Πολύβιος Αλεξάνδρου Μας έγινε συνήθεια!

Μας έγινε συνήθεια!


Τελικά, μας έγινε συνήθειο το κυπριακό ποδόσφαιρο να εκπροσωπείται στους ομίλους των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, αφού είναι η τέταρτη σερί χρονιά που γίνεται κάτι τέτοιο. Μπορεί η αρχή να έγινε με την Ανόρθωση (2008-09) και να ακολούθησε ο ΑΠΟΕΛ (2009-10), ωστόσο το σερί άρχισε από την περίοδο 2011-12 με τον ΑΠΟΕΛ (Τσάμπιονς Λιγκ) και την ΑΕΚ (Γιουρόπα Λιγκ).
 
Την επόμενη περίοδο (2012-13) η ΑΕΛ εξασφάλισε τη συμμετοχή της στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, ενώ την πέρυσι (2013-14) ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνας αγωνίστηκαν στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. Φέτος (2014-15) οι δύο ομάδες βρίσκονται ξανά στα ευρωπαϊκά σαλόνια με τον ΑΠΟΕΛ στο Τσάμπιονς Λιγκ και τον Απόλλωνα στο Γιουρόπα Λιγκ.
 
Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο να λέμε ότι εάν κάποια χρονιά δεν έχουμε εκπρόσωπο στους ομίλους, θα είναι αποτυχία!
Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο κάναμε βήματα προόδου, αλλά άλματα. Γιατί, εντάξει, ο ΑΠΟΕΛ μπορεί πλέον να υπερηφανεύεται για το κατόρθωμά του (3η παρουσία στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ), αλλά αυτό είναι κάτι που το κέρδισε με το σπαθί του και τους βαθμούς που μάζεψε τα τελευταία χρόνια. 
 
Η πρόκριση όμως του Απόλλωνα, επί της Λοκομοτίβ Μόσχας και ειδικά με τον τρόπο που ήρθε αυτή, με την τεσσάρα μέσα στην έδρα της, αποδεικνύει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν είναι τα εκατομμύρια που κάνουν την ομάδα, αλλά η πολλή δουλειά.  
 
Φέτος θα μπορούσαμε να γράψουμε ιστορία εάν η Ομόνοια δεν είχε την ατυχία να βρει στον δρόμο της τον Ρουμάνο διαιτητή Τούντορ. Οι «πράσινοι» υπολείπονταν λίγα δευτερόλεπτα από το θαύμα, ωστόσο ο Ρουμάνος τους έκοψε τα φτερά.
 
Η ΑΕΛ βρήκε μπροστά της παγόβουνο (Τότεναμ) και φυσιολογικά υπέκυψε. Όπως και να έχουν τα πράγματα όλα αυτά αποδεικνύουν ότι όντως κάναμε πρόοδο και πλέον είναι στο χέρι μας να διαχειριστούμε αυτήν την τεράστια επιτυχία.
 

Top