Νικόλας Μαρκαντώνης General Ο εκ προμελέτης φόνος 170.000 αδέσποτων…

Ο εκ προμελέτης φόνος 170.000 αδέσποτων…

Ο Νικόλας Μαρκαντώνης είναι δημοσιογράφος στο Sigmatv


 

Ο αριθμός και μόνο τρομάζει και αποκαλύπτει συνάμα την ποιότητα της κοινωνίας που ζούμε! 170.000 σκύλοι, το ένα τέταρτο σχεδόν του πληθυσμού της Κύπρου, αφήνονται αδέσποτοι στους δρόμους κάθε χρόνο, σύμφωνα με τα όσα αποκαλύφθηκαν στην πρόσφατη συνεδρία της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος. 
 
Ένας αριθμός που όχι μόνο δεν μας τιμά ως ανθρώπους, αλλά αποκαλύπτει και την ανευθυνότητα που μας χαρακτηρίζει ως λαό, και τα χιλιόμετρα που μας χωρίζουν από αυτό που ονομάζεται Ευρώπη! Διότι δεν εξηγείται αλλιώς η ενέργεια κάποιου, ο όποιος έχει ένα σκύλο στο σπίτι, ν’ αποφασίσει να τον πετάξει στο δρόμο, προβάλλοντας την οποιαδήποτε δικαιολογία.
Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό η ανευθυνότητά μας φαίνεται να βρίσκει καταφύγιο στην εύκολη δικαιολογία τής οικονομικής κρίσης. Ένα γλειφιτζούρι που έμαθαν να πιπιλάνε οι μέχρι πρότινος «φιλόζωοι». Το να λες άφησα το κατοικίδιό μου, για να μην αναγκαστώ να το θανατώσω, αφού δεν έχω την οικονομική ευχέρεια να το φροντίζω, ισοδυναμεί με καταδίκη του σε αργό και βασανιστικό θάνατο. Διότι εγκαταλείποντάς το στο δρόμο, θα πεθάνει αργά ή γρήγορα από την πείνα ή θα πληρώσει την οργή κάποιων άλλων ανεγκέφαλων για τις ζημιές που μπορεί να προκαλέσει, όταν τριγυρνώντας αδέσποτο θα αναζητήσει λίγη τροφή και νερό. Άρα, είναι σαν να το σκοτώνεις εσύ με τα ίδιά σου τα χέρια.
Κι ενώ οι ανεγκέφαλοι αυξάνονται και πληθύνονται με μαθηματική πρόοδο σε αυτήν τη χώρα, την ίδια στιγμή τα καταφύγια ζώων δεν μπορούν να σηκώσουν το μεγάλο οικονομικό βάρος τής συντήρησης των αδέσποτων, με αποτέλεσμα να καταλήγουν ακόμη και στη λύση της μαζικής ευθανασίας.
Μάστιγα λοιπόν τα αδέσποτα τα τελευταία χρόνια, αλλά μάστιγα και η απανθρωπιά και η ανευθυνότητά μας. Διότι εγκαταλείποντας αβοήθητο ένα σκύλο, καθόλου δεν διαφέρει από έναν εκ προμελέτης φόνο ενός μέλους της ίδιας της οικογένειάς σου. Και αφού μπορείς να το κάνεις με ένα ανυπεράσπιστο κουτάβι, τι θα εμποδίσει παρόμοια συμπεριφορά και απέναντι στους συνανθρώπους σου;
Και φυσικά η πολιτεία, όπως πάντα, αγρόν ηγόρασε, αφού αδυνατεί ή, καλύτερα, δεν θέλει να θεσπίσει νομοθεσία, η οποία θα θέτει τέρμα στις «μαζικές δολοφονίες». Πότε επιτέλους θα αντιληφθούμε ότι αποτελεί επιτακτική ανάγκη οι τοπικές Αρχές να προχωρήσουν στη δημιουργία ειδικού τμήματος το οποίο θα επιβλέπει τους ιδιοκτήτες των ζώων αλλά και θα φροντίζει για την ευημερία τους; Διότι, όπως ένα παιδί, έτσι και ένας σκύλος συνεπάγεται κάποια ευθύνη, και ουδείς μπορεί ν’ αποφασίζει να τον πετάξει στο δρόμο, είτε γιατί τον βαρέθηκε είτε γιατί δεν ανταποκρίνεται στις κυνηγετικές του απαιτήσεις! Διότι, το επαναλαμβάνω, τέτοιες ενέργειες αποτελούν καθρέφτη και της συμπεριφοράς μας απέναντι στην οικογένεια και τους συμπολίτες μας.

Top