Κωστάκης Αντωνίου Η "ΚΥΠ" του Κωνσταντίνου και η "συγχώρεση" Παμπορίδη

Η "ΚΥΠ" του Κωνσταντίνου και η "συγχώρεση" Παμπορίδη


Ο Υπουργός  Υγείας, Γιώργος Παμπορίδης, προφανώς αγνοεί το αξίωμα πως όταν κάποιος αναγνωρίζει πως ξεπέρασε τα όρια της πολιτικής ευπρέπειας, οφείλει και να ανακαλέσει όσα εκστόμισε, και τα οποία ξεπερνούν την πολιτική ευπρέπεια. Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε διαφορετικά την αμφίσημη δήλωσή του, διά της οποίας ζητεί από τους πολιτικούς αρχηγούς να συγχωρέσουν όσα είπε περί "Ιούδα πολιτικού αρχηγού" αλλά την ίδια στιγμή να δηλώνει πως δεν ανακαλεί όσα είπε!
Έχουμε εδώ ένα μείγμα ειλικρίνειας και πολιτικού θάρρους του Υπουργού, με την αναγνώριση ότι ξεπέρασε τα όρια της πολιτικής ευπρέπειας, αλλά την ίδια στιγμή έχουμε δείγμα αλαζονείας και εμμονής σε αυτά που εκστόμισε, με το να μην ανακαλεί. Δεν συμβιβάζονται και τα δύο. Αν ο Υπουργός διέθετε πολιτικό θάρρος, είτε θα απολογείτο προς τους πολιτικούς αρχηγούς, και συγκεκριμένα τον Νικόλα Παπαδόπουλο  και θα ανακαλούσε τα περί "Ιούδα", είτε δεν θα ζητούσε συγχώρεση και θα επέμενε σε όσα είπε... Τελικά προσπάθησε να παντρέψει και τη "συγχώρεση" και τη μη συγχώρεση.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Γιώργος Παμπορίδης είχε κατηγορήσει πολιτικό αρχηγό, χωρίς να τον κατονομάζει,  ότι είναι "Ιούδας" που θα υποσκάψει το ΓΕΣΥ. Δεν είχε το θάρρος να τον κατονομάσει, αλλά φίλοι του και έντυπα, κατονόμασαν τον Νικόλα Παπαδόπουλο ως τον "Ιούδα". Και ελέχθη ότι μέσα από τροπολογίες που θα κατέθετε το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, θα ναρκοθετείτο η ψήφιση των νομοσχεδίων για το  Γενικό Σχέδιο Υγείας. Τελικά ο ισχυρισμός του κ. Παμπορίδη αποδείχθηκε μύθος και, γιατί όχι, προεκλογικό πυροτέχνημα για να πληγεί ο υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές, Πρόεδρος του ΔΗΚΟ. Τα νομοσχέδια ψηφίστηκαν και πέρασαν χωρίς τροπολογίες του ΔΗΚΟ. Η "τάτσα" έμεινε στον Νικόλα, αλλά τελικά πέρασε στον Παμπορίδη, του οποίου οι ισχυρισμοί διαψεύστηκαν από τα γεγονότα.
Σε όλη τη διάρκεια αυτού του επεισοδίου, όμως, δημιουργήθηκαν και άλλοι συνειρμοί και υποψίες. Η οργίλη παρέμβαση του συναγερμικού Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας, Κώστα Κωνσταντίνου, προκάλεσε πολλές απορίες και ερωτηματικά. Ο κ. Κωνσταντίνου εγνώριζε ποιοι μπαινόβγαιναν στα γραφεία του ΑΚΕΛ, ποια ώρα και πού  συναντώντο οι διάφοροι "συνωμότες" κατά του ΓΕΣΥ,  και πολλά άλλα, τα οποία εάν είναι αληθή, είναι δυνατόν να δημιουργούν καίρια ερωτήματα: Άραγε ο κ. Κωνσταντίνου διαθέτει τη δική του "ΚΥΠ", η οποία παρακολουθεί τους πάντες και τα πάντα, ή μήπως η κυβέρνηση παρακολουθεί τα γραφεία των κομμάτων και τις συναντήσεις των ηγετών τους;
Απ' εκεί και πέρα, πιστεύουμε πως η Κυβέρνηση πανηγυρίζει προτού καβαλικέψει. Δεν αποτελεί "ιστορική στιγμή" η ψήφιση των νομοσχεδίων για το ΓΕΣΥ, όπως δεν αποτελούσε ιστορική στιγμή και η ψήφιση του νόμου το 2001. Και τότε ψηφίστηκε νόμος, αλλά είμαστε στο 2017 και ΓΕΣΥ δεν είδε ο λαός. Συνεπώς το ίδιο δεν αποκλείεται να επαναληφθεί και σήμερα και ενώ έχουν ψηφιστεί τα νομοσχέδια, ΓΕΣΥ να μην εφαρμοστεί ποτέ. Ιστορικές στιγμές δεν είναι όταν ψηφίζονται νόμοι, αλλά όταν εφαρμόζονται οι νόμοι. Και στην Κύπρο, πολλοί νόμοι έχουν ψηφιστεί, αλλά οι περισσότεροι δεν εφαρμόζονται. Εμείς θα χαιρετίσουμε ως ιστορική στιγμή την  ημέρα που θα τύχει εφαρμογής το ΓΕΣΥ. Θα αποδώσουμε τα εύσημα στην όποια κυβέρνηση εφαρμόσει το ΓΕΣΥ και όχι στην κυβέρνηση που κατέθεσε  τα νομοσχέδια.
Είναι κωμικοτραγικό να αποδίδονται εύσημα στη σημερινή κυβέρνηση, η οποία έχει οδηγήσει σε κατάρρευση τα δημόσια νοσηλευτήρια και τα κατήντησε βασανιστήρια για τους πολίτες. Είναι τραγικό διότι άνθρωποι υποφέρουν αναμένοντες επί ώρες να εισαχθούν προς εξέταση, υπό αφόρητους πόνους, στα Τμήματα Πρώτων Βοηθειών, ή κινδυνεύει η ζωή τους περιμένοντας στη λίστα αναμονής. Είναι τραγικό να αποδίδονται εύσημα σε μία Κυβέρνηση, η οποία διέλυσε το σύστημα Δημόσιας Υγείας, υποχρέωσε σε μαζική φυγή ιατρούς και νοσηλευτές, επί πέντε χρόνια δεν έπραξε τίποτε για το ΓΕΣΥ, και αποφάσισε να κινηθεί τώρα που πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές.
Δεν αποδίδουμε κανένα εύσημο στην Κυβέρνηση και στον Υπουργό  Υγείας. Και αν πρόκειται να ζητήσουν από κάποιον συγχώρεση και να απολογηθούν, δεν είναι προς τους πολιτικούς αρχηγούς αλλά προς τον λαό και τους ασθενείς. Αυτούς αδίκησαν...

Top