότητά τους οι μεγάλες ομάδες και ξαφνικά αρχίζουν και πάλι να ηχούν τύμπανα πολέμου.
Φάσεις που στις προηγούμενες αγωνιστικές ούτε τις σχολιάζαμε, ξαφνικά αποτελούν αιτία πολεμικής αναμέτρησης και διαιτητές που περνούσαν απαρατήρητοι, είναι στην μπούκα του κανονιού.
Παντού βλέπουμε παρασκήνιο και κάνουμε συγκρίσεις, και σήμερα φωνάζουν δυο, αύριο άλλοι δυο, και αυτό θα συνεχιστεί και κυρίως θα ενταθεί μέχρι και το φινάλε της περιόδου, όταν θα κριθούν τα πάντα.
Δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι έχουμε ποδόσφαιρο αγγελικά πλασμένο, διαιτητές αλάνθαστους και Ομοσπονδία που δεν γνωρίζει τη λέξη παρασκήνιο.
Αντίθετα, πολλές φορές από αυτήν εδώ την στήλη άσκησα έντονη κριτική, για πολλά και σοβαρά θέματα που έχουν σχέση με τον χώρο.
Όμως, η συνεχιζόμενη προσπάθεια πλείστων παραγόντων να γλείφουν εκεί που φτύνουν και το αντίθετο, όταν τους συμφέρει, κανένα δεν πείθει για την ορθότητα και κυρίως την αντικειμενικότητα των καταγγελιών τους σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά.
Είναι πραγματικά μια ταινία που επαναλαμβάνεται συνεχώς και που δυστυχώς για τους εκάστοτε πρωταγωνιστές έχει κουράσει πολύ τον απλό φίλαθλο κοινό.
Κάποιες φορές υπάρχει μπόλικη δόση αλήθειας στις καταγγελίες και στους ισχυρισμούς παραγόντων, άλλες τόσες απλώς οι διαμαρτυρίες γίνονται για να στραφεί αλλού η προσοχή των οπαδών τους και όχι στην πραγματική ρίζα του κακού…
Και δυστυχώς, για αρκετούς από τους διαμαρτυρόμενους, ο κόσμος της ομάδας τους δεν τρώει κουτόχορτο…
Γι' αυτό και ας είναι όλοι, πραγματικά όλοι, οι έχοντες ευθύνη για την εξέλιξη του μαραθωνίου, ιδιαίτερα προσεχτικοί από εδώ και πέρα.
Ζούμε σε μικρό τόπο, ξέρει ο ένας τον άλλον, δεν χρειάζεται να προβαίνουμε σε ενέργειες που στο τέλος της ημέρας μας ζημιώνουν σαν παράγοντες, σαν διαιτητές, σαν δημοσιογράφους και γενικά ατομικά είτε και ομαδικά καταλήγουν κάποιοι ισχυρισμοί μας σε μπούμερανγκ.
Ας είμαστε όλοι πιο προσεχτικοί.
Κατά τα άλλα, εισερχόμαστε σε εβδομάδα υποχρεώσεων της Εθνικής μας ομάδας και μάλιστα έχουμε διπλή εκτός έδρας αποστολή με Ελλάδα και Βοσνία.
Το έργο μας αναμένεται πολύ δύσκολο ασφαλώς και, όπως και να το αντικρίσει κανείς, αν δεν έχουμε βαθμολογικά οφέλη αξιοσημείωτα, πολύ νωρίς πιθανόν να αναθεωρήσουμε και πάλι τους αρχικούς μας στόχους.
Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα, όσο και να θέλουμε να πιστώσουμε όλους για τη νέα προσπάθεια που ξεκίνησε κόντρα στο Βέλγιο.
Δεν υπάρχει περιθώριο χρονικό και αγωνιστικό για να αναμένουμε στο ακουστικό, γι' αυτό και καλή τύχη ευχόμαστε στην ομάδα μας, που με το «καλησπέρα» ουσιαστικά ρίχτηκε στα βαθιά νερά.
Ελπίζουμε σε μια τουλάχιστον υπέρβαση σε αυτό το τετραήμερο των εκτός έδρας αναμετρήσεων, για ευνόητους λόγους.
Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.  
 


Top