Στέλιος Παπαμωϋσέως Ε ρε τι Καλοκαίρι ήρθε

Ε ρε τι Καλοκαίρι ήρθε



Δεν έχουν περάσει παρά μόνο κάποιες μέρες από τη στιγμή που έσβησαν οι προβολείς στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση παγκοσμίως και σε μια βδομάδα αρχίζει μια νέα πανευρωπαϊκή γιορτή στα γήπεδα της Γαλλίας.
Για έναν μήνα ακριβώς, θα κτυπά η καρδιά της ποδοσφαιρικής ηπείρου στην όμορφη αυτή χώρα και βεβαίως πολλές συγκινήσεις αναμένουν ποδοσφαιρόφιλους και όχι μόνο.
Θα είναι εκεί οι πλείστοι από τους μεγάλους αστέρες που θαυμάσαμε στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Γιουρόπα, ακόμη και σε πρωταθλήματα προηγμένων ποδοσφαιρικά χωρών.
Θα είναι εκεί ομάδες που κουβαλούν τεράστια ιστορία στον θεσμό και έχουν πανηγυρίσει τρόπαια, αλλά και ομάδες που θέλουν να γράψουν ιστορία και να δημιουργήσουν ντόρο με το πέρασμά τους από τα γήπεδα της Γαλλίας.
Θα είναι εκεί κόσμος από 24 τουλάχιστον χώρες, όπου θα τρώει και θα πίνει με αντίπαλους οπαδούς και απλά θα συμμετάσχει ενεργά στη γιορτή του ποδοσφαίρου.
Γενικά θα είναι μια από τα ίδια, όπως δηλαδή συνηθίσαμε από τηλεοράσεως να βλέπουμε σκηνές που θυμίζουν πολιτισμένο κόσμο από πολιτισμένες χώρες, πολύ μακριά δηλαδή από τη δική μας αντίληψη περί ποδοσφαίρου και διεξαγωγής αγώνων…
Το καλοκαίρι αρχίζει με φιέστα και, από τη στιγμή που ακολουθούν αγώνες στους δυο θεσμούς σε επίπεδο συλλόγων, αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα σε τι προσμένουμε.
Και έρχεται σαν κερασάκι στην τούρτα και η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στη Βραζιλία για να κρατήσει ιδιαίτερα ζεστό και τον μήνα Αύγουστο από πλευράς ενδιαφέροντος.
Εκεί όπου ο Παύλος Κοντίδης μας άνοιξε την όρεξη με το πρώτο μετάλλιο που κέρδισε η χώρα μας σε Ολυμπιακούς Αγώνες και ελπίζουμε η παρουσία μας να μην είναι τυπική, αλλά πολύ ουσιαστική στο σύνολό της και να χαρούμε με τις επιτυχίες των αθλητών μας.
Λέμε ότι τρώγοντας έρχεται η όρεξη και αυτό ελπίζουμε να συμβεί και στην Ολυμπιάδα του Ρίο.
Αρχίζει λοιπόν όπου να ΄ναι το ματς, αρχίζουν και οι προετοιμασίες για την παρακολούθηση των γιορτών.
Ασφαλώς θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα από πλευράς ενδιαφέροντος αν συμμετείχε και σε αυτήν τη γιορτή η τροπαιούχος του 2004 Εθνική Ελλάδος, αλλά δυστυχώς μπόλικα λάθη την άφησαν ουσιαστικά εκτός με το καλησπέρα.
Και όταν έχουμε μια πανευρωπαϊκή γιορτή, ασφαλώς σε κάθε περίπτωση θα φέρνουν όλοι όσοι έζησαν το «Έπος της Πορτογαλίας» τον τελικό με τους οικοδεσπότες, κάθε στιγμή γενικά της ένδοξης πορείας και βέβαια τον Θοδωρή Ζαγοράκη με την παρέα του, ειδικά τον Άγγελο Χαριστέα με το γκολ που πέτυχε στον τελικό της 4ης Ιουλίου και τρέλανε όχι μόνο ολόκληρο το Έθνος αλλά και το παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα…
Για την Κύπρο τα πράγματα ήταν πάντα πολύ διαφορετικά, έστω και αν ο πήχης σταδιακά ανέβαινε.
Παρέμεινε δυστυχώς, πλην ελάχιστων περιπτώσεων, το αποτέλεσμα το ίδιο και κάθε νέα διοργάνωση απλά μας έδινε ελπίδες για υπέρβαση, που ποτέ στην ιστορία του θεσμού δεν ήρθε.
Θεωρούμε σε κάθε νέα αρχή ότι φτάνει η δική μας ώρα, όμως η γλώσσα προτρέχει του λογισμού και της πραγματικότητας.
Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα και μακάρι να διαψευσθούμε λίαν συντόμως.


Top