Αυγή Σαββίδου Το στοίχημα του Δημήτρη και η δεξαμενή της Ελένης

Το στοίχημα του Δημήτρη και η δεξαμενή της Ελένης

''Κερνά τις σκέψεις της, ψάχνει ό,τι την ενδιαφέρει και αναρωτιέται αν όλα όσα παίζουν γύρω μας, στο τέλος, θα μας τρελάνουν. Executive Coach και ιδρυτής των εταιρειών APriori και Curious Hobbies, πότε-πότε έχει κάτι να πει.''


Κάθε φορά που παίρνεις μια απόφαση, βάζεις ένα στοίχημα με τον εαυτό σου.

Ο Δημήτρης Συλλούρης έφυγε από τον Δημοκρατικό Συναγερμό σαν κίνηση διαμαρτυρίας για την στάση του κόμματος στο δημοψήφισμα του 2004. Στη συνέχεια ίδρυσε το ΕΥΡΩΚΟ. Από τότε, το κάποτε υποσχόμενο παιδί του ΔΗΣΥ, μπήκε σε παρακμή. Μια σειρά από επιπόλαια στοιχήματα τον εξέθεσαν πολιτικά και ίσως η υποταγή του στην κυριαρχία της Ελένης Θεοχάρους να ήταν το επιστέγασμα μιας πολύ μέτριας καριέρας.

Τα τελευταία χρόνια, οι κινήσεις απελπισίας όπως η συνεργασία του ενδιάμεσου χώρου στις ζυμώσεις του 2012 με Καρογιάν και Ομήρου για τις προεδρικές του 2013, η υποψηφιότητα του στις ευρωεκλογές του 2014 ως υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ -ενώ ήταν πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ, και τέλος η δραματική διάλυση του κόμματος του και η σμίκρυνση της πολιτικής του καριέρας έδειξαν ένα πολιτικό που έχασε όλα τα στοιχήματα που έβαλε με τον εαυτό του, χαλώντας έτσι την οποιαδήποτε καλή εικόνα είχε παλαιότερα ως πολιτική προσωπικότητα.

Η Ελένη Θεοχάρους και ο Δημήτρης Συλλούρης ήταν κάποτε –και σε διαφορετικούς περιόδους- τα ανφάν γκατέ του ΔΗΣΥ. Έχαιραν δημοτικότητας, αριθμητικά οι ψήφοι προτίμησης που έπαιρναν ήταν αξιοζήλευτοι και γενικά είχαν επίγνωση της πολιτικής τους γοητείας. Η ιστορία όμως μας έδειξε ότι οι επίλεκτοι των κομμάτων, δεν χαίρουν συχνά της ίδιας προτίμησης όταν εγκαταλείπουν τους κόλπους που τους ανέδειξαν πολιτικά. Θυμηθείτε τον  Πρόδρομο Προδρόμου πριν φύγει από το ΔΗΣΥ στην πρώτη φάση της πολιτικής του καριέρας. Από το ΑΚΕΛ, θυμάστε τον Μιχάλη Παπαπέτρου; Όλοι αυτοί έδειχναν να πιστεύουν ότι φεύγοντας από το κόμμα θα παίρνανε μαζί τις ψήφους τους σαν να ήταν περιουσιακά τους στοιχεία. 

Η συγχώνευση Αλληλεγγύης και ΕΥΡΩΚΟ δίνει στην Ελένη Θεοχάρους μια ψευδαίσθηση νίκης, αφού μετά τις κλειστές πόρτες του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ και της Συμμαχίας Πολιτών, κατάφερε όχι μόνο να βρει ταίρι, αλλά και να του επιβληθεί χωρίς να του αφήσει ίχνος πολιτικής αξιοπρέπειας. Το ερώτημα είναι τι αντίκτυπο θα έχει στο πολιτικό branding της Ελένης Θεοχάρους η επεκτατική αυτή κίνηση, και πώς θα την στιγματίσει στο μέλλον.

Ένας πολιτικός σχηματισμός για να έχει μέλλον οφείλει οι λόγοι ίδρυσης του να είναι καθαρά πολιτικοί και όχι ατομικοί, πόσο μεν λόγοι πολιτικής επιβίωσης. Στην Ελένη Θεοχάρους δεν αρέσει να χάνει. Δείχνει αποφασισμένη να ψαρέψει ψήφους από οποιαδήποτε δεξαμενή. Με την μετεξέλιξη του ΔΗΣΥ από την δεξιά σε κεντροδεξιά παράταξη, η κίνηση της Θεοχάρους θα διεκδικήσει μια θέση στα δεξιά, κάπου μεταξύ Χρυσής Αυγής και ΔΗΣΥ. Δηλώσεις όπως ‘θα αυτοπυρποληθώ για την ένωση’ και η υπερ-υπεράσπιση του Ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής Ελευθέριου Συναδινού, μετά την αποβολή του από τον Πρόεδρο του ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς, δεν μπορούν παρά να όζουν εθνικισμό.

Όσον αφορά στη διάλυση του ΕΥΡΩΚΟ παραμένουν μερικά ερωτήματα:

1.       Τι θα γίνει με το ποσό των 324,500 χιλιάδων ευρώ που πήρε το κόμμα από το κράτος; Ως τακτική χορηγία (€87,523), ως χορηγία με βάση τα ποσοστά που έλαβε στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές (€137,000) και της έκτακτης χορηγίας που παραχωρήθηκε για σκοπούς οικονομικής ενίσχυσης της εκστρατείας των κοινοβουλευτικών κομμάτων (€101,000); Πού πήγαν αυτά τα λεφτά; Στην Αλληλεγγύη της Ελένης Θεοχάρους που δεν είναι ακόμα κόμμα, και δεν είναι η φυσική συνέχιση του ΕΥΡΩΚΟ; Τα κατάπιε το ΕΥΡΩΚΟ;

2.       Παραμένει ο Κουγιάλης στο κυβερνητικό σχήμα; Δεν είναι δα και ο πιο λαμπρός υπουργός. Γιατί άραγε επιλέγει να τον κρατά εκεί ο Πρόεδρος;

3.       Δικαιούται αυτός ο νέος σχηματισμός μερίδιο τηλεπροβολής από την δημόσια τηλεόραση με βάση τον κώδικα μεταξύ ΡΙΚ και κοινοβουλευτικών κομμάτων;

4.       Δυο αδυναμίες –αυτή της κυριαρχικής Ελένης Θεοχάρους και του χαμένου Δημήτρη Συλλούρη- μπορούν να γεννήσουν μια δύναμη;

Η πολιτική είναι αδίστακτη και δεν χαρίζεται σε κανένα. Σήμερα είσαι αστέρι, αύριο είσαι έκπτωτος. Τείνουμε να ψηφίζουμε πολιτικούς που κερδίζουν τα προσωπικά τους στοιχήματα. Αυτούς που είναι λίγο καλύτεροι από εμάς. Είναι καθαρά θέμα ανθρώπινου ενστίκτου και επιβίωσης. Αυτοί που χάνουν, φεύγουν και έρχονται άλλοι, καλύτεροι από εμάς.


Top