Και η 9η Ιουλίου αναθεωρημένη

Η αναθεώρηση των βιβλίων της Ιστορίας και γενικά η εισαγωγή, στη σχολική διδασκαλία, κειμένων με «νεωτεριστικούς στόχους», που επιχειρείται από το Υπουργείο Παιδείας, στο πλαίσιο της φιλοσοφίας της συντροφικής διακυβέρνησης του τόπου, είναι μοιραίο να περιλάβει σε κάποια στιγμή και διάφορα γεγονότα της τουρκοκρατίας στον τόπο μας. Μιας τουρκοκρατίας την οποία ίσως κάποιοι επιχειρήσουν να εξωραΐσουν, όπως έγινε και με τον πρόσφατο εξωραϊσμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Τα τραγικά γεγονότα, λοιπόν, της 9ης Ιουλίου 1821, ιδωμένα και από τη χρονική απόσταση, θα μπορούσαν να ξαναγραφτούν ως εξής: Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός δεν απαγχονίστηκε από τον Κουτσιούκ Μεχμέτ, ο οποίος ήθελε να αποτρέψει επέκταση της Ελληνικής Επανάστασης και στην Κύπρο, όπως νομίζαμε. Κρεμάστηκε μόνος του από μια συκαμινιά, όταν ανακάλυψε ότι η Αρχιεπισκοπή ήταν... καταχρεωμένη.

Όσο για τους προκρίτους, αυτοί πήγαν και κρεμάστηκαν μόνοι τους ή έκοψαν μόνοι τους το λαιμό τους, επειδή έχασαν τους παράδες τους σε ένα αυτοσχέδιο... καζίνο, το οποίο λειτουργούσε τότε στο Μεγάλο Χάνι της Λευκωσίας, καθώς και στο περιβόητο Κουμαρτζιλάρ Χαν.

Στο νέο τρόπο καταγραφής των γεγονότων της εποχής, θα γίνεται επίσης μνεία της ελεύθερης διακίνησης, που εφαρμοζόταν ήδη από το 1821 και γενικά την περίοδο της τουρκοκρατίας στην Κύπρο. Οι Τούρκοι είχαν (από τότε) το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης... μέσα στα σπίτια των Ελλήνων, απ' όπου άρπαζαν ό,τι ήθελαν.

Την ενάτη Ιουλίου θα πρέπει πλέον να τη δούμε με άλλο μάτι και να πάψουμε να νιώθουμε εκείνο το «εθνικιστικό» ρίγος που μας διατρέχει κάθε φορά που ακούμε τους αξεπέραστους στίχους του Βασίλη Μιχαηλίδη, «Σφάξε μας ούλλους τζι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάτζιν».

Οι στίχοι θα πρέπει να ξαναγραφτούν ως εξής: «Σφάξε... αρνιά να κάμουμεν ζιαφέττιν στο κονάτζιν» (στο εξοχικό του Προέδρου Χριστόφια στο Κελλάκι, για να φιλοξενηθεί ο σύντροφος Ταλάτ, ή στην κατοικία του κ. Νίκου Αναστασιάδη στη Λεμεσό).

Κάποιοι διατείνονται ότι πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε πίσω στο παρελθόν και να κοιτάμε μπροστά, και ότι στο πλαίσιο αυτό πρέπει να σβήσουμε από τη μνήμη μας κάποια «ενοχλητικά» (για τους Τούρκους) γεγονότα. Αυτοί επιθυμούν διακαώς να διαγραφεί από τη μνήμη μας η ενάτη Ιουλίου. Μέχρι που να έρθει η στιγμή να διαγραφεί από τη μνήμη μας και η εικοστή Ιουλίου...

Ο ΕΥΛΟΓΟΣ

Top