Στέλιος Παπαμωϋσέως Όλοι οι προπονητές στην…πρίζα

Όλοι οι προπονητές στην…πρίζα



Με αφορμή την προχθεσινή ανακοίνωση περί διακοπής της συνεργασίας του Ερμή με τον Νίκο Παναγιώτου, αποδεικνύεται για πολλοστή φορά ότι στην Κύπρο, ειδικά, παρά το ότι είναι γενικότερο κεφάλαιο, όλοι οι προπονητές είναι στην …πρίζα.

Κανείς και ποτέ δεν ήταν και δεν είναι στο απυρόβλητο, όσες επιτυχίες και αν έχει στην πορεία.

Βέβαια κάθε περίπτωση πιθανόν να είναι και ξεχωριστή και δεν είναι του παρόντος, ούτε και σωστό, να επιχειρηθεί ανάλυση της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά για πολλούς και ευνόητους λόγους.

Απλά, έχει ενδιαφέρον να θυμίσω στην τελευταία εξαετία τουλάχιστον, στην διάρκεια της οποίας πετύχαμε πολλά κατορθώματα και στην Ευρώπη, ότι πολλά διαζύγια εκδοθήκαν που προκάλεσαν έκπληξη, όπως και πολλές κατά καιρούς ήταν οι αμφισβητήσεις για προπονητές που έγραψαν ιστορία με τις ομάδες τους, είτε σε Κύπρο, είτε και στην Ευρώπη…

Όλοι σχεδόν θεωρούν τους Κετσπάγια και Γιοβάνοβιτς τους κορυφαίους προπονητές, όχι μόνο στην σύγχρονη απαιτητική εποχή, αλλά διαχρονικά.

Κι όμως κάποιοι αμφισβήτησαν εκ των έσω και τους δυο.

Τελικά και οι δυο έφυγαν, για διαφορετικούς βέβαια λόγους, όμως η ουσία είναι ότι στο απόγειο της δόξας τους τελούσαν και αυτοί υπό κριτική.

Ο Πάμπος Χριστοδούλου οδήγησε την ΑΕΛ μετά από 44 χρόνια στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, την οδήγησε για πρώτη φορά σε ομίλους Ευρωπαϊκής διοργάνωσης και όμως εκδιώχθηκε.

Ο Χριστάκης Χριστοφόρου σε λιγότερο από έξι μήνες πήρε κύπελλο, έβαλε για πρώτη φορά τους Κυανόλευκους σε ομίλους Ευρωπαϊκής διοργάνωσης και ήταν στο τσακ να εκδιωχθεί, ώσπου πέτυχε τον άθλο στην Μόσχα…

Αυτά είναι ίσως τα πιο τρανταχτά παραδείγματα από τα πολλά που υπάρχουν και τα οποία αποδεικνύουν ότι κανένας προπονητής, όσες επιτυχίες ή και υπερβάσεις πετύχει, δεν είναι σίγουρος για το τι θα ξημερώσει γι’αυτόν την επόμενη μέρα.

Κι οι ίδιοι το γνωρίζουν καλύτερα από τον κάθε ένα γιατί το έζησαν οι πλείστοι όχι μόνο μια φορά, αλλά πολύ περισσότερες.

Ανέφερα και πιο πάνω ότι οι λόγοι διακοπής μιας συνεργασίας διαφέρουν σε κάθε περίπτωση και είναι λογικό αυτό.

Κάποιοι φεύγουν εξ αιτίας της πίεσης που εξασκεί ο κόσμος, κάποιοι γιατί ράγισε το γυαλί στις σχέσεις με την διοίκηση, κάποιοι γιατί σήκωσαν ψηλά τον αμανέ, κάποιοι και για τους τρεις λόγους και κάποιοι γιατί θεωρούν ότι προσέφεραν όλα όσα μπορούσαν και δεν έχουν τίποτα παραπάνω να δώσουν στην ομάδα τους.

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην Κύπρο κατέχουμε το σχετικό ρεκόρ αποπομπής προπονητών.

Ήδη πριν συμπληρωθούν δυο αγωνιστικές, δυο αποτελούν παρελθόν και άλλοι δυο κινδύνεψαν ή και κινδυνεύουν να προστεθούν στην σχετική λίστα…

Κατά τα άλλα, απόψε στην Βοσνία, η Εθνική Κύπρου ξεκινά την νέα της προσπάθεια, κόντρα στην ομάδα που θεωρείται φαβορί για την κατάκτηση της πρώτης θέσης στον όμιλο μας.

Κάθε αρχή είναι δύσκολη, όμως εμπιστευόμαστε τον νέο Ομοσπονδιακό προπονητή και τους διεθνείς μας, ότι θα ματώσουν την φανέλα και ότι αυτό θα γίνεται σε κάθε αναμέτρηση για να την αγκαλιάσει ξανά και ο κόσμος.

Καλή επιτυχία στην ομάδα μας.


Top