Πολύβιος Αλεξάνδρου Άξιζε μεγαλύτερου σεβασμού...

Άξιζε μεγαλύτερου σεβασμού...


Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς υγιώς σκεπτόμενος φίλαθλος που να ασχολείται με την κυπριακή καλαθόσφαιρα και να μην τον έχει ενοχλήσει η αναστολή του τμήματος της ΑΕΛ. Είτε αυτός είναι ΑΕΛίστας, είτε ΑΠΟΕΛίστας, είτε ΑΠΟΛΛΩΝίστας, είτε υποστηρίζει τον Κεραυνό, είτε οποιαδήποτε άλλη ομάδα.  Διότι η κυπριακή καλαθόσφαιρα μετά την απόφαση των διοικούντων της ΑΕΛ, όπως και να το κάνουμε, είναι φτωχότερη. Όπως ήταν και την περσινή περίοδο, όταν από ένα σημείο και μετά η ιστορική ομάδα της Λεμεσού είχε αποχωρήσει από το πρωτάθλημα. Το πλήγμα είναι μεγάλο, αφού κανείς δεν γνωρίζει εάν η αναστολή θα είναι προσωρινή, ή εάν θα διαρκέσει για χρόνια. 
 
Η ΑΕΛ των 13 πρωταθλημάτων, των 9 κυπέλλων, των 8 σούπερ καπ και του ενός Ευρωπαϊκού (FIBA Regional Challenge Cup) το 2003, η μοναδική κυπριακή ομάδα που κέρδισε ευρωπαϊκό τίτλο, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι αυτή την στιγμή, δεν υπάρχει. 
 
Τα οικονομικά προβλήματα λύγισαν τη βασίλισσα. Οι 100.000 περίπου ευρώ, που χρειάζονταν για να πληρωθεί το ποσό το οποίο εκδικάστηκε από τη FIBA για οφειλές προς τρίτους, στάθηκε τελικά ανυπέρβλητο εμπόδιο στην προσπάθεια που έγινε το τελευταίο διάστημα. 
 
Κι όμως, αυτή η ομάδα άξιζε περισσότερο σεβασμό απ’ όλους τους εμπλεκόμενους. Από πρώην και νυν. Από αυτούς που με λάθος χειρισμούς έφεραν την ΑΕΛ σε αυτό το σημείο, αλλά και από τους νυν, που έχουν αποδείξει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν ενδιαφέρονται για τίποτα άλλο, πέραν του ποδοσφαίρου. 
 
Ρωτήστε όμως και τους καλαθοσφαιριστές που άφησαν χαραγμένο το όνομά τους στην ιστορία της ΑΕΛ, να σας πουν τι νιώθουν για την απόφαση. Τους Παλάλα, Εύζωνα, Θρασυβουλίδη, Κουνούνη, αλλά και τους νεότερους Παλάλα και Κουνούνη. Άραγε, τι μπορεί να λέει για αυτή την κατάντια, και ο «αιώνιος αρχηγός» της ΑΕΛ, ο μακαρίτης Γιώργος Θυρώτος; 
 
 
 

Top