Να σταματήσει η εκμετάλλευση των εγκλωβισμένων

Είναι πια καιρός να το πούμε έξω από τα δόντια και να το φωνάξουμε. Ας σταματήσουν πια άπαντες τη δημόσια εκμετάλλευση των εγκλωβισμένων μας. Ας σταματήσουν πια οι εκμεταλλευτές να κάνουν σημαία τους τους εγκλωβισμένους και να την ανεμίζουν κατά το δοκούν. Αρκετά έχουν υποφέρει από την τούρκικη κατοχή, αυτοί ξέρουν πολύ περισσότερα τι θα πει τούρκικη κατοχή, ας μην τους κάνουμε, λοιπόν, με τις δικές μας πράξεις να υποφέρουν περισσότερο.
Πρώτοι εμείς οι Ριζοκαρπασίτες επιζητήσαμε τις επισκέψεις προς τους εγκλωβισμένους, διότι πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι μια επίσκεψη σ' ένα σπίτι εγκλωβισμένου θα του δώσει χαρά και κουράγιο, θα του προσφέρει λίγο καθαρό οξυγόνο, μέσα στην καταθλιπτική ατμόσφαιρα που ζει. Και είναι πολλοί που το κάνουν αυτό αθόρυβα και χωρίς προβολή. Δεν ζητήσαμε, όμως, εκμετάλλευση των εγκλωβισμένων.
Αφότου άνοιξαν τα οδοφράγματα, έχουν αυξηθεί και τα υπό αρκετών κινηματογραφιστών συνοδευόμενα κομματικά και όχι μόνο μπουλούκια που επισκέπτονται τους εγκλωβισμένους. Κάποιοι εύρισκαν τρόπους να το κάνουν και πριν ανοίξουν τα οδοφράγματα.
Αν από όσα υποσχέθηκαν οι εκάστοτε αυτοπρόσκλητοι επισκέπτες προς τους εγκλωβισμένους υλοποιούνταν τα μισά, τότε οι εγκλωβισμένοι θα ζούσαν σαν πασάδες και όχι σαν ραγιάδες. Ας μη νομίζουν οι αυτού του είδους επισκέπτες ότι με τις επισκέψεις τους απαλύνουν τον πόνο των εγκλωβισμένων. Ας μην κάνουν τις, ήδη, ραγισμένες καρδιές των μικρών παιδιών αλλά και των μεγάλων να αιμορραγούν ακόμη περισσότερο, γιατί κάποιοι, πατώντας στους ώμους των παιδιών, θέλουν να κάνουν τα δικά τους παιχνίδια και τις δικές τους εκδουλεύσεις. Αυτό αφορά και αλλοδαπούς πάτρωνές μας. Ας μη νομίζουν οι αρμόδιοι, πολιτικοί, τεχνοκράτες και «φίλοι» ότι με τα χρήματα επουλώνονται οι πληγές όλες.
Από την ημέρα που άνοιξαν τα οδοφράγματα, πάγιο αίτημα των συγγενών των εγκλωβισμένων ήταν μια κοινωνική προσφορά... ένας άνθρωπος να ετοιμάζει ένα πιάτο ζεστό φαΐ, έστω και μια φορά την ημέρα και να το προσφέρει στους υπερήλικες, να τους καθαρίζουν το σπίτι και τα ρούχα έστω και μια φορά την εβδομάδα. Ήταν η επιδιόρθωση των σπιτιών τους για να μην πέσουν και να τους πλακώσουν ή για να μην τους τα χαλάσει ο κατοχικός στρατός. Μάταια όμως περιμένουν αυτά. Τους δίνουν χρήματα για να τα βάζουν κάτω από το κρεβάτι τους και να τους τα κλέβουν οι Tούρκοι έποικοι. Μα οι γέροι θέλουν λεφτά, είναι η απάντηση των αρμοδίων, δεν βρίσκουμε τα ίσια σας. Μα άλλο, κύριοι, το θέλω και άλλο το πρέπει.
Τελικά, ποιο είναι το όφελος των πολύ τακτικών επισκέψεων των εγκλωβισμένων μαθητών στα διάφορα γραφεία, προεδρικό, βουλή υπουργεία κ.λπ.; Μήπως για να τονίσουμε στους μαθητές τη διαφορετικότητά τους από τα άλλα παιδιά, ή για να μας βλέπουν να διαπληκτιζόμαστε μεταξύ μας, δήθεν ότι είναι γι' αυτούς που ενδιαφερόμαστε και όχι για τα δικά μας συμφέροντα και ότι τάχατες από το πολύ ενδιαφέρον μας δεν μπορούμε να κοιμηθούμε τα βράδια.
Ας αφήσουμε τα παιδιά των κυκλαμίνων ήσυχα, λοιπόν.
Αιωνίως Ριζοκαρπασίτης





Top