Ο ήρωας-ποιητής

Καλλιτεχνική βραδιά εις μνήμην Δώρου Λοΐζου

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρατευμένης τέχνης, ο Δώρος Λοΐζου αντικατόπτριζε στα έξοχα ποιήματά του το όραμά του για το δίκαιο και την κοινωνία

Ποιητική-καλλιτεχνική βραδιά εις μνήμην του Δώρου Λοΐζου διοργάνωσε την περασμένη Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου, στο Μεσαιωνικό Κάστρο της Λάρνακας, η Επαρχιακή Επιτροπή της ΕΔΕΚ Λάρνακας.

Το πρόγραμμα άνοιξε η γνωστή Κύπρια τραγουδίστρια του έντεχνου, Εύη Καπάταη, ενώ την παρουσίαση της βραδιάς είχε η δημοσιογράφος του Ράδιο Πρώτο, Έλενα Παπαμιχαήλ. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης έγινε ανάγνωση ποιημάτων του αγωνιστή Δώρου Λοΐζου, 36 χρόνια μετά την προδοτική δολοφονία του, στις 30 Αυγούστου του 1974… «Μία ανεπανάληπτη προσωπικότητα, ένας ανένδοτος αγωνιστής, ένας υπέροχος ποιητής, ο Δώρος Λοΐζου έπεφτε νεκρός με 13 παράσημα από σφαίρες», αναλογίστηκε συγκινημένος στην ομιλία του ο επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Βάσος Λυσσαρίδης.

«Στρατευμένος» και «ρομαντικός»

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρατευμένης τέχνης, ο Δώρος Λοΐζου αντικατόπτριζε στα έξοχα ποιήματά του το όραμά του για το δίκαιο και την κοινωνία. Σπούδασε αρχικά στη σχολή θεάτρου των Θάνου Σακέττα και Κωστή Μιχαηλίδη στη Λευκωσία, την οποία όμως εγκατέλειψε λόγω των ταραχών που ξέσπασαν στην Κύπρο. Μετέβη, λοιπόν, στη Ρόδο για να σπουδάσει τουριστικά επαγγέλματα, όμως ο αντικομφορμιστικός χαρακτήρας του και το ανήσυχο πνεύμα δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει ούτε αυτές τις σπουδές: Εν μέσω της χούντας των συνταγματαρχών, ο Κύπριος φοιτητής ξεσήκωσε τους συμφοιτητές του σε απεργία για διαμαρτυρία, με αποτέλεσμα να εκδιωχθεί από τη Σχολή στη Ρόδο και να καταφύγει πλέον στην Βοστόνη, στο Hellenic College, απ' όπου και αποφοίτησε με τιμές από το Τμήμα Ιστορίας το 1972, όταν και επιστρέφει στην Κύπρο και εντάσσεται στην ΕΔΕΚ, προτού αναλάβει οργανωτικός Γραμματέας της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ και διευθυντής της εφημερίδας Σοσιαλιστική Έκφραση. Παράλληλα με τις πολιτικές του δραστηριότητες και τις κοινωνικές του ανησυχίες, ο Δώρος Λοΐζου δεν ξέχασε, όμως, ποτέ την αγάπη του για την Τέχνη. Η πολιτική του προσέγγιση δέσποζε ξεκάθαρη μέσα από μια ποίηση στρατευμένη μεν στους αγώνες για την ελευθερία, αλλά και με αρμονικά ενσωματωμένα στοιχεία από το ρεύμα του ρομαντισμού. Η αγάπη του για την ποίηση φάνηκε επίσης μέσα από τη μετάφραση στα Ελληνικά πολλών ξένων ποιητών, κυρίως της Λατινικής Αμερικής αλλά και άλλων χωρών. Ποιητών που μοιράζονταν με το Δώρο Λοΐζου τούς ίδιους ή παρόμοιους πολιτικούς και κοινωνικούς οραματισμούς: Σλαβατόρ Νόβο, Ραφαέλ Αλπέρτι, Καρλ Σανπέρκ, Τζιν Φάουλερ, Πολ Ελιάρ, Τζακς Πρέβερτ, Μικί Ροφού, Τακενάκα Ίκου. Πρωτοπόρος και στο θέμα της γλώσσας, εξέδωσε την πρώτη μονοτονική εφημερίδα. Κληροδότημα των σκέψεων, του ταλέντου, και της μοναδικής του εκφραστικότητας, η ποιητική του συλλογή, «Ψωμί και Ελευθερία». «Τα ποιήματά του έχουν λάβει μία αξιόλογη θέση στην ελληνική λογοτεχνία. Κάθε φορά που τα διαβάζω, ανακαλύπτω καινούριες διαστάσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά ο επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Βάσος Λυσσαρίδης, χαιρετίζοντας την ποιητική βραδιά εις μνήμην του αγαπημένου του συνεργάτη και αγωνιστή. Όσο για όλους εμάς; Βουίζουν στ’ αφτιά μας τα ιδανικά του Δώρου Λοΐζου, μέσα από το «Το Τραγούδι του Λεύτερου»…

«Βγήκα Νωρίς»
Βγήκα νωρίς
Στους πράσινους κήπους
Πριν προλάβουν να ξυπνήσουν
Τα γιασεμιά κι οι μέλισσες.
Βγήκα νωρίς
Πριν γίνουν ατμός
Οι ασχημάτιστες δροσοσταλίδες

Ναι, βγήκα νωρίς.
Δε λέω,
Μπορεί να μην είδα
Πεταλούδες, ρόδα κι έντομα
Μα είδα
Τα υγρά όνειρα του εωθινού
Το ξεψύχισμα της άγουρης νύχτας
Το αόρατο αγκάλιασμα του ορατού με το άυλο.

Ναι, βγήκα νωρίς
-το ξέρω-
Μα δεν το μετανιώνω
Top