Πολύβιος Αλεξάνδρου Στο ίδιο έργο...

Στο ίδιο έργο...


Aπό την εποχή που μπήκαν στη ζωή μας τα κριτήρια της ΟΥΕΦΑ, τα τρία τελευταία χρόνια δηλαδή, κάθε τρεις μήνες βιώνουμε την ίδια ακριβώς κατάσταση. Τα σωματεία να απευθύνονται στον κόσμο τους για οικονομική βοήθεια και ουσιαστικά τους φορτώνουν τις ευθύνες, βάζοντάς τους ενώπιον ενός μεγάλου διλήμματος. «Ή βάζετε το χέρι στην τσέπη, ή δεν περνούμε τα κριτήρια και η ευθύνη δική σας για τις ποινές που θα ακολουθήσουν».
 
Και ποιες είναι αυτές οι ποινές; Απαγόρευση μετεγγραφών ποδοσφαιριστών άνω των 21 ετών, αφαίρεση βαθμών και αφαίρεση του δικαιώματος η ομάδα να συμμετάσχει στην Ευρώπη, αφού βεβαίως την προηγούμενη χρονιά εξασφαλίσει το εισιτήριο. 
 
Ακόμα και σήμερα, που ο κόσμος βιώνει για τα καλά την οικονομική κρίση, που η ανεργία έχει φτάσει σε τρομακτικά επίπεδα, που υπάρχουν οικογένειες που χωρίς υπερβολή δεν έχουν ούτε στα στοιχειώδη για να ζήσουν τα παιδιά τους, τα σωματεία συνεχίζουν το βιολί τους. Και όσο πλησιάζουν οι ημέρες για να παραδοθεί ο φάκελος, γίνεται ακόμα πιο πιεστική η κατάσταση.
 
Συναντήσεις επί συναντήσεων, λαχνοί, εισιτήρια διαρκείας, τραπεζώματα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκεφτεί ο ανθρώπινος νους, ώστε να μαζευτούν τα λεφτά. Και όταν τελικά τα σωματεία καταφέρουν να περάσουν τα κριτήρια, γιατί όλα στο τέλος θα πετύχουν τον μεγάλο τους στόχο, θα ξεχαστούν τα πάντα. Και το καλοκαίρι, οι ομάδες που μέχρι χθες καλούσαν σε βοήθεια τον κόσμο, θα κάνουν και πάλι τα οικονομικά ανοίγματα, ώστε η ομάδα να παρουσιαστεί πανέτοιμη να διεκδικήσει τους στόχους που έχει θέσει. Και το θέατρο του παραλόγου να συνεχίζεται και όλοι εμείς θα βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές… 
 

Top