Σύλια Ιωαννίδου Από (σου) βλακωθήκαμε…

Από (σου) βλακωθήκαμε…



Όταν ανακοίνωσε η Ε.Ε. ότι η σούβλα θα πρέπει να καταργηθεί κανονικά γιατί είναι ανθυγιεινή, στην Κύπρο διοργανωνόταν επανάσταση.

Εγώ ήμουν σε μουντ Βραζιλιάνικο, αισθανόμουν ότι βόλταρα στην Ιπανέμα και ότι ήμουν κοντοξαδέρφη της Bebel Gilberto. Περίοδος θερινής ραστώνης σε slow motion και από τις θερμοκρασίες όπως πολύ καλά κατάλαβες έπαθα και παραισθήσεις.

Μέσα στην παραζάλη, διάβασα τα νέα και φυσικά εγώ χάρηκα. Γιατί θα με ρωτήσεις και έχεις και τα δίκια σου. Λοιπόν, εγώ τρώω μόνο κοτόπουλο, το οποίο δεν θέλω καν να τρώω αλλά το στεφάνι μου πιστεύει ότι θα πεθάνω από ασιτία αν δεν φάω τσιτσίκο (έτσι λέμε οικογενειακώς το κρέας). Υποχώρησα λέγοντάς του ότι έχω αποθέματα για μια ζωή και είναι πασιφανές. Αυτός τώρα γιατί δεν το βλέπει δεν μπορώ να καταλάβω. Μα τσάμπα το έθρεφα το κατώμεσο τόσα χρόνια;  Μετά που τον παντρεύτηκα κατάλαβα ότι δεν πιστεύει ότι θα πεθάνω από ασιτία αλλά θέλει να κάνει σούβλα κάθε εβδομάδα, είναι ο καημός του. Και σου λέει ο χριστιανός, το ζαβό τι θα το ταΐζω; Τα βρύα και οι λειχήνες δεν γίνονται ωραία στο κάρβουνο. Ας το πείσω λοιπόν να τρώει κοτόπουλο. Συνομωσία κυρίες και κύριοι.

Όπως κάθε σωστός και αυθεντικός Κύπριος  ο άντρας μου, το καμάρι μου, η κολώνα του σπιτιού μου πιστεύει ότι είναι μέγας ψήστης, όπως πιστεύει άλλωστε το 99,9% του ανδρικού κυπριακού πληθυσμού. Όταν μου ανακοινώνει με περηφάνια «σήμερα μαγειρεύω εγώ άγγελέ μου», ξυπνάει ο διάβολος μέσα μου γιατί ξέρω ότι εκεί που απολαμβάνουμε τον κήπο μας εγώ, αυτός και τα τετράποδα τέκνα, θα μαζευτούν αγαπημένοι φίλοι μεν, αλλά πολλά πιάτα δε.

Θα μου πεις, γιατί δεν παίρνεις βρε κοριτσάκι μου ένα πλυντήριο πιάτων. Αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο ερώτημα. Αν το δω στο σπίτι στην πρώτη επέτειο γάμου, στο λέω δεν θα υπάρξει δεύτερη. Αλλά να μην λέω και μεγάλες κουβέντες…

Κατά τα άλλα είμαι πολύ κοινωνικός άνθρωπος, αλλά αλήθεια δεν αντέχω την εβδομαδιαία σούβλα. Τσάμπα πάει το μανικιούρ! Μέχρι τώρα επειδή κρατάω σκορ μου χρωστάει τουλάχιστον 41 μανικιούρ μαζί με παραφίνη. Αν τα πλήρωνε θα παίρναμε το καταραμένο το πλυντήριο πιάτων. Την τελευταία φορά που κάλεσε με περηφάνια και χαρά, εγώ βγήκα στην αντεπίθεση χαμογελώντας «ελπίζω να περάσετε όμορφα και ο τελευταίος να πλύνει και τα πιάτα!». Φταίω; Όχι πες μου φταίω; Για αυτό προτάσσω το στήθος μου, σηκώνω το λάβαρο της ελευθερίας και φωνάζω με όλο μου το είναι «ελευθερία ή σούβλα».

Δυστυχώς, η ΕΕ δεν με άκουσε και έστρεψε το ενδιαφέρον της στα παστά, τσαμαρέλες και μπέικον κρίμα … λες να υπάρχει ακόμα ελπίδα; 


Top