Κωστάκης Αντωνίου Ποίο στηρίζει ο ΔΗΣΥ; Τον Αναστασιάδη ή τον Έιντε;

Ποίο στηρίζει ο ΔΗΣΥ; Τον Αναστασιάδη ή τον Έιντε;


 
Πόσο επηρεάζει τον Νίκο Αναστασιάδη στη λήψη αποφάσεων ο Αβέρωφ Νεοφύτου και γενικότερα η ηγεσία του ΔΗΣΥ;
Φαίνεται ότι δεν μπορεί να τον επηρεάσει, ή τουλάχιστον δεν είναι σε θέση να ελέγξει τις αποφάσεις του, στον βαθμό που να μην προκαλούν ζημία στο κόμμα. 
Πριν από μερικές ημέρες είχε ξεσπάσει η γνωστή οργίλη αντίδραση του Προέδρου κατά του Έσπεν Μπαρθ Έιντε. Ο ΔΗΣΥ "κοιλιοπονούσε". Δεν έβγαζε άχνα. Δεν τοποθετείτο. Εξέδιδε ανακοινώσεις για την ιατρική κάνναβη! Περί Έιντε, ουδέν. Περί αντιδράσεων Αναστασιάδη, τίποτε. Ο Πρόεδρος του κόμματος παραθερίζει. Φυσιολογικά το κόμμα διά του Προέδρου του, ή μέσω  επίσημης ανακοίνωσης, όφειλε ως κυβερνών, να λάβει θέση.
Μέχρι την ώρα που εγράφοντο αυτές οι γραμμές, ο ΔΗΣΥ σιωπούσε. Δείγμα ανυπαρξίας ηγεσίας που θα δώσει κατευθύνσεις και καθοδήγηση. Κόμμα σε πλήρη θερινή ανάπαυση. Ούτε λέξη δεν λέει, εάν σωστά έπραξε ο Πρόεδρος, ή εάν λανθασμένα ενήργησε, συγκρουόμενος με ένα παράγοντα των Ηνωμένων Εθνών. 
Αν τοποθετηθεί κατά του Έιντε, φτύνει στα γένεια του. Αν επικρίνει τον Πρόεδρο και ιστορικό ηγέτη του, δεν στέκει μία ημέρα στη θέση της η ηγεσία.
Αν ληφθεί υπ' όψιν το γεγονός ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν χάνει ευκαιρία να χαιρετίσει ακόμη και την πιο δευτερεύουσας φύσης απόφαση του Προέδρου, η σιωπή του έναντι της σοβαρής αυτής περίπτωσης γεννά πολλά ερωτηματικά. Αλλά οδηγεί και σε λογικά συμπεράσματα. Εάν ο ΔΗΣΥ έκρινε ότι η απόφαση του Προέδρου να συγκρουσθεί με τον εκπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα ήταν ορθή και επεβάλλετο προς το συμφέρον του εθνικού θέματος, θα το είχε ήδη πράξει και θα εξέδιδε σχετική ανακοίνωση στήριξης του Προέδρου. Δεν το έπραξε. Και η σιωπή του παραπέμπει στο λογικό συμπέρασμα ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός διαφωνεί με τον χειρισμό τον οποίο αποφάσισε ο Πρόεδρος. Διαφωνεί με την πρόκληση συγκρούσεων με τον ΟΗΕ. Άλλωστε αυτή υπήρξε η διαχρονική πολιτική του κόμματος, από την εποχή του Γλαύκου Κληρίδη μέχρι σήμερα. "Τον ΟΗΕ τζιαι τα μμάδκια μας".
Βεβαίως, ο Αβέρωφ Νεοφύτου θα κινδύνευε να καταστεί ασυνεπής και άκρατος λαϊκιστής, εάν τοποθετείτο υπέρ της απόφασης του Προέδρου να τα "σπάσει" με τον Ειδικό Σύμβουλο τού Γ.Γ. Διότι ο κ. Νεοφύτου διαβουλεύετο με τον Έιντε  τακτικότατα, συμφωνούσαν στα πλείστα θέματα, ακολουθούσαν ταυτόσημη πολιτική. Πώς μπορεί να έλθει τώρα και να τον αναθεματίσει; 
Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και με τον Άντρο Κυπριανού. Αλλά το ΑΚΕΛ, λόγω προεκλογικών σκοπιμοτήτων, αλλά και διαχρονικής πολιτικής, έχει κάθε λόγο να υπερασπίζεται τον Έιντε και να βάλλει κατά του Προέδρου Αναστασιάδη. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν έχει αυτήν την ευχέρεια. Ούτε νομιμοποιείται ως κυβερνών κόμμα, ούτε κότσια έχει να τα βάλει με τον Αναστασιάδη. Εξάλλου δεν μπορεί να αφορίζει έναν φίλο, όπως ο Έιντε, με τον οποίο φαίνεται να καθόριζαν κοινή γραμμή εδώ και καιρό. 
Τα πράγματα, όπως είχαμε γράψει και σε πρόσφατο άρθρο μας, είναι και κωμικά και τραγικά.
Αναστασιάδης-ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ αποτελούσαν εδώ και καιρό συγκοινωνούντα δοχεία με τον Έιντε. Τον εθώπευαν και συνεργάζοντο αρμονικά μαζί του. Αν ο Αναστασιάδης σε κάποια στιγμή ηθέλησε να παίξει τον ρόλο μάγκα και να εξαποστείλει τον συνεργάτη του, σε στιγμές τεχνητής οργής και οίησης πολιτικής μαγκιάς, αυτό δεν μπορούσε να το κάνει ούτε ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ούτε ο Άντρος Κυπριανού. Δεν συμπεριφέρονται έτσι προς έναν στενό συνεργάτη, όπως είναι ο Έιντε. Άλλωστε ο Νορβηγός διπλωμάτης δεν είναι όποιος και όποιος. Κρατά και αυτός στο χέρι του χαρτιά...
Τελικά τόσο ο Αβέρωφ Νεοφύτου όσο και ο Άντρος Κυπριανού πρέπει να αισθάνονται άφατη ικανοποίηση από την γκάφα του Αναστασιάδη. Εξετέθη δις. Όταν αποφάσιζε σε στιγμές έκρηξης να επιτεθεί κατά του Έιντε και ακολούθως όταν αποφάσιζε να προχωρήσει σε νέα κωλοτούμπα ανακαλώντας απόφασή του να δώσει στη δημοσιότητα "πρακτικά" του τελευταίου δείπνου. Τα οποία δεν ήταν κάν πρακτικά, αλλά πρόχειρες σημειώσεις του διαπραγματευτή Ανδρέα Μαυρογιάννη. 
Με τέτοιες τσαπατσουλιές μάς έχει συνηθίσει ο Πρόεδρος στα πέντε χρόνια που κυβερνά. Αποφασίζει και ανακαλεί. Δεσμεύεται και αποδεσμεύεται. Οργίζεται και επανέρχεται στην ηρεμία. 
Αλλά ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν μπορεί να στηρίζει τις συναισθηματικές  εξάρσεις του Προέδρου, ούτε και να συνηγορεί σε αποφάσεις του τις οποίες θεωρεί λανθασμένες και επιζήμιες. Έτσι, αφού δεν μπορεί να επικρίνει, σιωπά. Και αφήνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας έρμαιο ακατάλληλων συμβουλατόρων στο Προεδρικό, να πληρώνει το πολιτικό κόστος των γκαφών του. Και να καθίσταται αναξιόπιστος. Εντός και εκτός Κύπρου...

Top