Πέτρα Αργυρού Σε θανάτωση το ΓεΣΥ - Ζητείται αποδιοπομπαίος τράγος

Σε θανάτωση το ΓεΣΥ - Ζητείται αποδιοπομπαίος τράγος


Οι εξελίξεις των τελευταίων 24ώρων γύρω από τον τομέα της Υγείας εκτός από βάναυση προσβολή της κοινής νοημοσύνης, καταμαρτυρούν ότι το υπέρτατο αγαθό της υγείας αποτελεί έρμαιο οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων, αλλά ταυτοχρόνως και προσωπικών φιλοδοξιών.
 
Μείναμε εμβρόντητοι να παρακολουθούμε τα τελευταία επεισόδια μιας κακής κωμωδίας ή τραγωδίας, στην οποία ο Πρόεδρος δεσμεύεται ότι θα αναλάβει τάχατες ο ίδιος προσωπικά να λύσει τα προβλήματα στην Υγεία και "αδειάζει" κατά τον πλέον άγαρμπο τρόπο τον υπουργό του (Σ.σ. Ούτε λίγο, ούτε πολύ θυμίζει το δημόσιο άδειασμα Β. Σιαρλή από Χριστόφια).
 
Τα πράγματα είναι απλά. Πιο απλά δεν γίνονται. Εάν δεν αυτονομηθούν τα νοσοκομεία, δεν υπάρξει συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και δεν εφαρμοστεί ένα Γενικό Σχέδιο Υγείας, το υπέρτατο αυτό αγαθό θα παραμείνει σε επίπεδα τριτοκοσμικής χώρας με τους φορολογούμενους πολίτες να εκλιπαρούν για τα αυτονόητα, που η Πολιτεία μιας ευρωπαϊκής χώρας θα έπρεπε να προσφέρει.
 
Όμως, για να τα βάλουμε τα πράγματα με τη σειρά. Οι πιο παλιοί θα θυμάστε ότι η ιδέα για τη δημιουργία ενός γενικού σχεδίου υγείας χρονολογείται από τη δεκαετία του '60. Εδώ και μία εικοσαετία, γίνονται ασκήσεις επί χάρτου και τάχατες ετοιμαζόταν ένα σχέδιο, το οποίο θα έλυνε εξ' άπαντος το πρόβλημα.
Όταν μας μπήκε -δικαίως- η Τρόικα στο ρουθούνι, καμώθηκαν να ετοιμάσουν μια αναλογιστική μελέτη για να είναι βιώσιμο το Σχέδιο. Επί υπουργίας Βάσου Σιαρλή, αυτή η μελέτη κατέδειξε πως η συνεισφορά των πολιτών θα αντιπροσωπεύει το 2,67% του μισθού τους.
 
"Κολλήσαμε", όμως στο αν θα είναι πολυασφαστικό ή μονοαφαλιστικό το… ευλογημένο. 
 
Και αυτό διότι είναι τεράστια τα συμφέροντα, για τα οποία οι εκάστοτε κυβερνήσεις και όχι μόνο η παρούσα, στρουθοκαμήλιζαν με σκοπό να αποφύγουν πολιτικό και οικονομικό κόστος.
 
Προς στιγμήν ελπίζαμε ότι η διακυβέρνηση Αναστασιάδη, θα εφαρμόσει το ΓεΣΥ -έστω και «μίνι»- για να αρχίσει επιτέλους να μπαίνει το νερό στ’ αυλάκι και οι πολίτες αυτού του τόπου να έχουν αν μη τι άλλο τα ελάχιστα που δικαιούνται για διασφάλιση της υγείας και της ζωής τους.
 
Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι για άλλη μια φορά οι ελπίδες διαψεύδονται και ο εμπαιγμός δίδει ρεσιτάλ σε μια χώρα, που ακόμα μαστίζεται από την κρίση, την ανεργία και τα μισθοδοτικά «κουρέματα». Παράγοντες, που –αυτονόητα- περιορίζουν τις δυνατότητες των πολιτών.
 
Τα δεδομένα, επιτρέπουν αμφισβήτηση των προθέσεων των κυβερνώντων ή καλύτερα του Προεδρικού, διότι –εξ’ όσων πληροφορούμαι από τη Διακομματική Επιτροπή- τα νομοσχέδια για την εφαρμογή είναι έτοιμα από τις αρχές του χρόνου.
 
Το λιγότερο που θα ανέμενε κανείς θα ήταν ένα ειλικρινές ξεκαθάρισμα, που το δικαιούται άλλωστε ο πολίτης.
 
Θέλει ή δεν θέλει η κυβέρνηση Αναστασιάδη να εφαρμόσει το ΓεΣΥ;
 
Και εάν θέλει, γιατί δεν αφήνεται ο υπουργός να το προχωρήσει;
 
Προσωπική άποψη της γράφουσας είναι ότι η κυβέρνηση δεν θέλει. Και μακάρι να διαψευσθώ. Θα είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια διάψευση θα με χαροποιήσει.
 
Είναι, όμως, θλιβερό διότι όχι μόνο δεν θέλει να το εφαρμόσει, αλλά με «ππατσιαρίσματα» προσπαθεί να επιλύσει τα προβλήματα στην Υγεία, αναζητώντας ταυτόχρονα αποδιοπομπαίο τράγο (Σ.σ. Γ. Παμπορίδη) για να του χρεώσει την αποτυχία της εφαρμογής.
 
Ο τομέας της Υγείας, ήταν η χρυσή ευκαιρία της κυβέρνησης Αναστασιάδη να "ξεδοντιάσει" το διαπλεκόμενο οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο και να ανοίξει νέους ορίζοντες στα της εσωτερικής διακυβέρνησης αυτού του τόπου.
 
Ήταν η χρυσή ευκαιρία για μια Κύπρο απαλλαγμένη από τα σύνδρομα της δυσπραγίας, της φτώχειας και του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στις ατελείωτες λίστες αναμονής, στις ατελείωτες ουρές ιατροφαρμακευτικής επαιτείας.

Top